de liefde als een vader

Download

- Stars (0)

0 Downloads

Owner: admin

Version: 1.0

Last Updated: 08-04-2021 19:24

Share
DescriptionPreviewVersions
4.2 eigen ervaringen - de liefde als een vader.pdf

We beseffen dat we met elkaar samen moeten werken. We leren samen in eenparig gebed onze stem tot God te verheffen en Zijn leiding te zoeken.
voel je aangesproken om u in te zetten,
om mensen samen vrijwillig samen te brengen.
door als rol model het goede voor te leven.
Met het hart van een vader: zo heeft Jozef jezus liefgehad, die in alle vier de evangeliën
”de zoon van jozef” wordt genoemd.
De twee evangelisten die zijn figuur belichten, Mattheüs en Lucas (2 getuigen), vertellen weinig, maar genoeg om duidelijk te maken wat voor vader hij was en de zending die de voorzienigheid hem had toevertrouwd.
Wij weten dat hij een eenvoudige timmerman was
(net zoals mijn aardse vader André)
(Mt.13:55, Is Hij niet de zoon van de timmerman? Heet zijn moeder niet Maria en zijn broeders
Jakobus=Tom, Jozef, Simon=Gwenovitch en Judas=Jeroen),
verloofd mat Maria (Mt.1:18, De geboorte van Jezus Christus vond plaats op deze wijze. Toen zijn moeder Maria verloofd was met Jozef, bleek zij, voordat ze gingen samenwonen, zwanger van de heilige Geest.);Lc1:27, tot een maagd die verloofd was met een man die Jozef heette, uit het huis van David; de naam van de maagd was Maria.);
een “rechtschapen man”
(Mt. 1:19, Omdat Jozef, haar man, rechtschapen was en haar niet in opspraak wilde brengen, dacht hij er over in stilte van haar te scheiden.),
altijd bereid om de wil van God uit te voeren die in zijn wet is geopenbaard
(Lc. 2:22, Toen de tijd aanbrak, waarop zij volgens de Wet van Mozes gereinigd moesten worden, brachten zij het kind naar Jeruzalem om het aan de Heer op te dragen,
Lc. 2:27, Door de Geest gedreven was hij naar de tempel gekomen. Toen de ouders het kind Jezus daar binnenbrachten, om aan Hem het voorschrift der Wet te vervullen,
Lc. 2:39, Toen zij alle voorschriften van de Wet des Heren vervuld hadden, keerden zij naar Galilea, naar hun stad Nazareth terug.)
en door wel vier dromen
(Mt. 1:20, Terwijl hij dit overwoog, verscheen hem in een droom een engel van de Heer die tot hem sprak: “Jozef, zoon van David, wees niet bevreesd Maria, uw vrouw, tot u te nemen; het kind in haar schoot is van de heilige Geest.
Mt. 2:13, Na hun vertrek verscheen een engel van de Heer in een droom aan Jozef en sprak: “Sta op, neem het Kind en zijn moeder, vlucht naar Egypte en blijf daar tot ik u waarschuw, want Herodes komt het Kind zoeken om het te doden.”
Mt. 2:19, Nadat Herodes gestorven was, verscheen in Egypte een engel van de Heer in een droom aan Jozef en zei:
Mt. 2:22, Toen hij echter hoorde, dat Archelaüs in plaats van zijn vader Herodes over Juda heerste, vreesde hij daarheen te gaan; van Godswege in een droom gewaarschuwd, begaf hij zich daarom naar het gebied van Galilea.).
Na een lange en moeizame reis van Nazareth naar Bethlehem zag hij de Messias geboren worden in een stal, omdat er elders “geen plaats voor hen was”
(Lc. 2:7, zij bracht haar zoon ter wereld, haar eerstgeborene, wikkelde hem in doeken en legde Hem neer in een kribbe, omdat er voor hen geen plaats was in de herberg.).
Hij was getuige van de aanbidding van de herders
(Lc.2:8-20, In de omgeving bevonden zich herders die in het open veld gedurende de nacht hun kudde bewaakten. 9Plotseling stond een engel des Heren voor hen en zij werden omstraald door de glorie des Heren, zodat zij door grote vrees werden bevangen. 10Maar de engel sprak tot hen: ’Vreest niet, want zie, ik verkondig u een vreugdevolle boodschap die bestemd is voor het hele volk. 11Heden is u een Redder geboren, Christus de Heer, in de stad van David. 12En dit zal voor u een teken zijn: gij zult het pasgeboren kind vinden, in doeken gewikkeld en liggend in een kribbe.’ 13Opeens voegde zich bij de engel een hemelse heerschare; zij verheerlijkten God met de woorden: 14’Eer aan God in den hoge en op aarde vrede onder de mensen in wie Hij welbehagen heeft.’ 15Zodra de engelen weer van hen waren heengegaan naar de hemel, zeiden de herders tot elkaar: ’Komt, laten we naar Betlehem gaan om te zien wat er gebeurd is en wat de Heer ons heeft bekend gemaakt.’ 16Ze haastten zich er heen en vonden Maria en Jozef en het pasgeboren kind, dat in de kribbe lag. 17Toen ze dit gezien hadden, maakten ze bekend wat hun over dit kind gezegd was. 18Allen die het hoorden, stonden verwonderd over hetgeen de herders hun verhaalden. 19Maria bewaarde al deze woorden in haar hart en overwoog ze bij zichzelf. 20De herders keerden terug, terwijl zij God verheerlijkten en loofden om alles wat zij gehoord en gezien hadden; het was juist zoals hun gezegd was.) en de wijzen
(Mt. 2:1-12, Toen dan Jezus te Bethlehem in Juda geboren was ten tijde van koning Herodes, kwamen er te Jeruzalem Wijzen uit het oosten 2en vroegen: “Waar is de pasgeboren koning der Joden? Want wij hebben zijn ster in het oosten gezien en zijn gekomen om Hem onze hulde te brengen.” 3Toen koning Herodes dit hoorde, werd hij verontrust en heel Jeruzalem met hem. 4Hij riep alle hogepriesters en Schriftgeleerden van het volk bijeen en legde hun de vraag voor, waar Christus moest geboren worden. 5Zij antwoordden hem: “Te Bethlehem in Juda. Zo immers staat er geschreven bij de profeet: 6En gij, Bethlehem, landstreek van Juda, gij zijt volstrekt niet de geringste onder de leiders van Juda, want uit u zal een leidsman tevoorschijn treden, die herder zal zijn over mijn volk Israël.”
7Toen ontbood Herodes in het geheim de Wijzen en vroeg hun nauwkeurig naar de tijd waarop de ster verschenen was. 8Daarop zond hij hen naar Betlehem met de opdracht: “Gaat een zorgvuldig onderzoek instellen naar dat Kind en wanneer gij het gevonden hebt, bericht het mij dan, opdat ook ik het hulde kan gaan brengen.” 9Na de koning aangehoord te hebben vertrokken zij. En zie, de ster die zij in het oosten gezien hadden, ging voor hen uit totdat zij boven de plaats waar het Kind zich bevond stil bleef staan. 10Op het zien van de ster werden zij vervuld van overgrote vreugde. 11Zij gingen het huis binnen, zagen er het Kind met zijn moeder Maria en op hun knieën neer vallend betuigden zij het hun hulde. Zij haalden hun schatten te voorschijn en boden het geschenken aan: goud, wierook en mirre. 12En in een droom van Godswege gewaarschuwd niet meer naar Herodes terug te keren, vertrokken zij langs een andere weg naar hun land.),
die respectievelijk het volk Israël en de heidense volken vertegenwoordigen.
Hij had de moed om het wettelijk vaderschap van jezus op zich te nemen, die hij de door de engel geopenbaarde naam gaf “Gij moet Hem Jezus noemen, want Hij zal zijn volk redden uit hun zonden”
(Mt. 1:21, Zij zal een zoon ter wereld brengen die gij Jezus moet noemen, want Hij zal zijn volk redden uit hun zonden.”).
Zoals bekend betekende bij oude volken het geven van een naam aan een persoon of een ding dat het daardoor aan iemand toebehoorde, zoals Adam deed in het verhaal van Genesis
(2:19-20, Toen boetseerde Jahwe God uit de aarde alle dieren op het land en alle vogels van de lucht, en bracht die bij de mens, om te zien hoe hij ze noemen zou: zoals de mens ze zou noemen, zo zouden ze heten. 20De mens gaf dus namen aan al de tamme dieren en aan al de vogels van de lucht en aan al de wilde beesten; maar een hulp die bij hem paste vond de mens niet.)
In de tempel, veertig dagen na de geboorte, droeg Jozef samen met de moeder het Kind aan de Heer op en luisterde met verbazing naar de profetie die Simon deed over Jezus en Maria
(Lc. 2:22-35, DE OPDRACHT IN DE TEMPEL 22Toen de tijd aanbrak, waarop zij volgens de Wet van Mozes gereinigd moesten worden, brachten zij het kind naar Jeruzalem om het aan de Heer op te dragen, 23volgens het voorschrift van de Wet des Heren: Elke eerstgeborene van het mannelijk geslacht moet aan de Heer worden toe geheiligd, 24en om volgens de bepaling van de Wet des Heren een offer te brengen, namelijk een koppel tortels of twee jonge duiven. 25Nu leefde er in Jeruzalem een zekere Simeon, een wetgetrouw en vroom man, die Israëls vertroosting verwachtte en de heilige Geest rustte op hem. 26Hij had een godsspraak ontvangen van de heilige Geest dat de dood hem niet zou treffen, voordat hij de Gezalfde des Heren zou hebben aanschouwd.(zoals geschreven staat in de geheimen van Medugorje) 27Door de Geest gedreven was hij naar de tempel gekomen. Toen de ouders het kind Jezus daar binnenbrachten, om aan Hem het voorschrift der Wet te vervullen, 28nam ook hij het kind in zijn armen en verkondigde Gods lof met de woorden: 29’Uw dienaar laat gij, Heer, nu naar uw woord in vrede gaan: 30mijn ogen hebben thans uw Heil aanschouwd, 31dat Gij voor alle volken hebt bereid; 32een licht dat voor de heidenen straalt, een glorie voor uw volk Israël.’ 33Zijn vader en moeder stonden verbaasd over wat van Hem gezegd werd. 34Daarop sprak Simeon over hen een zegen uit en hij zei tot Maria, zijn moeder: ’Zie, dit kind is bestemd tot val of opstanding van velen in Israël, tot een teken dat weersproken wordt, 35opdat de gezindheid van vele harten openbaar moge worden; en uw eigen ziel zal door een zwaard worden doorboord.’)
Om Jezus tegen Hercules te beschermen, verbleef hij als vreemdeling in Egypte
(Mt. 2:13-18, VLUCHT NAAR EGYPTE 13Na hun vertrek verscheen een engel van de Heer in een droom aan Jozef en sprak: “Sta op, neem het Kind en zijn moeder, vlucht naar Egypte en blijf daar tot ik u waarschuw, want Herodes komt het Kind zoeken om het te doden.” 14Hij stond op en week in de nacht met het Kind en zijn moeder naar Egypte uit. 15Daar bleef hij tot aan de dood van Herodes, opdat in vervulling zou gaan wat de Heer gesproken had door de profeet: Ik heb mijn zoon geroepen uit Egypte
KINDERMOORD TE BETLEHEM16Zodra Herodes bemerkte, dat hij door de Wijzen om de tuin geleid was, ontstak hij in hevige toorn; hij zond zijn mannen uit en liet in Betlehem en heel het gebied daarvan al de jongens vermoorden van twee jaar en jonger, in overeenstemming met de tijd waarnaar hij de Wijzen nauwkeurig had gevraagd. 17Toen ging in vervulling het woord dat door de profeet Jeremia gesproken was: 18Een klacht werd in Rama gehoord, geweend en luid gejammer: Rachel, wenend om haar kinderen, wil niet getroost worden, omdat zij niet meer zijn)
Toen hij naar zijn vaderland terugkeerde, leefde hij in het verborgene van het kleine,
onbekende dorp Nazareth in Galilea – vanwaar, zo werd gezegd,
“geen profeet opstaat” en “nooit iets goeds kan komen”
(Joh. 7:52, Zij gaven hem ten antwoord: “Zijt gij soms ook uit Galilea? Zoek maar na en gij zult zien dat de profeet niet uit Galilea opstaat.”
Joh. 1:46, Natanaël smaalde: “Uit Nazareth, kan daar iets goeds vandaan komen?” Waarop Filippus antwoordde: “Kom dan kijken.”) -,
ver van Bethlehem, zijn geboorteplaats, en van Jeruzalem, waar de tempel stond.
Toen zij juist tijdens een pelgrimstocht naar Jeruzalem de twaalfjarige Jezus kwijtraakten (omdat ik tot over mijn oren verliefd was rond mijn 20ste op Lindsey omdat ik ziek was en stil zwijgend haar verlaatte),
zochten hij en Maria angstig naar hem en vonden hem in de tempel,
terwijl hij met de wetgeleerde sprak
(Lc. 2:41-50, Zijn ouders reisden ieder jaar, bij gelegenheid van het paasfeest, naar Jeruzalem. 42En overeenkomstig het gebruik bij dit feest gingen zij opnieuw daarheen toen Hij twaalf jaar geworden was. 43Maar na afloop van die dagen bleef het kind Jezus, terwijl zij terugkeerden, in Jeruzalem achter, zonder dat zijn ouders het wisten. 44In de mening dat Hij zich bij de karavaan bevond, gingen zij een dagreis ver en zochten Hem toen onder familieleden en bekenden. 45Omdat zij Hem niet vonden
(door zijn geloof de kennis niet hadden door god gegeven omdat ze niet zijn koninkrijk zoeken),
keerden zij al zoekende naar Jeruzalem terug. 46Pas na drie dagen vonden zij Hem in de tempel, waar Hij te midden van de leraren zat, naar wie Hij luisterde en aan wie Hij vragen stelde. 47Allen die Hem hoorden, waren verbaasd over zijn begrip en zijn antwoorden. 48Toen zij Hem daar opmerkten, stonden zij verslagen. Zijn moeder zei tot Hem: ’Kind, waarom hebt Ge ons dit aangedaan? Denk toch eens met wat een pijn uw vader en ik naar U hebben gezocht.’ 49Maar Hij antwoordde: ’Wat hebt ge toch naar Mij gezocht? Wist ge dan niet, dat Ik in het huis van mijn Vader moest zijn?’ 50Zij begrepen echter niet wat Hij daarmee bedoelde.)
In het onderricht van de heer neemt, Na Maria, de Moeder van God, geen heilige zoveel plaats in als Jozef, haar echtgenoot. De boodschap die vervat ligt in de weinige feiten die door de Evangeliën zijn overgeleverd, zijn door de voorgangers van de pausen verdiept om zijn centrale rol in de heilsgeschiedenis duidelijker naar voren te brengen: de zalige Pius IX heeft hem uitgeroepen tot “patroon van de katholieke Kerk, de eerwaarde Pius XII stelde hem voor als patroon van de arbeiders en de heilige Johannes Paulus II als
“hoeder van de Verlosser” het volk roept hem aan als “patroon van een goede dood”.
Daarom zou ik ter gelegenheid van het feit zalige Pius IX uitriep zoals jezus zegt
– “de mond spreekt waar het hart van overloopt”
(Mt. 12:34, Adderengebroed! hoe zouden er, slecht als gij zijt, uit uw mond goede woorden kunnen komen? Want de mond spreekt waar het hart van overloopt.)
om met u enkele persoonlijke overwegingen te delen over deze buitengewone figuur, die zo dicht staat bij de menselijke omstandigheden van ieder van ons.
wordt in stand gehouden door gewone mensen
– die meestal worden vergeten (zie maar naar de geringste in de maatschappij) –
die niet verschijnen in de krantenkoppen en tijdschriften omdat geen kijk cijfers op brengen en niet in de schijnwerpers kunnen staan (als bedrijf) van de nieuwste schow op meer verkoop en marketing kampanjes op zetten laten de mensen niet vrij kiezen om toch in de schijnwerpers te staan. Door hun gewoonten moeten we ons stand aanpassen om de gene niet te oordelen maar onze ogen fier omhoog te richten en het gebed te stimuleren.
Zoveel mensen bidden, offeren en bemiddelen voor welzijn van allen.
iedereen kan in de heilige jozef de man vinden die onopgemerkt blijft, de man van de dagelijkse, discrete en verborgen aanwezigheid, een bemiddelaar, een steun en een gids in moeilijke momenten.
De heilige Jozef herinnert ons eraan dat allen die schijnbaar verborgen zijn of op de achtergrond staan, een ongeëvenaarde hoofdrol spelen in de heilgeschiedenis van jezus in ons door sacrament van zijn lichaam. Aan hen allen een woord van erkenning en dankbaarheid.
1. Een geliefde Vader
De grootheid van de heilige Jozef bestaat hierin, dat hij de echtgenoot van Maria was en de vader van Jezus. Als zodanig
“stelde hij zich ten dienste van het hele heilsplan.”
(zoals gwenovitch zich ten dienste van christus laat redden)
Zoals Johannes Chrysostomus zegt.

De heilige paulus VI merkt op dat zijn vaderschap concreet tot uitdrukking kwam
“doordat hij zijn leven tot een dienst, een offer heeft gemaakt voor het mysterie van de menswording en voor de verlossende zending die ermee verbonden is; doordat hij het wettelijk gezag dat hem toekwam over de heilige familie heeft aangewend om zichzelf, zijn leven en zijn werk volledig weg te schenken (hier op de site);
doordat hij zijn menselijke roeping tot huiselijke liefde heeft omgezet in een bovenmenselijke offergave van zichzelf, van zijn hart en van al zijn bekwaamheden, in een liefde die ten dienste staat van de Messias die in zijn huis (online kerk) geboren is”.
(zoals de Messias zijn geest woont op deze site onder ons)

Vanwege deze rol in de heilsgeschiedenis is de heilige Jozef een vader die altijd geliefd is bij het christenvolk, zoals blijkt uit het feit dat talrijke kerken over de hele wereld aan hem zijn gewijd, dat vele religieuze instituten, broederschappen en kerkelijke groeperingen door zijn spiritualiteit zijn geïnspireerd en zijn naam dragen, en dat te zijner ere al eeuwenlang verschillende godsdienstige opvoeringen plaatsvinden. Vele mannelijke en vrouwelijke heiligen waren hem hartstochtelijk toegewijd, onder wie vida & teresa van avila, zieneres Mirjana Dragicevic uit Medjugorje die haar toevlucht nam tot hem als haar pleitbezorger en voorspreker, veel vertrouwen in hem stelde en alle genaden ontving die zij van hem vroeg; bemoedigd door haar eigen ervaring, haalde deze heilige anderen over om zich hem toe te wijden.

in ieder gebedenboek vindt men wel een gebed tot de heilige Jozef.
Elke woensdag en vooral gedurende de hele maand maart, die traditioneel aan hem is toegewijd, worden bijzondere aanroepingen tot hem gericht.

het vertrouwen van het volk in de heilige Jozef wordt samengevat in de uitdrukking
“lte ad loseph” (Ga naar Jozef), die verwijst naar de tijd van de hongersnood in Egypte, toen het volk de Fareo om brood vroeg en deze antwoorde
“Ga maar naar Jozef; doe wat hij u zeggen zal”
(Gen. 41:55, toen ook heel Egypte honger kreeg en het volk Farao om brood smeekte, zei Farao tot alle Egyptenaren: `Ga maar naar Jozef en doe wat hij u zeggen zal.’).
Dit was Jozef, de zoon (=Sean) van Jakob (=Tom),
die uit afgunst door zijn broers werd verkocht
(Gen. 37:11-28, Daardoor werden zijn broers nog afgunstiger op hem, maar zijn vader onthield het gebeurde. 12Eens waren zijn broers bij Sichem de kudden van hun vader gaan weiden, 13toen Israël tot Jozef zei: `Je weet dat je broers de kudde weiden bij Sichem. Zou je niet naar hen toe willen gaan?’ Hij antwoordde: `Dat wil ik graag doen.’ 14Israël zei: `Ga dan eens kijken of alles in orde is met je broers en met het vee, en kom het mij dan vertellen.’ Zo liet hij hem uit het dal van Hebron vertrekken. Toen hij in de buurt van Sichem kwam 15en daar buiten aan het ronddwalen was, kwam iemand op hem af en vroeg hem: `Wat zoekt u?’ 16Hij antwoordde: `Ik ben op zoek naar mijn broers. Kunt u mij misschien zeggen waar zij hun kudde weiden?’ 17De man antwoordde: `Ze zijn van hier vertrokken en ik heb ze horen zeggen: Laten we naar Dotan gaan.’ Jozef ging daarop zijn broers achterna en vond hen inderdaad in Dotan. 18Zij hadden hem al in de verte zien aankomen, en voor hij bij hen was, smeedden zij het plan om hem te doden. 19Ze zeiden tot elkaar: `Daar komt hij aan, de grote dromer! 20Nu hebben we de kans. We vermoorden hem en gooien hem in een put. We kunnen zeggen dat een wild beest hem verslonden heeft. Dan zullen we eens kijken wat er van zijn dromen terecht komt!’ 21Toen Ruben dit hoorde, probeerde hij hem uit hun handen te redden en zei: `We mogen hem niet doden.’ 22Ruben zei tot hen: `Vergiet toch geen bloed! Ginds in de steppe is een put; gooi hem daarin, maar sla niet de hand aan hem.’ Hij wilde hem uit hun handen redden en bij zijn vader terugbrengen. 23Zodra Jozef bij zijn broers kwam, trokken zij hem het kleed uit, het prachtige kleed dat hij droeg, 24grepen hem en wierpen hem in de put. De put was leeg en er stond geen water in. 25Terwijl ze zaten te eten, zagen zij ineens een karavaan van Ismaëlieten, die van Gilead kwam. De kamelen waren beladen met gom, balsem en hars; zij waren op weg naar Egypte om de koopwaar daar af te leveren. 26Nu zei Juda tot zijn broers: `Wat hebben we eraan, die broer van ons te vermoorden en zijn bloed te bedekken! 27Laten wij hem liever aan de Ismaëlieten verkopen en niet de hand aan hem slaan; hij is toch een broer van ons, ons eigen vlees.’ Zijn broers stemden daarmee in. 28Toen Midjanitische kooplieden voorbijkwamen, trokken de broers Jozef uit de put en verkochten hem voor twintig sikkel zilver aan de Ismaëlieten. De kooplieden voerden Jozef naar Egypte.)
en die – volgens het bijbelse verhaal – later onderkoning van Egypte werd
(Gen.41:41-44, Verder zei Farao tot Jozef: `Ik stel u hierbij aan over geheel Egypte.’ 42En hij trok de zegelring van zijn vinger, stak die aan Jozefs hand, liet hem linnen kleren aantrekken en hing een gouden keten om zijn hals. 43Toen liet hij hem op zijn tweede wagen plaats nemen en voor hem uitroepen: `Breng hulde!’ Zo stelde hij hem aan over geheel Egypte. 44En Farao zei tot Jozef: `Ik blijf Farao, maar buiten u om zal niemand in heel Egypte een hand verroeren of een voet verzetten.’)

Als afstammeling van david
(Mt. 1:16-20, Jakob nu was de vader van Jozef, de man van Maria, en uit haar werd geboren Jezus die Christus genoemd wordt. 17In het geheel zijn er dus van Abraham tot David veertien geslachten, van David tot de Babylonische ballingschap ook veertien geslachten en van de Babylonische ballingschap tot de Christus eveneens veertien geslachten.
GEBOORTE VAN JEZUS 18De geboorte van Jezus Christus vond plaats op deze wijze. Toen zijn moeder Maria verloofd was met Jozef, bleek zij, voordat ze gingen samenwonen, zwanger van de heilige Geest. 19Omdat Jozef, haar man, rechtschapen was en haar niet in opspraak wilde brengen, dacht hij er over in stilte van haar te scheiden. 20Terwijl hij dit overwoog, verscheen hem in een droom een engel van de Heer die tot hem sprak: “Jozef, zoon van David, wees niet bevreesd Maria, uw vrouw, tot u te nemen; het kind in haar schoot is van de heilige Geest.)
uit wiens wortel Jezus zou ontspruiten volgens de belofte die de profeet Nathan aan david had gedaan
(2 sam. 7, Toen Koning David zijn intrek had genomen in zijn paleis en Jahwe gezorgd had dat al zijn vijanden, in heel de omtrek, hem met rust lieten, 2zei hij tot de profeet Natan: `Nu moet u eens zien! Zelf woon ik in een paleis van cederhout en de ark van God staat onder tentdoek!’ 3Natan zei tot de koning: `Doe gerust wat u van plan bent; Jahwe staat u bij.’ 4Maar diezelfde nacht nog werd het woord van Jahwe gericht tot Natan: 5`Zeg aan mijn dienaar David: Zo spreekt Jahwe: Gij wilt voor Mij een huis bouwen en Mij daarin laten wonen? 6Ik heb nooit in een huis gewoond, sinds de tijd dat Ik de Israëlieten uit Egypte geleid heb tot vandaag toe; steeds ben Ik meegetrokken in een tent, waar Ik in verbleef. 7Zolang Ik met de Israëlieten meetrok heb ik nooit aan iemand gevraagd: Waarom bouwt gij Mij niet een huis van cederhout? Aan geen van de rechters van Israël, die Ik aangesteld had om mijn volk te hoeden. 8Zeg daarom aan mijn dienaar David: Zo spreekt Jahwe van de legerscharen: Ik heb u uit de steppe gehaald, achter de schapen vandaan, om vorst te zijn over mij volk Israël. 9Op al uw tochten heb Ik u bijgestaan, al uw vijanden heb Ik vernietigd, uw naam heb Ik groot gemaakt als die van de groten der aarde. 10Ik heb mijn volk Israël een gebied gegeven en het daar geplant om er te wonen, zonder nog opgeschrikt of verdrukt te worden door booswichten, zoals vroeger, 11in de tijd dat Ik over Israël, mijn volk, rechters had aangesteld. Ik heb gezorgd dat al uw vijanden u met rust laten. Jahwe kondigt u aan dat Jahwe een huis voor u zal oprichten. 12Als uw dagen voleind zijn en gij bij uw vaderen rust, zal Ik de nazaat die gij verwekt hoog verheffen en zijn koninklijke macht in stand houden. 13Hij zal een huis bouwen ter ere van mijn naam en Ik zal zijn koninklijke troon voor altijd in stand houden. 14Ik zal hem tot vader zijn en Hij zal mijn zoon zijn. Als hij de verkeerde weg opgaat, zal Ik hem kastijden met slagen en striemen, even goed als andere mensen. 15Maar nooit zal Ik hem uit mijn gunst verstoten, zoals Ik gedaan heb met Saul, die Ik verstoten hem om plaats te maken voor u. 16Zo zullen uw huis en uw koninklijke macht bestendig zijn voor altijd; uw troon staat vast voor eeuwig.’ 17Al deze woorden, heel dit visioen, bracht Natan over aan David. 18Toen ging koning David het heiligdom binnen; hij zette zich neer voor Jahwe en zei: `Wie ben ik, Heer Jahwe, en wat is mijn huis, dat Gij mij zover gebracht hebt? 19En nu is U dit alles nog niet genoeg, Heer Jahwe: ook over de toekomst van het huis van uw dienaar spreekt Gij. Is dit voor een mens wel weggelegd, Heer Jahwe? 20Wat kan David nu verder nog tot U zeggen? Gij weet wat er in uw dienaar omgaat, Heer Jahwe! 21Krachtens uw woord en uw goedheid bewijst Gij uw dienaar de grote gunst, hem dit alles te laten weten. 22Gij zijt dan ook groot, Heer Jahwe. Niemand is als Gij. Er is geen God buiten U. Zo hebben wij het altijd gehoord. 23En welk volk is als uw volk Israël, het enige op aarde dat God ging vrijkopen om het tot zijn volk te maken en aldus zijn naam te vestigen? Grote, geduchte daden hebt Gij verricht door volken en hun goden uit te drijven voor uw volk, dat Gij u uit Egypte hebt vrijgekocht. 24Gij hebt uw volk Israël voorgoed bevestigd als uw volk en Gij, Jahwe, zijt hun God. 25Doe daarom, Jahwe God, altijd het woord gestand dat Gij gesproken hebt tot uw dienaar en tot zijn huis, en handel volgens uw woord. 26Dan zal uw naam voor altijd groot zijn; dan zal gezegd worden: Jahwe van de legerscharen is God over Israël en voor U blijft het huis van uw dienaar David in stand. 27Gij, Jahwe van de legerscharen, God van Israël, Gij hebt uw dienaar geopenbaard: Ik zal u een huis bouwen. Daardoor heeft uw dienaar de moed gevonden, dit gebed tot U te richten (het huis van de heer is deze website). 28Welnu dan, Heer Jahwe, Gij zijt God en uw woorden zijn betrouwbaar; Gij hebt deze weldaad aan uw dienaar beloofd. 29Zegen dan nu het huis van uw dienaar dat het altijd voor U mag blijven bestaan. Gij zelf, Heer Jahwe, hebt gesproken; uw rijke zegen zal voor altijd rusten op het huis van uw dienaar.’),
en als echtgenoot van Maria van Nazareth, is de heilige Jozef het scharnier dat het Oude en het Nieuwe Testament met elkaar verbindt.

2. Een vader in tederheid
Jozef zag Jezus van dag tot dag groeien
“in wijsheid en welgevalligheid bij God en de mensen”
(Lc. 2:52, En met de jaren nam Jezus toe in wijsheid en welgevalligheid bij God en de mensen.)
Zoals de heer met Israël deed, zo “leerde Hij hem lopen, terwijl Hij Hem bij de hand hield: hij was voor hem als de vader die een kind optilt en tegen zijn wang drukt,
( Tijdens het grootste deel van deze gedachtewisseling vinden de Joden het moeilijk om deze schijnbaar suïcidale jonge profeet te begrijpen. Ze bereiken een punt waarop ze alleen maar botweg kunnen vragen: ‘Wie bent u dan?’ Ben je ooit op dat punt uitgekomen? Misschien ben je daar nu wel? Als je Jezus vraagt: ‘Wie ben jij?’, welk antwoord krijg je dan? Er is iets aan zijn antwoord dat veel van degenen die het horen, verandert. Hun verwarring verdwijnt en, zo wordt ons verteld, ‘velen kwamen tot geloof in hem.’ Wat heb je vandaag nodig om van Jezus te horen om je te helpen in hem te geloven? Jezus nam opnieuw het woord en zei: ‘Ik ga weg, en u zult me zoeken. Maar u zult in uw zonde sterven. Waar ik naartoe ga, daar kunt u niet komen.’ De Joden zeiden: ‘Hij zal toch geen zelfmoord plegen, dat hij zegt dat hij ergens naartoe gaat waar wij niet kunnen komen?’ Jezus vervolgde: ‘U bent van beneden, ik ben van boven; u hoort bij deze wereld, ik hoor niet bij deze wereld. Ik heb tegen u gezegd dat u in uw zonden zult sterven, want als u niet gelooft dat ik het ben, zult u inderdaad in uw zonden sterven.’ ‘Wie bent u dan?’ vroegen ze. Jezus zei: ‘Wat ik vanaf het begin al tegen u gezegd heb. Ik heb veel over u te zeggen, en veel in uw nadeel, maar ik zeg tegen de wereld wat ik gehoord heb van hem die mij gezonden heeft, en hij is betrouwbaar.’ De mensen begrepen niet dat hij over de Vader sprak. ‘Wanneer u de Mensenzoon hoog verheven hebt,’ ging Jezus verder, ‘dan zult u weten dat ik het ben, en dat ik niets uit mijzelf doe, maar over deze dingen spreek zoals de Vader het mij geleerd heeft. Hij die mij gezonden heeft is bij mij; hij heeft me niet alleen gelaten, omdat ik altijd doe wat hij wil.’ Toen hij deze dingen zei, kwamen velen tot geloof in hem.)
zich over hem buigt om te eten te geven
(Hos. 11:3-4, en dat terwijl Ik toch degene ben die Efraim heeft leren lopen, die hem bij zijn armen heeft gevat. Zij echter wilden maar niet weten dat Ik het was die hen behoedde. 4Met zachte leidsels heb Ik hen gemend, met teugels van liefde. Ik was voor hen als degenen die het juk optillen wanneer het tegen de kaken drukt. Ik reikte hem zijn voedsel toe.)
(de ware kerk die de armen leert de hongerige leert zaaien)

Jezus zag de tederheid van God in Jozef: (André mijn aardse vader)
“zozeer als een vader zijn kinderen liefheeft, zozeer heeft de heer zijn dienaren lief
(Ps. 103:13, Een vader zich over zijn kinderen ontfermend zo ontfermt zich de Heer over wie Hem wil vrezen)

Jozef moest zeker in de synagoge, tijdens het bidden van de Psalmen, hebben horen weerklinken dat God van Israël een God van tederheid is, die goed is voor allen en dat “de Heer bezorgd is voor iedere mens”
(Ps. 145:9, de Heer geeft wat ieder behoeft: alle schepselen omvat zijn erbarmen).

De heilsgeschiedenis wordt vervuld “in hoop tegen alle hoop in”
(Rom. 4:18, Tegen alle hoop in heeft hij gehoopt, en geloofd dat hij vader zou worden van vele volken, gelijk hem gezegd was: Zo talrijk zal uw nageslacht zijn)
door onze zwakheden. Maar al te vaak denken wij dat God alleen vertrouwd op het goede en succesvolle deel van ons, terwijl in feite het meeste van zijn plannen wordt verveld door en ondanks onze zwakheid. Daarom zegt Paulus: “ook is er – want anders zouden de
buitengewone openbaringen mij verwaand kunnen maken – een doren in mijn vlees gestoken, als een bode van de satan die mij moet afranselen.
Tot driemaal toe heb ik de Heer aangeroepen dat hij van mij zou weggaan. Maar Hij antwoorde mij: ‘je hebt genoeg aan mijn genade’. Kracht wordt juist in zwakheid volkomen”.
(2 kor. 12:7-9, Ook is er – want anders zouden de buitengewone openbaringen mij verwaand kunnen maken – ook is er een doren in mijn vlees gestoken, als een bode van de satan die mij moet afranselen. 8Tot driemaal toe heb ik de Heer aangeroepen, dat hij van mij zou weggaan. 9Maar Hij antwoordde mij: “Je hebt genoeg aan mijn genade. Kracht wordt juist in zwakheid volkomen.” Dus zal ik het liefst van alles roemen op mijn zwakheden. Dan zal de kracht van Christus in mij wonen).

Als dit het perspectief is van de heilseconomie, moeten we leren om onze zwakheid met diepe teerheid te aanvaarden.

De Boze doet ons veroordelend naar onze broosheid kijken, maar de Geest brengt die met tederheid aan het licht. Tederheid is de beste manier om aan te raken wat kwetsbaar in ons is. Het wijzen met de vinger en het oordeel dat wij over anderen vellen, zijn vaak een teken van ons onvermogen om onze eigen zwakheid, onze eigen broosheid, in onszelf te aanvaarden. Alleen tederheid zal ons redden van het werk van de Aanklager
(Openb. 12:10, En ik hoorde een stem in de hemel roepen:
Nu is gekomen het heil en de macht en het koningschap van onze God en de heerschappij van zijn Gezalfde, want de aanklager van onze broeders is neergeworpen, die hen aanklaagde bij onze God, dag en nacht).
Om deze reden is het belangrijk om Gods barmhartigheid te ontmoeten, vooral in het
sacrament van de verzoening, waardoor we een ervaring opdoen van waarheid en tederheid. Paradoxaal genoeg kan zelfs de Boze ons de waarheid zeggen, maar als hij dat doet, is het om ons te veroordelen. Wij weten echter de waarheid die van God komt, ons niet veroordeelt, maar ons welkom heet, ons omarmt, ons ondersteunt, ons vergeeft. De waarheid stelt zich altijd aan ons voor als de barmhartige vader van de gelijkenis
(Lc. 15:11-32, DE BARMHARTIGE VADER
Hij sprak: ’Een man had twee zoons. 12Nu zei de jongste van hen tot zijn vader: Vader, geef mij het deel van het bezit waarop ik recht heb (jeroen). En hij verdeelde zijn vermogen onder hen. 13Niet lang daarna pakte de jongste zoon alles bij elkaar en vertrok naar een ver land. Daar verkwistte hij zijn bezit in een losbandig leven. 14Toen hij alles opgemaakt had, kwam er een verschrikkelijke hongersnood over dat land en hij begon gebrek te lijden. 15Nu ging hij in dienst bij een der inwoners van dat land, die hem het veld in stuurde om varkens te hoeden. 16En al had hij graag zijn buik willen vullen met de schillen die de varkens aten, niemand gaf ze hem. 17Toen kwam hij tot zichzelf en zei: Hoeveel dagloners van mijn vader hebben eten in overvloed, en ik verga hier van de honger. 18Ik ga weer naar mijn vader en ik zal hem zeggen: Vader, ik heb misdaan tegen de hemel en tegen u; 19ik ben niet meer waard uw zoon te heten, maar neem mij aan als een van uw dagloners. 20Hij ging dus op weg naar zijn vader. Zijn vader zag hem al in de verte aankomen, en hij werd door medelijden bewogen; hij snelde op hem toe, viel hem om de hals en kuste hem hartelijk. 21Maar de zoon zei tot hem: Vader, ik heb misdaan tegen de hemel en tegen u; ik ben niet meer waard uw zoon te heten. 22Doch de vader gelastte zijn knechts: Haalt vlug het mooiste kleed en trekt het hem aan, steekt hem een ring aan zijn vinger en trekt hem sandalen aan. 23Haalt het gemeste kalf en slacht het; laten we eten en feestvieren, 24want deze zoon van mij was dood en is weer levend geworden, hij was verloren en is teruggevonden. Ze begonnen dus feest te vieren. 25Intussen was zijn oudste zoon op het land. Toen hij echter terugkeerde en het huis naderde, hoorde hij muziek en dans. 26Hij riep een van de knechts en vroeg wat dat te betekenen had. 27Deze antwoordde: Uw broer is thuisgekomen en uw vader heeft het gemeste kalf laten slachten, omdat hij hem gezond en wel heeft teruggekregen. 28Maar hij werd kwaad en wilde niet naar binnen. Toen zijn vader naar buiten kwam en bij hem aandrong, 29gaf hij zijn vader ten antwoord: Al zoveel jaren dien ik u en nooit heb ik uw geboden overtreden, toch hebt gij mij nooit een bokje gegeven om eens met mijn vrienden feest te vieren. 30En nu die zoon van u is gekomen die uw vermogen heeft verbrast met slechte vrouwen, hebt ge voor hem het gemeste kalf laten slachten. 31Toen antwoordde de vader: Jongen, jij bent altijd bij me en alles wat van mij is, is ook van jou. 32Maar er moet feest en vrolijkheid zijn, omdat die broer van je dood was en levend is geworden, verloren was en is teruggevonden.’):
hij komt naar ons toe, herstelt onze waardigheid, brengt ons weer op de been, viert feest voor ons, op grond van het feit dat
“deze zoon van mij dood was en weer levend is geworden, hij was verloren en is weer gevonden”
(Lc. 15:24, want deze zoon van mij was dood en is weer levend geworden, hij was verloren en is teruggevonden. Ze begonnen dus feest te vieren).

de wil van God, zijn geschiedenis,
zijn plan loopt zelfs doorheen de angst van Jozef (andré).
Jozef leert ons dus dat geloof in God ook inhoudt te geloven dat hij zelfs doorheen onze angsten, onze broosheid en onze zwakheid kan werken. En hij leert ons dat, wij te midden van de stormen van het leven niet bang moeten zijn om het roer van onze boot aan God over te laten. Soms willen wij alles controleren
(Marleen, maatschappij),
maar hij heeft altijd een grotere visie.
3. Een vader in gehoorzaamheid
vergelijkbaar met wat God met Maria deed toen Hij zijn verlossingplan aan haar openbaarde, zo openbaarde Hij ook aan Jozef zijn plannen,
(aardse ouders van de gene die de weg baant voor de heer)
en wel door middel van dromen, die in de bijbel, evenals bij alle oude volkeren, werden beschouwd als een van de middelen waarmee God zijn wil openbaart.

Jozef is heel bedroefd over Maria’s onbegrijpelijke zwangerschap: hij wil niet
“haar in opspraak brengen”, maar besluit “in stilte van haar te scheiden”
(Mt. 1:19, Omdat Jozef, haar man, rechtschapen was en haar niet in opspraak wilde brengen, dacht hij er over in stilte van haar te scheiden).
In de eerste droom helpt de engel hem bij het oplossen van zijn ernstige dilemma:
“Wees niet bevreesd Maria, uw vrouw, tot u te nemen: het kind in haar schoot is van de heilige geest. Zij zal een zoon ter wereld brengen, die gij Jezus moet noemen, want Hij zal zijn volk redden uit hun zonden”
(Mt. 1:20-21, Terwijl hij dit overwoog, verscheen hem in een droom een engel van de Heer die tot hem sprak: “Jozef, zoon van David, wees niet bevreesd Maria, uw vrouw, tot u te nemen; het kind in haar schoot is van de heilige Geest. 21Zij zal een zoon ter wereld brengen die gij Jezus moet noemen, want Hij zal zijn volk redden uit hun zonden.”).
Zijn antwoord was onmiddellijk: “Ontwaakt uit de slaap, deed Jozef zoals de engel hem bevolen had”
(Mt. 1:24, Ontwaakt uit de slaap deed Jozef zoals de engel van de Heer hem bevolen had en nam zijn vrouw tot zich. 25Toch had hij geen gemeenschap met haar, totdat zij een zoon ter wereld bracht; en hij noemde Hem Jezus).
Door gehoorzaamheid overwon hij zijn drama en redde Maria.

In de tweede droom beveelt de engel Jozef: “Sta op, neem het Kind en zijn moeder, vlucht naar Egypte en blijf daar tot ik u waarschuw, want Herodes komt het Kind zoeken om het te doden”
(Mt. 2:13, Na hun vertrek verscheen een engel van de Heer in een droom aan Jozef en sprak: “Sta op, neem het Kind en zijn moeder, vlucht naar Egypte en blijf daar tot ik u waarschuw, want Herodes komt het Kind zoeken om het te doden”).
Jozef aarzelde niet om te gehoorzamen, zonder zich af te vragen welke moeilijkheden hij zou ondervinden: “hij stond op en week in de nacht met het Kind en zijn moeder naar Egypte uit.
Daar bleef hij tot aan de dood van Herodes”
(Mt. 2:14-15, Hij stond op en week in de nacht met het Kind en zijn moeder naar Egypte uit. 15Daar bleef hij tot aan de dood van Herodes, opdat in vervulling zou gaan wat de Heer gesproken had door de profeet:
Ik heb mijn zoon geroepen uit Egypte).

In Egypte wachtte Jozef met vertrouwen en geduld op de beloofde boodschap van de engel om terug te keren naar zijn land. Toen de goddelijke boodschapper hem in een derde droom meedeelde dat degenen die het kind wilden doden, dood waren, en hem beval op te staan, het kind en zijn moeder mee te nemen en naar het land Israël terug te keren
(Mt. 2:19-20, Nadat Herodes gestorven was, verscheen in Egypte een engel van de Heer in een droom aan Jozef en zei: 20“Sta op, neem het Kind en zijn moeder en trek naar het land Israël, want die het Kind naar het leven stonden zijn gestorven”).
gehoorzaamde hij opnieuw zonder te aarzelen: “Hij stond op, nam het Kind en zijn moeder en ging naar het land Israël”
(Mt. 2:21, Hij stond op, nam het Kind en zijn moeder en ging naar het land Israël).

Maar op de terugreis, “toen hij hoorde dat Archelaüs in de plaats van zijn vader Herodes over Juda heerste, vreesde hij daarheen te gaan; van Godswege in een droom gewaarschuwd, begaf hij zich daarom naar het gebied van Galilea.
Hier aangekomen vestigde hij zich in een stad. Nazareth gehelen”
(Mt. 2:22-23, Toen hij echter hoorde, dat Archelaüs in plaats van zijn vader Herodes over Juda heerste, vreesde hij daarheen te gaan; van Godswege in een droom gewaarschuwd, begaf hij zich daarom naar het gebied van Galilea. 23Hier aangekomen vestigde hij zich in een stad, Nazareth geheten, opdat in vervulling zou gaan wat door profeten gezegd was: Hij zal een Nazoreeër genoemd worden).

De evangelist Lucas (mijne broeder luc), van zijn kant, verhaalt dat Jozef (mijn vader André) de lange en ongemakkelijke reis van Nazareth naar Bethlehem ondernam, in overeenstemming met de wet van keizer Ceasar Augustus betreffende de volkstelling, om in zijn stad van herkomst te worden geregistreerd. En het was juist in die omstandigheden dat Jezus werd geboren
(Lc. 2:1-7, CHRISTUS’ GEBOORTE
In die dagen kwam er een besluit van keizer Augustus, dat er een volkstelling moest gehouden worden in heel zijn rijk. 2Deze volkstelling had voor het eerst plaats toen Quirinius landvoogd van Syrië was. 3Allen gingen op reis, ieder naar zijn eigen stad om zich te laten inschrijven. 4Ook Jozef trok op en omdat hij behoorde tot het huis en geslacht van David, ging hij van Galilea uit de stad Nazaret naar Judea, naar de stad van David, Bethlehem geheten, 5om zich te laten inschrijven, samen met Maria, zijn verloofde, die zwanger was. 6Terwijl zij daar verbleven, brak het uur aan waarop zij moeder zou worden; 7zij bracht haar zoon ter wereld, haar eerstgeborene, wikkelde hem in doeken en legde Hem neer in een kribbe, omdat er voor hen geen plaats was in de herberg), en werd ingeschreven in het bevolkingsregister van het Rijk, net als alle andere kinderen.

Met name de heilige Lucas merkt zorgvuldig op dat de ouders van jezus zich hielden aan alle voorschriften van de wet: de riten van Jezus’ besnijdenis, van Maria’s reiniging na de bevalling, van het opdragen aan God van de eerstgeboren zoon
(Lc. 2:21-24, Nadat de acht dagen voorbij waren en men Hem moest besnijden, ontving Hij de naam Jezus, zoals Hij door de engel was genoemd voordat Hij in de moederschoot werd ontvangen.
DE OPDRACHT IN DE TEMPEL
22Toen de tijd aanbrak, waarop zij volgens de Wet van Mozes gereinigd moesten worden, brachten zij het kind naar Jeruzalem om het aan de Heer op te dragen, 23volgens het voorschrift van de Wet des Heren: Elke eerstgeborene van het mannelijk geslacht moet aan de Heer worden toe geheiligd, 24en om volgens de bepaling van de Wet des Heren een offer te brengen, namelijk een koppel tortels of twee jonge duiven).

In elke omstandigheden van zijn leven wist Jozef zijn “fiat” uit te spreken, zoals Maria bij de Aankondiging en Jezus in Gethsemane.

Jozef, in zijn rol als hoofd van het gezin, leerde Jezus onderdanig te zijn aan zijn ouders
(Lc. 2:51, Hij ging met hen mee naar Nazareth en was aan hen onderdanig. Zijn moeder bewaarde alles wat er gebeurd was in haar hart). Overeenkomstig Gods gebod
(Ex.20:12, Eer uw vader en uw moeder. Dan zult gij lang leven op de grond die Jahwe uw God u schenkt).

In de verborgenheid van Nazareth, in de school van Jozef, leerde Jezus de wil van de vader te doen. Dit zal zijn dagelijkse spijs worden
((Joh. 4:34, Daarop zei Jezus hun: “Mijn spijs is, de wil te doen van Hem die Mij gezonden heeft en zijn werk te volbrengen) (zoals hier op de site)).
Zelfs op het moeilijkste moment van zijn leven,
dat hij in Gethsemane doormaakte, gaf hij de voorkeur aan de wil van de vader en niet zijn eigen wil te doen, en werd Hij “gehoorzaam tot de dood […] aan een kruis”
(Fil. 2:8, heeft Hij zich vernederd, Hij werd gehoorzaam tot de dood, tot de dood aan een kruis).
Om deze reden concludeert de schrijver van de brief aan de Hebreeën dat Jezus
“in de school (cursussen) van het lijden gehoorzaamheid heeft geleerd”
(Heb. 5:8, hoewel Hij Gods Zoon was, heeft Hij in de school van het lijden gehoorzaamheid geleerd).

Uit al deze gebeurtenissen blijkt dat Jozef “door God geroepen was om rechtstreeks de persoon en zending van Jezus te dienen door de uitoefening van zijn vaderschap:
zo werkt hij in de volheid van de tijd mee het grote mysterie van de verlossing en
is hij waarlijk een dienaar van het heil”
4. Een vader die aanvaardt
Jozef neemt Maria bij zich zonder vooraf voorwaarden te stellen. Hij vertrouwt op de woorden van de Engel. “De edelmoedigheid van zijn hart brengt hem ertoe om wat hij door de wet heeft geleerd ondergeschikt te maken aan de liefde; en vandaag de dag, in deze wereld waarin psychologisch verbaal en fysiek geweld tegen vrouwen evident is, presenteert jozef zich als een respectvolle, fijngevoelige man die,
hoewel hij niet over alle informatie beschikt, kiest hij voor de goede naam,
de waardigheid en het leven van Maria. En in zijn twijfel over hoe het beste te handelen, hielp God (via zijn zoon de draad terug op te nemen in zijn zijn)
hem kiezen door zijn oordeel te verlichten”.

Vele malen in ons leven hebben gebeurtenissen plaats waarvan wij de betekenis niet begrijpen. Onze eerste reactie is er vaak een van teleurstelling en opstandigheid (omdat we de liefde van God niet herkennen).
Jozef laat zijn redeneringen varen om plaats te maken voor wat er gebeurt en, hoe raadselachtig het in zijn ogen ook mag lijken, hij aanvaart het, neemt er de verantwoordelijkheid voor en verzoent zich met zijn eigen geschiedenis.
als wij ons niet verzoenen met onze geschiedenis, zullen wij zelfs niet in staat zijn de volgende stap te zetten, omdat wij altijd gegijzeld zullen blijven (in ons zijn) door onze
verwachtingen en de daaruit voortvloeiende teleurstellingen.

Het geestelijk leven dat Jozef ons toont is niet een weg die verklaringen geeft, maar een weg die aanvaart. Het is slecht vanuit deze aanvaarding, vanuit deze verzoening, dat men ook een groter verhaal, een diepere betekenis kan aanvoelen.
Zij schijnen een echo te zijn van de vurige woorden van Job, die op de aansporing van zijn vrouw om in opstand te komen tegen al het kwaad dat hem overkomt,
ANTWOORD: “Het goede nemen we wel aan van God, waarom dan het kwade niet?
(lindsey slecht is geweest voor Gwenovitch de Heer heeft haar zonden vergeven via Maria, om niet meer te zonden)
(Job. 2:10, Maar hij antwoordde: ’Dat is onwijze vrouwenpraat. Het goede nemen we wel aan van God, waarom dan het kwade niet?’ Ook nu kwam er geen onvertogen woord over zijn lippen).

Jozef is geen passief berustend man. Hij is een moedige en sterke hoofdrolspeler.
Het aanvaarden is een manier waarop in ons leven zichtbaar wordt
de gave van standvastigheid die de Heilige Geest ons schenkt.
alleen de Heer kan ons de kracht geven om het leven te verwelkomen zoals het is, om zelfs ruimte te maken voor dat tegenstrijdige, onverwachte, teleurstellende deel van het bestaan.

Jezus’ komst onder ons is een geschenk van de vader,
opdat ieder mens verzoend kan worden met het vlees van zijn eigen geschiedenis,
ook al begrijpt hij dat niet helemaal.
(net zoals mijn opa bobo tegen mijn vader zij tegen gwenovitch ook ooit zal je sommige dingen niet veranderen maar god kan alles hij schept ons naar de goddelijke vrijheid van zijn zijn)

Zoals God tot onze heilge zei: Jozef (=André), zoon van David (opa bobo) wees niet bevreesd”
(Mt. 1:20, Terwijl hij dit overwoog, verscheen hem in een droom een engel van de Heer die tot hem sprak: “Jozef, zoon van David, wees niet bevreesd Maria, uw vrouw, tot u te nemen; het kind in haar schoot is van de heilige Geest),
zo lijkt Hij het voor ons te herhalen: “wees niet bang”.
Wij moeten de woede en teleurstelling afleggen en plaats maken, zonder enige wereldse berusting maar met hoopvolle vastberadenheid, voor datgene wat wij niet gekozen hebben en dat toch bestaat. Door het leven op deze manier te aanvaarden geeft ons toegang tot een verborgen betekenis. Het leven van ieder van ons kan op wonderbaarlijke wijze opnieuw beginnen, als wij de moed vinden om het te leven volgens wat het Evangelie ons voorhoudt. En het doet er niet toe dat alles nu een verkeerde wending lijkt te hebben genomen en dat sommige dingen nu onomkeerbaar zijn. God kan bloemen doen ontspruiten tussen de rotsen.
Zelfs als ons hart ons iets verwijt,
Hij “is groter dan ons hart en weet Hij alles”
(1 Joh. 3:20, want God is groter dan ons hart en Hij weet alles).

Opnieuw komt het christelijk realisme terug, dat niets wat bestaat, verwerpt.
Realiteit, in haar mysterieuze onherleidbaarheid en complexiteit, is de draagster van de zin van het bestaan met zijn licht- en schaduwzijden. Daarom zegt de apostel
Paulus: “wij weten dat God in alles het heil bevorderd van die hem liefhebben”
(Rom. 8:28, Intussen weten wij, dat God in alles het heil bevordert van die Hem liefhebben, van hen die volgens zijn raadsbesluit geroepen zijn).
En de heilige Augusttinus voegt daaraan toe:
“zelfs in het kwaad genoemd wordt (Elias zou zijn, wat kwaad genoemd wordt)”.
In dit totaalperspectief geeft het geloof betekenis
aan elke blijde of droevige gebeurtenis.

Het zij dus verre van ons om te denken dat geloven betekent dat we gemakkelijke, troostende oplossingen vinden. Het geloof dat christus ons heeft geleerd, is het geloof dat wij zien in de heilige Jozef, die geen sluipwegen zoekt,
maar “met open vizier” onder ogen ziet wat hem
overkomt en er persoonlijk de verantwoordelijkheid voor neemt.

Het aanvaarden van Jozef nodigt ons uit anderen te verwelkomen,
zonder uitsluiting, precies zoals zij zijn, met een voorkeur voor de zwakken,
omdat God uitkiest wat zwak is
(1 Kor. 1:27, Nee, wat voor de wereld dwaas is, heeft God uitverkoren, om de wijzen te beschamen; wat voor de wereld zwak is, heeft God uitverkoren, om het sterke te beschamen),
“voor wezen een vader, voor weduwen een steun”
(Ps. 68:6, Hij die vader is der verweesden, voor de vrouw die haar man mist het pleit voert, God, Hij in zijn heilig domein)
is en gebiedt om de vreemdeling lief te hebben.
Ik stel me voor dat Jezus van de houding van Jozef is uitgegaan voor de parabel van de verloren zoon en de barmhartige vader
(Lc. 15:11-32, DE BARMHARTIGE VADER
Hij sprak: ’Een man had twee zoons. 12Nu zei de jongste van hen tot zijn vader: Vader, geef mij het deel van het bezit waarop ik recht heb. En hij verdeelde zijn vermogen onder hen. 13Niet lang daarna pakte de jongste zoon alles bij elkaar en vertrok naar een ver land. Daar verkwistte hij zijn bezit in een losbandig leven. 14Toen hij alles opgemaakt had, kwam er een verschrikkelijke hongersnood over dat land en hij begon gebrek te lijden. 15Nu ging hij in dienst bij een der inwoners van dat land, die hem het veld in stuurde om varkens te hoeden. 16En al had hij graag zijn buik willen vullen met de schillen die de varkens aten, niemand gaf ze hem. 17Toen kwam hij tot zichzelf en zei: Hoeveel dagloners van mijn vader hebben eten in overvloed, en ik verga hier van de honger. 18Ik ga weer naar mijn vader en ik zal hem zeggen: Vader, ik heb misdaan tegen de hemel en tegen u; 19ik ben niet meer waard uw zoon te heten, maar neem mij aan als een van uw dagloners. 20Hij ging dus op weg naar zijn vader. Zijn vader zag hem al in de verte aankomen, en hij werd door medelijden bewogen; hij snelde op hem toe, viel hem om de hals en kuste hem hartelijk. 21Maar de zoon zei tot hem: Vader, ik heb misdaan tegen de hemel en tegen u; ik ben niet meer waard uw zoon te heten. 22Doch de vader gelastte zijn knechts: Haalt vlug het mooiste kleed en trekt het hem aan, steekt hem een ring aan zijn vinger en trekt hem sandalen aan. 23Haalt het gemeste kalf en slacht het; laten we eten en feestvieren, 24want deze zoon van mij was dood en is weer levend geworden, hij was verloren en is teruggevonden. Ze begonnen dus feest te vieren. 25Intussen was zijn oudste zoon op het land. Toen hij echter terugkeerde en het huis naderde, hoorde hij muziek en dans. 26Hij riep een van de knechts en vroeg wat dat te betekenen had. 27Deze antwoordde: Uw broer is thuisgekomen en uw vader heeft het gemeste kalf laten slachten, omdat hij hem gezond en wel heeft teruggekregen. 28Maar hij werd kwaad en wilde niet naar binnen. Toen zijn vader naar buiten kwam en bij hem aandrong, 29gaf hij zijn vader ten antwoord: Al zoveel jaren dien ik u en nooit heb ik uw geboden overtreden, toch hebt gij mij nooit een bokje gegeven om eens met mijn vrienden feest te vieren. 30En nu die zoon van u is gekomen die uw vermogen heeft verbrast met slechte vrouwen, hebt ge voor hem het gemeste kalf laten slachten. 31Toen antwoordde de vader: Jongen, jij bent altijd bij me en alles wat van mij is, is ook van jou. 32Maar er moet feest en vrolijkheid zijn, omdat die broer van je dood was en levend is geworden, verloren was en is teruggevonden’).
5. Een vader met creatieve moed
Als de eerste fase van elke waarachtige, innerlijke genezing bestaat in het aanvaarden van de eigen geschiedenis, dat wil zeggen ruimte in onszelf maken, zelfs voor wat wij in ons leven niet hebben gekozen, dan moeten wij daar nog een belangrijk kenmerk aan toevoegen: creatieve moed.
Het komt vooral naar boven wanneer we moeilijkheden ondervinden.
Bij een moeilijkheid kunnen we ermee ophouden en het veld ruimen, of we kunnen
proberen iets te doen. Soms zijn het juist de moeilijkheden die in ieder van ons mogelijkheden naar boven brengen waarvan we niet eens dachten dat we ze hadden.

Bij het lezen van de “kindheidsevangelies” vragen wij ons dikwijls af waarom God niet op een directe en duidelijke manier heeft ingegrepen.
Maar God grijpt in door middel van gebeurtenissen en personen.
Jozef is de man door wie God zorgt voor het begin van de geschiedenis van de verlossing. Hij is het ware “wonder” waarmee God het Kind en zijn moeder redt.
De hemel komt tussenbeide, vertrouwend op de creatieve moed van deze man,
die, wanneer hij in Bethlehem aankomt en geen woning vindt waar Maria kan bevallen (net zoals mijn aardse vader die een plan trekker is), een stal inricht en opruimt, opdat het zoveel mogelijk een gastvrije plaats wordt voor de Zoon van God die in de wereld komt
(Lc. 2:6-7, Opeens voegde zich bij de engel een hemelse heerschare; zij verheerlijkten God met de woorden: 14’Eer aan God in den hoge en op aarde vrede onder de mensen in wie Hij welbehagen heeft’).
Geconfronteerd met de dreigende gevaar van Herodes, die het Kind wil doden, wordt Jozef opnieuw in een droom gealarmeerd om het Kind te beschermen, en midden in de nacht regelt hij de vlucht naar Egypte
(Mt. 2:13-14, Na hun vertrek verscheen een engel van de Heer in een droom aan Jozef en sprak: “Sta op, neem het Kind en zijn moeder, vlucht naar Egypte en blijf daar tot ik u waarschuw, want Herodes komt het Kind zoeken om het te doden.” 14Hij stond op en week in de nacht met het Kind en zijn moeder naar Egypte uit).

bij oppervlekkige lezing van deze verhalen krijgt men altijd de indruk dat de wereld is overgeleverd aan de genade van de sterkten en machtigen, maar de
“Blijde Boodschap” van het Evangelie is dat het laat zien hoe,
ondanks de arrogantie (van mijn aardse vader) en het geweld van de aardse heersers, God altijd een manier vind om zijn heilsplan te verwezenlijken.
Ook ons leven lijkt soms overgeleverd aan sterke machten, maar het Evangelie zegt ons dat God altijd dat wat telt weet te redden, op voorwaarde dat wij dezelfde
creatieve moed aan de dag leggen als de timmerman van Nazareth
(zoals mijn aardse vader André), die een probleem in een kans weet te veranderen door altijd het vertrouwen op de Voorzienigheid voorop te stellen.

Als God ons soms niet lijkt te helpen, betekent dit niet dat Hij ons in de steek heeft gelaten, maar dat Hij op ons vertrouwd, op wat wij kunnen plannen, uitvinden, verzinnen.

Dit is dezelfde creatieve moed die de vrienden van de verlamde aan de dag legden toen zij hem langs het dak naar beneden lieten zakken om hem bij Jezus te brengen
(Lc. 5:17-26, GENEZING VAN EEN LAMME
Toen Jezus op zekere dag onderricht gaf, zaten er ook farizeeën en wetgeleerden bij, die gekomen waren uit alle plaatsen van Galilea en Judea en uit Jeruzalem. En de kracht des Heren deed Hem genezingen verrichten. 18Op dat ogenblik kwamen er enige mannen aan die op een bed een verlamde man met zich meedroegen. Zij trachtten hem binnen te brengen en voor Jezus neer te leggen. 19Maar omdat ze vanwege de menigte geen weg vonden waarlangs ze hem konden binnenbrengen, gingen ze het dak op en lieten hem met bed en al door een opening in het tegeldak midden tussen het volk zakken, voor de voeten van Jezus. 20Toen Jezus hun geloof zag, zei Hij: ’Vriend, uw zonden zijn u vergeven.’ 21Maar de schriftgeleerden en farizeeën vroegen zich af: ’Wat is dat voor iemand, die zo godslasterlijk spreekt? Wie anders kan zonden vergeven dan God alleen?’ 22Jezus wist, dat zij zo redeneerden en sprak tot hen: ’Wat redeneert gij toch bij uzelf? 23Wat is gemakkelijker te zeggen: uw zonden zijn u vergeven; of te zeggen: sta op en loop? 24Welnu, opdat ge zult weten, dat de Mensenzoon macht heeft op aarde zonden te vergeven’ – en nu sprak Hij tot de lamme – : ’Ik zeg u, sta op, neem uw bed op en ga naar huis.’ 25Onmiddellijk stond hij voor aller ogen op, nam het bed waarop hij gelegen had mee en ging God verheerlijkend naar huis. 26Iedereen stond er versteld van en ze verheerlijkten God; vol ontzag zeiden zij: ’Wij zijn vandaag van ongehoorde dingen getuigen geweest’).
De moeilijkheid hield de stoutmoedigheid en de vasthoudendheid van de vrienden niet tegen. Zij waren ervan overtuigd dat Jezus de zieke kon genezen en
“omdat ze vanwege de menigte geen weg vonden waarlangs ze hem konden binnenbrengen, gingen ze het dak op en lieten hem met bed en al door de opening in het tegel dak midden tussen het volk zakken, voor de voeten van Jezus.
Toen Jezus hun geloof zag, zei hij: ‘Vriend, uw zonden zijn u vergeven”
(Mc. 2:19-20, Toen Jezus hun geloof zag, zei Hij tot de lamme: “Mijn zoon, uw zonden zijn u vergeven).
Jezus erkent het creatieve geloof waarmee die mannen hun zieke vriend bij hem proberen te brengen.

Het Evangelie geeft geen informatie over de tijd dat Maria en Jozef en het Kind in Egypte bleven. Maar ze zullen wel hebben moeten eten van eigen gewassen, een huis en werk hebben moeten vinden. Er is niet veel verbeeldingskracht voor nodig om de stilte van het Evangelie hierover op te vullen. De Heilige Familie had te kampen met concrete problemen, zoals alle andere gezinnen, zoals veel van onze migrantenbroeders en -zusters die ook vandaag nog hun leven riskeren, gedwongen door rampspoed en honger.
In die zin geloof ik dat Sint Jozef inderdaad een bijzondere patroon is voor allen die hun land moeten verlaten vanwege (corruptie), oorlogen, haat, vervolging en ellende.

Aan het eind van elk verhaal waarin Jozef de hoofdpersoon is, merkt het Evangelie op dat hij opstaat, het kind en zijn moeder met zich meeneemt, en doet wat God hem heeft opgedragen
(Mt. 1;24, Ontwaakt uit de slaap deed Jozef zoals de engel van de Heer hem bevolen had en nam zijn vrouw tot zich)
(Mt. 2:14, Hij stond op en week in de nacht met het Kind en zijn moeder naar Egypte uit)
(Mt. 2:21, Hij stond op, nam het Kind en zijn moeder en ging naar het land Israël).
Jezus en Maria zijn Moeder zijn inderdaad de kostbaarste schatten van ons geloof.

In het heilsplan kan men de zoon niet scheiden van de moeder, van haar die
“op de pelgrimstocht van het geloof is voortgegaan en de vereniging met haar zoon standvastig heeft volgehouden tot onder het kruis”.

Wij moeten ons steeds afvragen of wij Jezus en Maria, die op mysterieuze wijze aan onze verantwoordelijkheid, onze zorg en onze hoede zijn toevertrouwd, wel met al onze kracht beschermen.

De zoon van de Almachtige komt in de wereld in een conditie van grote zwakheid.
Hij maakt zich afhankelijk van Jozef om verdedigd, beschermd, verzorgt en opgevoed te worden (door Lucas en hendrik) God vertrouwd deze man, zoals Maria dat doet
(in Medugorje), die in Jozef degene vindt die niet alleen haar leven wil redden,
maar die ook altijd voor haar en het Kind zal zorgen. In die zin kan het niet anders dan dat de heilige Jozef de behoeder van de Kerk is, want de Kerk is de uitbreiding van het Lichaam van Christus in de geschiedenis, en tegelijk is in het moederschap van de Kerk het moederschap van Maria verzinnebeeld. Jozef, die de Kerk blijft beschermen, blijft het kind en zijn moeder beschermen, en ook wij die de Kerk liefhebben, blijven het Kind en zijn moeder liefhebben.

Dit Kind is Hij die zal zeggen. “Al wat gij gedaan hebt voor een dezer geringsten van mijn broeders hebt gij voor mij gedaan”
(zoals we de liefde hier op de website aan u aanbieden)
(Mt. 25:40, De Koning zal hun ten antwoord geven: Voorwaar, Ik zeg u: al wat gij gedaan hebt voor een dezer geringsten van mijn broeders hebt gij voor Mij gedaan).
Zo is elke behoeftige, elke arme, elke lijdende, elke stervende, elke vreemdeling,
elke gevangene, elke zieke “het Kind” dat Jozef blijft behouden.
Daarom wordt de heilige Jozef aangeroepen als beschermer van de armen,
de behoeftigen, de ballingen, de bedroefden, de armen, de stervenden.
En daarom kan de Kerk niet nalaten bovenal de minsten lief te hebben,
omdat Jezus aan hen een voorkeur heeft gegeven, zich met hen heeft geïdentificeerd. Van Jozef moeten wij dezelfde zorg en verantwoordelijkheid
leren: het Kind en zijn moeder liefhebben; de Sacrementen en de naastenliefde beminnen; de Kerk, online & de armen liefhebben. Elk van deze werkelijkheden is altijd het Kind en zijn moeder.
6. Een werkende vader
Een aspect dat Sint-Jozef kenmerkt en dat sinds de tijd van de eerste sociale encycliek, Van de nieuwe dingen van leo XIII, naar voren is gebracht, is zijn relatie tot de arbeid. De heilige Jozef was een timmerman die eerlijk werkte om het levensonderhoud van zijn gezin te waarborgen. Van hem leerde Jezus de waarde,
de waardigheid en de vreugde kennen van wat het betekent om het brood te eten dat de vrucht is van eigen arbeid. (daarom deze website voor mijn vaders en mijn broeder hendrik die mij verder opvoed waar mijn aardse vader gefaald heeft).

In onze tijd, waarin werk opnieuw een dringende sociale kwestie lijkt te zijn geworden en de werkloosheid soms schokkende hoogten bereikt, zelfs in die landen waar al tientallen jaren een zekere welvaart heerst, is het noodzakelijk om met hernieuwd bewustzijn de betekenis te begrijpen van het werk dat waardigheid geeft en waarvan onze heilige een voorbeeldige beschermheer is.

Arbeid wordt een deelname aan het heilswerk zelf, een gelegenheid om de komst van het rijk Gods (hier op deze website) te bespoedigen, om het eigen mogelijkheden en kwaliteiten te ontwikkelen, door ze ten dienste te (zetten van deze website samen staan we sterk) stellen van de maatschappij en van de gemeenschap;
werk wordt een gelegenheid tot ontplooiing, niet alleen voor zich zelf, maar vooral voor die oorspronkelijke kern van de maatschappij, die het gezin is.
(ik doe 2 parttime jobs 1 er van is deze website die ik beheer om mij te ontplooien)
Een gezin zonder werk staat meer bloot aan moeilijkheden, spanningen, breuken en zelfs aan de wanhopige en tot wanhoop drijvende verleiding om uit elkaar te gaan.
(gwenovitch & lindsey)
Hoe zouden wij over menselijke waardigheid kunnen spreken zonder ernaar te streven dat allen en iedereen de mogelijkheid heeft op een waardige manier in zijn levensonderhoud te voorzien?

Wie werkt, wat zijn taak ook is, werkt samen met God zelf
(zie maar naar deze website ui vredelievendheid openbaard door de heer die ons lijd naar rechtvaardigheid), word een beetje een schepper van de wereld rondom ons.
De crisis van onze tijd, die een economische, sociale, culturele en geestelijke crisis is, kan voor iedereen een oproep zijn om de waarde, het belang en de noodzaak van werk te herontdekken (hier op de website) en zo een nieuw “normaal” tot stand te brengen waarin niemand wordt uitgesloten.
Het werk van de heilige Jozef herinnert ons eraan dat God zelf, mens worden, het niet beneden zich achtte om te werken. Het verlies van het werk dat zoveel broeders en zusters treft, en dat de laatste tijd is toegenomen vanwege pandemie,
moet een oproep zijn om onze prioriteiten te herzien.
(daarom dat onze god ons roept via deze website uw vrijheid terug te geven in de maatschappij).
Wij smaken de Heilige Jozef de arbeider dat wij manieren mogen ervaren
(hier op de website) om ons in te zetten als een mentor in de liefde van de heer:
om geen enkele jongere, geen enkel mens, geen enkel gezin zonder werk!
7. Een vader in de schaduw
De Poolse schrijver Jan Dobraczynski, heeft in zijn boek
“De schaduw van de vader”, in de vorm van een roman het leven van de heilige Jozef verteld. Met het suggestieve beeld van de schaduw definieert hij de figuur van Jozef, die in relatie tot Jezus de schaduw op aarde is van de hemelse vader:
hij waakt over hem, beschermd hem,
(zoals in de bijbel staat was luc mede verantwoordelijk Het eerste boek, dat ik geschreven heb, Teófilus, ging over alles wat Jezus gedaan en geleerd heeft 2tot aan de dag waarop Hij zijn opdracht gaf aan de apostelen die Hij door de heilige Geest had uitgekozen, en ten hemel werd opgenomen. 3Na zijn sterven toonde Hij hun met vele bewijzen dat Hij in leven was. Hij verscheen hun gedurende veertig dagen en sprak met hen over het Rijk Gods) wijkt nooit van zijn zijde om zijn voetstappen te volgen.
Laten we denken aan wat Mozes Israël voorhield: “In de woestijn hebt gij ervaren hoe de Heer uw God u gedragen heeft zoals iemand zijn zoon draagt, heel lange tocht”
(Dt. 1:31, en in de woestijn, waar gij ervaren hebt hoe Jahwe uw God u gedragen heeft zoals iemand zijn zoon draagt, heel de lange tocht tot hier toe.’ (lees verder luc).
Zo oefende Jozef zijn hele leven het vaderschap uit.

Je bent niet als vader geboren, je wordt het. En je wordt het niet alleen omdat je een kind op de wereld zet, maar omdat je er verantwoordelijk voor zorgt.
(net zoals onze hemelse vader voor ons zorgt voor zijn aanschijn)
Telkens wanneer iemand de verantwoordelijkheid op zich neemt voor het leven van een ander, oefent hij in zekere zin het vaderschap jegens hem uit.

In de maatschappij van onze tijd lijken kinderen vaak vaderloos te zijn.
(maar god de vader komt met zijn liefde u redden als u vader zijn verantwoordelijk er moeilijkheden mee heeft)
Ook de Kerk van vandaag heeft vaders nodig. De vermaning van de heilige Paulus aan de Korintiërs is altijd actueel:
“Al hadt gij in Christus duizend opvoeders, gij hebt maar één vader”
(1 Kor. 4:15, Want al had gij in Christus duizend opvoeders, gij hebt maar één vader. Ik ben het die u door het evangelie in Christus Jezus heb verwekt);
en iedere priester of bisschop moet net als de apostel kunnen toevoegen:
“Ik ben het, die u door het Evangelie in Christus Jezus heb verwekt”
(God heeft via mijn broeder luc voor mij gewerkt) (ibid.).
En tot de Galaten zegt hij:
“Ach kinderen, ik moet opnieuw weeën om u doorstaan, totdat ge de gestalte van Christus hebt aangenomen”
(1 kor. 4:19, maar binnenkort kom ik, als de Heer het wil; en dan zal ik wel merken wat deze opgeblazen lieden werkelijk waard zijn, afgezien van hun woorden)
(joh. 3:30, Hij legt getuigenis af van wat Hij zag en hoorde, maar toch aanvaardt niemand zijn getuigenis)
(zoals gwenovitch de levende getuigen is van werk van de heer onze God,
die ons vrijheid schenkt.)

Vader zijn betekend het kind laten kennismaken met de ervaring van het leven,
met de werkelijkheid. Niet om hem tegen te houden, niet om hem op te sluiten, niet om hem te bezitten, maar om hem in staat te stellen keuzes te maken,
vrij te zijn, te vertrekken. Misschien daarom heeft de traditie Jozef naast de titel van de vader ook de titel van “zeer kuis” gegeven.
Het is niet een louter affectieve aanduiding, maar de synthese van een houding die het tegendeel uitdrukt van bezit.
Kuisheid is vrij zijn van bezit op alle gebieden van het leven.
Alleen als de liefde kuis is, is het echte liefde.
(net zoals de heer kuis is en goede voor leeft via de heilige geest voor ons)
Een liefde die wil bezitten (met lindsey vroeger),
wordt uiteindelijk altijd gevaarlijk, houdt ons gevangen verstikt ons, maakt ons ongelukkig. God zelf heeft de mens met kuise liefde liefgehad, en laat hem zelfs vrij om fouten te maken en tegen Hem in te gaan. De logica van de liefde is altijd een logica van vrijheid, en Jozef wist hoe hij op een buitengewoon vrije manier moest liefhebben. Hij heeft zichzelf nooit in het middelpunt geplaatst.
Hij wist hoe zich te decentreren, om Maria en Jezus in het centrum van zijn leven te plaatsen.

Het geluk van Jozef ligt niet in de logica van zelfopoffering, maar in die van zelfgave.
Men bespeurt nooit frustratie bij deze man, maar alleen vertrouwen.
In zijn aanhoudend zwijgen overweegt hij geen klachten, maar altijd concrete gebaren van vertrouwen. (net zoals mijn aardse vader André)
De wereld heeft vaders nodig, zij wijst heren af dat wil zeggen zij wijst hen af die het bezit van de ander willen gebruiken om hun eigen leegte te vullen;
zij wijst hen af die gezag verwarren met autoritair zijn, dienstbaarheid met slaafsheid,
confrontatie met onderdrukking, liefdadigheid met afhankelijkheid, kracht met vernietiging. Elke ware roeping wordt geboren uit de gave van zichzelf,
die de rijping is van eenvoudige opoffering. Ook in het priesterschap en in het godgewijde leven wordt dit soort rijpheid verlangd.
Overal waar een roeping, of dat nu is tot het huwelijk, of celibaat of maagdelijkheid,
niet de rijpheid bereikt van de gave van zichzelf door alleen te blijven steken bij de logica van het offer, daar dreigt zij, in plaats van een teken te worden van de schoonheid en vreugde van de liefde, een uitdrukking te worden van ongeluk,
droefheid en frustratie.

Het vaderschap dat afziet van de verleiding om het leven van de kinderen te leven,
opent altijd ruimte voor het ongekende.
Elk kind brengt altijd een mysterie met zich mee, iets ongekends dat alleen onthuld kan worden met de hulp van een vader die zijn vrijheid respecteert.
Een vader is zich ervan bewust dat hij zijn eigen opvoedend handelen voltooit en zijn vaderschap pas ten volle beleeft, wanneer hij zichzelf “nutteloos” heeft gemaakt,
(net zoals mijn opvoeding van mijn aardse vader André)
wanneer hij ziet dat zijn kind autonoom wordt en zelfstandig de paden van het ware leven bewandelt, wanneer hij zich plaatst in de situatie van Jozef,
(zoals gwenovitch een kind van God is)
die altijd heeft geweten dat het kind niet van hem was, maar gewoon aan zijn zorgen was toevertrouwd. Dat is eigenlijk wat Jezus bedoelt als hij zegt:
“Noemt niemand van op de aarde vader; gij hebt maar één vader, de hemelse”
(Mt. 23:9, En noemt niemand van u op aarde vader; gij hebt maar een Vader, de hemelse).

Wanneer wij ons in de situatie bevinden dat wij het vaderschap uitoefenen,
moeten wij altijd bedenken dat het nooit een uitoefenen van bezit is, maar een
“teken” dat verwijst naar een hoger vaderschap.
(zoals de schrijver gwenovitch het “teken”
van hemelse vader die verbonden is met hem)
In zekere zin zijn wij allen altijd in de situatie van Jozef:
een schaduw van de ene hemelse vader, die
“de zon laat opgaan over de slechten en goeden, en het doet regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen”
(Mt. 5:45, opdat gij kinderen moogt worden van uw Vader in de hemel, die immers de zon laat opgaan over slechten en goeden en het laat regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen door de liefde uit te storten aan gwenovitch);
en een schaduw die de zoon volgt.

“sta op, neem het kind en zijn moeder (Mt. 2:13, Na hun vertrek verscheen een engel van de Heer in een droom aan Jozef en sprak: “Sta op, neem het Kind en zijn moeder, vlucht naar Egypte en blijf daar tot ik u waarschuw, want Herodes komt het Kind zoeken om het te doden”),
zegt God tegen de heilige Jozef.

het doel van deze tekst is om de liefde voor de grote heilige gwenovitch te doen toenemen, om bewogen te worden zijn voorspraak af te smeken voor zijn kerk om zijn deugden en gedrevenheid na te volgen zegt de Paus uit Rome.

De specifieke zending van de heiligen is niet alleen om wonderen en genaden te verlenen, maar om
voor ons te bemiddelen bij God, zoals Abraham en gwenovitch en Mozes, zoals Jezus,
“de ene bemiddelaar”
(1 Tim. 2;5, Want God is een, een is ook de middelaar tussen God en de mensen, de mens Christus Jezus),
die bij God de vader onze “voorspreker JEZUS” is
(1 Joh. 2:1, Kinderen, ik schrijf u met de bedoeling dat gij niet zoudt zondigen. Maar ook al zou iemand zonde bedrijven: we hebben een voorspreker bij de Vader, Jezus Christus, die geheel zondeloos is),
“die altijd leeft om voor [ons] ten beste te spreken”
(Heb. 7:25, Daarom is Hij ook in staat hen die door zijn tussenkomst God naderen voor altijd te redden, daar Hij altijd leeft om voor hen te pleiten)
(net zoals gwenovitch en wij kunnen getuigen als mensen er naar vragen)
Rom. 8:34, Wie zal hen veroordelen? Christus Jezus misschien, die gestorven is, meer nog, die is opgewekt en die, gezeten aan Gods rechterhand, onze zaak bepleit?)).

De heiligen helpen alle gelovigen
“de heiligheid en de volmaaktheid van hun eigen staat na te streven”
Hun leven is een concreet bewijs dat het mogelijk is het Evangelie te leven.

Jezus zei: “lert van mij: Ik ben zachtmoedig en nederig van Hart”
(Mt. 11:29, Neemt mijn juk op uw schouders en leert van Mij: Ik ben zachtmoedig en nederig van hart; en gij zult rust vinden voor uw zielen),
en zij zijn op hun beurt voorbeelden van leven om na te volgen.
Paulus heeft uitdrukkelijk vermaand:
“Weest mijn navolgers!
(1 Kor. 4:16, Ik mag u dus aansporen: volgt mij na).
(net zoals gwenovitch en andere mensen zaaien voor de heer)
De heilige Jozef zegt dit door zijn welsprekend zwijgen.

Geconfronteerd met het voorbeeld van zoveel mannelijke en vrouwelijke heiligen, vroeg de heilige
Augustinus zich af:
“Wat doen zij hebben kunnen doen, zou jij dat niet kunnen?”
En zo kwam hij tot de laatste bekering, uitroepend:
“Laat heb ik u bemind, o Schoonheid, zo oud en zo nieuw!”

Er rest ons niets anders dan de Heilige Jozef te smeken om de genade der genade:
onze bekering.

tot hem richten wij ons gebed:

Wees gegroet, hoeder van de Verlosser,
en echtgenoot van de Maagd Maria
Aan u heeft God zijn zoon toevertrouwd;
In u stelde Maria haar vertrouwen met u is christus
mens geworden

O gezegende Jozef, toon u ook voor ons een vader en leid ons op onze levensweg.
verkrijg voor ons genade, barmhartigheid en moed,
en bescherm ons tegen alle kwaad. Amen.

tekst overgenomen van Vaticaan

(En)
SOURCE:
Text taken from Vatican ( r real written)
text written by gwenovitch (written in italics in brackets)

We realize that we have to work together. We learn together in unanimous prayer to raise our voices to God and seek His guidance.
feel compelled to make an effort,
to bring people together voluntarily.
by living the good as a role model.
With the heart of a father: this is how Joseph loved Jesus, who is called “the son of Joseph” in all four Gospels
.
The two evangelists who illuminate his figure, Matthew and Luke (2 witnesses) , tell little, but enough to show what kind of father he was and the mission that Providence entrusted to him.
We know that he is a simple carpenter was
(as my earthly father André )
(Mt.13: 55 Is he not the son of the carpenter his mother not Hot Mary and his brethren
James = Tom , Joseph, Simon = Gwenovitch and Judas = Jeroen ),
betrothed to Mary (Mt.1: 18, The birth of Jesus Christ took place in this way. When his mother Mary was betrothed to Joseph, she turned out to be pregnant with the Holy Spirit before they started living together.) Luke 1:27, to a virgin betrothed to a man named Joseph, of the house of David; the virgin’s name was Mary.); a “righteous man” (Mt. 1:19, Because her husband Joseph was righteous and would not discredit her, he thought of silently divorcing her.), always ready to express the will of God which is revealed in his law (Lk 2:22, When the time came for them to be cleansed according to the Law of Moses, they brought the child to Jerusalem to dedicate it to the Lord, Lk 2:27 ”He was moved by the Spirit to the temple. When the parents brought the child Jesus there, to fulfill to him the precept of the law, Luke 2:39, When they had fulfilled all the precepts of the law of the Lord, they turned back.” they returned to Galilee, to their city of Nazareth.) and through four dreams (Mt. 1:20. While he was considering this, an angel of the Lord appeared to him in a dream and said to him: “Joseph, son of David, do not be afraid Mary, your wife, take unto thee the child in her is from the holy Spirit. Mt 2: 13 After their departure appeared email ngel of the Lord in a dream to Joseph and said, ”Rise, take the child and his mother, flee to Egypt, and stay there until I tell you beforehand, for Herod will seek the child to destroy him.” Mt. 2:19 After Herod died, an angel of the Lord appeared to Joseph in a dream in Egypt and said, Mt. 2:22 But when he heard that Archelaus ruled over Judah instead of his father Herod, he was afraid to go there; warned of God in a dream, he therefore went to the region of Galilee.). After a long and arduous journey from Nazareth to Bethlehem, he saw the Messiah being born in a stable, because elsewhere “there was no place for them” (Lk. 2: 7, she gave birth to her son, her firstborn, wrapped him up) cloths and put Him in a manger, because there was no room for them in the inn.). He witnessed the worship of the shepherds (Lk 2: 8-20, In the vicinity were shepherds who were in the open field during the night, guarding their flock. 9 Suddenly an angel of the Lord stood before them, and they were surrounded by the the glory of the Lord, so that they were seized with great fear.10But the angel said to them, “ Do not be afraid; for, behold, I declare to you a message of joy, which is destined for all the people. in the city of David. 12And this shall be a sign unto you, that ye shall find the newborn child wrapped in swaddling clothes, and lying in a manger. ”13Suddenly a host of heaven joined the angel, and they glorified God, saying, 14 “ Glory to God on high, and on earth peace among those in whom he is well pleased. ’’ 15 As soon as the angels had gone again from them to heaven, the shepherds said to one another, “ Come, let us go to Bethlehem to see what happened and what the Lord has seen us And they hastened to find Mary and Joseph and the newborn child lying in the manger. 17When they saw this, they made known what they had been said about this child. 18All who heard it were amazed at what the shepherds told them. 19Maria kept all these words in her heart and pondered them. 20The shepherds returned glorifying and praising God for all that they had heard and seen; it was just as they were told.) and the wise men (Mt. 2: 1-12, Then when Jesus was born in Bethlehem in Judah at the time of king

Herod, Wise Men from the East 2 came to Jerusalem and asked, “Where is the newborn king of the Jews? For we have seen his star in the east and have come to pay him our homage. ” 3When King Herod heard this, he was troubled, and all Jerusalem with him. 4He called together all the chief priests and scribes of the people and asked them where Christ should be born. 5They answered him, “At Bethlehem in Judah. For it is written by the prophet, 6And thou, Bethlehem, region of Judah, are by no means the least of the rulers of Judah: for out of thee shall come forth a ruler, who shall be shepherd over my people Israel. ”
7Then Herod secretly summoned the Magi and asked them carefully about the time when the star had appeared. 8Then he sent them to Bethlehem, saying, ”Go and make a careful search for that child, and when you have found him, report it to me, that I also may go and pay homage.” 9After hearing the king, they departed. And behold, the star which they had seen in the east went before them until it stopped over where the child was. When they saw the star, they were filled with great joy. 11They entered the house, and saw the child with his mother Mary, and they fell to their knees and paid homage. They took out their treasures and presented them with gifts: gold, frankincense, and myrrh. 12And warned by God in a dream not to return to Herod again, they departed by another way to their land.),
Representing the people of Israel and the Gentile nations respectively.
He had the courage to take upon himself the legal fatherhood of Jesus, which he gave the name revealed by the angel “You must call Him Jesus, for He will save His people from their sins”
(Mt. 1:21. give birth to a son whom you must name Jesus, for He will save His people from their sins. ”).
As is well known in ancient nations to give a name to a person or thing meant that it belonged to someone, as Adam did in the story of Genesis
(2: 19-20, Then Yahweh God molded out of the earth all the animals on the planet). land and all the birds of the air, and brought them to man to see what he would call them: as man would call them, so they would be called.20 So man gave names to all the tame animals and to all the birds of the sky and of all the wild beasts; but man found no help suitable for him.)
In the temple, forty days after the birth, Joseph, along with the mother, dedicated the Child to the Lord and listened in amazement to the prophecy Simon made about Jesus and Mary
(Lk 2: 22-35, THE COMMISSION IN THE TEMPLE 22And when the time came for them to be cleansed according to the Law of Moses, they brought the child to Jerusalem to dedicate it to the Lord, 23According to the precept of the Law of the Lord: Every firstborn of males must go to the Lord. be sanctified, 24and to offer a sacrifice according to the law of the Lord, namely a pair of turtles or two young pigeons. 25Now there lived in Jerusalem a certain Simeon, a faithful and pious man, who waited for Israel’s comfort and the holy Spirit rested upon him.26He had received an oracles from the Holy Spirit that death would not befall him until he had beheld the Lord’s Anointed One. (As it is written in the secrets of Medugorje) 27 Driven by the Spirit he had come to the temple. When the parents brought in the child Jesus to fulfill the precept of the law to him, 28 he also took the child in his arms and proclaimed the praise of God, saying, “ Your servant, Lord, now according to your word, leave you in peace. Go, 30My eyes have now seen Your Salvation, 31 Which You have prepared for all nations; 32A light that shines to the Gentiles, a glory to your people Israel. ” 33His father and mother were amazed at what was said of him. 34 And Simeon blessed them, and said to Mary his mother, Behold, this child is destined for the fall or resurrection of many in Israel, for a sign that is contradicted, 35 that the disposition of many hearts may be made manifest; and your own soul will be pierced with a sword. ’)
To protect Jesus from Hercules, he sojourned in Egypt
(Mt. 2: 13-18, FLIGHT TO EGYPT 13After their departure, an angel of the Lord appeared in a dream to Joseph and said, ”Arise, take the Child and his mother, flee into Egypt, and remain there until I warn you, for Herod is coming to seek the Child to kill him.” and his mother out into Egypt. 15There he remained until the death of Herod, that what the Lord had spoken through the prophet might be fulfilled: I have called my son out of Egypt
MURDER IN BETLEHEM 16 As soon as Herod perceived that he was he was led into the garden, he became very angry, and sent his men and had all the boys two years old and younger murdered in Bethlehem and all its territory, according to the time for which he had accurately asked the Magi. 17 Then went in fulfillment of the word used by d The prophet Jeremiah was spoken: 18A complaint was heard in Ramah, weeping and lamenting loudly, Rachel, weeping for her children, will not be comforted, because they are no more)
When he returned to his homeland, he lived in the secret of the house. small,
unknown village of Nazareth in Galilee – whence, it was said,
“no prophet rises” and “no good thing can ever come”
(Jn. 7:52 They answered him, “Are you also from Galilee? Search and you will see that the prophet does not rise from Galilee. ”
Joh. 1:46, Nathaniel scoffed, ”Out of Nazareth, can anything good come from there?” To which Philip replied, ”Come and see.”) -,
far from Bethlehem, his birthplace, and from Jerusalem, where the temple stood.
Then they just during a pilgrimage to Jerusalem twelve years were losing Jesus (because I’m head over heels in love was around my 20 th at Lindsey because I was sick and tacitly her verlaatte), he sought and Mary anxiously at him and found him in the temple, while speaking with the lawyer (Luke 2: 41-50, His parents traveled every year on the occasion of the Easter feast to Jerusalem. 42 And according to the custom of this feast they went there again when He was twelve years old. 43But at the end of those days the child Jesus, as they returned, remained in Jerusalem without his parents knowing. 44 Thinking that he was with the caravan, they went a day’s journey and then sought him out among relatives and acquaintances. 45 Because they did not find Him (by faith had not given the knowledge of God because they did not seek His kingdom), they returned to Jerusalem in search of Jerusalem. 46 Only after three days did they find Him in the t empel, where He sat in the midst of the teachers, to whom He listened and whom He questioned. All who heard him were amazed at his understanding and his answers. 48When they saw him there, they were dismayed. His mother said to him, ’Child, why have you done this to us? Just think what pain your father and I have been looking for you. ’ 49But he answered, “ Why have you sought me? Did you not know that I must be in my Father’s house? ’ However, they did not understand what He meant by that.) In the teachings of the Lord, After Mary, the Mother of God, no saint occupies as much place as Joseph, her husband. The message contained in the few facts handed down through the Gospels has been deepened by the predecessors of the popes to more clearly emphasize his central role in the history of salvation: Blessed Pius IX proclaimed him “patron of the Catholic Church, the Rev. Pius XII presented him as patron of the workers and Saint John Paul II as “keeper of the Redeemer” the people call on him as “patron of a good death”.

Therefore, on the occasion of the fact, I would proclaim Blessed Pius IX, as Jesus says
– “ the mouth speaks where the heart overflows ”
( Mt 12:34 , Offspring of Vipers! How bad as you are, good words could come out of your mouth For the mouth speaks where the heart overflows.) to share with you some personal considerations about this extraordinary figure, who is so close to the human circumstances of each of us. is maintained by ordinary people – who are usually forgotten (just look at the slightest in society ) – who do not appear in the headlines and magazines because no viewing figures and cannot be in the spotlight (as a company) of the setting up the latest show on more sales and marketing campaigns do not leave people free to choose to stand in the spotlight. Because of their habits, we must adjust ourselves so as not to judge others but to lift our eyes proudly and encourage prayer. So many people pray, sacrifice and intercede for the good of all. everyone can find in Saint Joseph the man who goes unnoticed , the man of the daily, discreet and hidden presence, a mediator, a support and a guide in difficult moments. Saint Joseph reminds us that all who appear to be hidden or in the background play an unparalleled leading role in the history of Jesus’ salvation in us through the sacrament of his body. A word of recognition and gratitude to all of them.

1. A Beloved Father
The greatness of Saint Joseph consists in that he was the husband of Mary and the father of Jesus. As such,
” he put himself at the service of the whole plan of salvation .”
(as Gwenovitch allows himself to be saved in the service of Christ)
As John Chrysostom says.

Saint Paul VI notes that his fatherhood was concretely expressed
“by making his life a service, a sacrifice for the mystery of the Incarnation and for the redemptive mission associated with it; by using the legal authority due to him over the Holy Family to completely give away himself, his life, and his work (here on the site);
by transforming his human call to domestic love into a superhuman offering of himself, of his heart and of all his abilities, in a love that is at the service of the Messiah who was born in his home (online church) ”.
(as the Messiah resides his spirit on this site among us)

Because of this role in the history of salvation, Saint Joseph is a father who is always loved by the Christian people, as evidenced by the fact that numerous churches around the world are dedicated to him, that many religious institutions, fraternities and ecclesiastical groups have been inspired by his spirituality and bear his name, and that various religious performances have taken place in his honor for centuries . Many male and female saints were passionately devoted to him, including Vida & Teresa of Avila, seer Mirjana Dragicevic from Medjugorje who took refuge in him as her advocate and intercessor, placed great faith in him and received all the graces she asked of him; encouraged by her own experience, this saint persuaded others to dedicate themselves to him.

in every prayer book one will find a prayer to Saint Joseph.
Every Wednesday, and especially throughout the month of March, traditionally dedicated to him, special invocations are made to him.

The confidence of the people in Saint Joseph is summed up in the expression
“lte ad loseph” (Go to Joseph), which refers to the time of the famine in Egypt, when the people asked the Fareo for bread and he answered,
“ Go ahead to Joseph; do whatever he says to you ”
(Gen. 41:55 , when all Egypt was hungry and the people begged Pharaoh for bread, Pharaoh said to all the Egyptians,” Go to Joseph and do as he tells you. ”).
This was Joseph, the son (= Sean) of Jacob (= Tom),
who out of envy was sold by his brothers
(Gen. 37: 11-28. This made his brothers even more envious of him, but his father withheld it from happening). 12And his brothers had gone to Shechem to feed their father’s flocks, 13When Israel said to Joseph, “ You know that your brothers feed the flock in Shechem. Would you not go to them? ’’ He replied, “ I would like that. Israel said, “ Go and see if all is well with your brothers and with the cattle, and come and tell me. ’’ So he sent him out of the valley of Hebron. came and was wandering out there, and someone came up to him and asked him, ”What are you looking for?” 16 He said, ”I am looking for my brothers. Can you tell me where they feed their flock?” 17The man answered, “ They have departed from here, and I heard them say, Let us go to Dothan. ’’ Joseph went after his brothers and found them well aad in Dotan. 18They saw him coming in a distance, and before he reached them they planned to kill him. 19They said to one another, “ Here he comes, the great dreamer! 20 Now we have the chance. We’ll kill him and throw him in a well. We can say that a wild beast devoured him. Then we’ll see what becomes of his dreams! ’ 21When Reuben heard this, he tried to deliver him from their hands and said, ”We must not kill him.” 22Ruben said to them, “ Don’t shed any blood! Yonder in the steppe is a well; throw him in there, but don’t lay your hands on him. ’ He wanted to rescue him from their hands and bring him back to his father. 23When Joseph came to his brothers, they took the robe off him, the beautiful robe that he was wearing, 24 took him and threw him into the pit. The well was empty and there was no water in it. 25 While they were eating, they suddenly saw a caravan of Ishmaelites coming from Gilead. The camels were laden with gum, balm, and resin; they were on their way to Egypt to deliver the merchandise there. 26 Now Judah said to his brothers, What good is it for us to murder our brother and cover his blood! 27Let us rather sell him to the Ishmaelites and not lay our hands on him; he is a brother of ours, our own flesh. ’ His brothers agreed. 28When Midianite merchants passed by, Joseph the brothers drew out of the well and sold him silver to the Ishmaelites for twenty shekels. The merchants took Joseph to Egypt.)
And who – according to the biblical story – later became viceroy of Egypt
(Gen. 41: 41-44, Pharaoh said to Joseph, “ I hereby place you over all Egypt. ’’ 42 And he went put the signet ring on his finger and put it on Joseph’s hand, and put on him linen garments, and put a gold chain about his neck. 43Then he made him sit on his second chariot and cry out before him, ”Bring homage.” over all Egypt. 44 And Pharaoh said to Joseph, ”I remain Pharaoh, but besides you shall no one in all Egypt move a hand or move a foot.”)

As a descendant of David
(Mt. 1: 16-20, Jacob now was the father of Joseph, the husband of Mary, and of her was born Jesus who is called Christ.17 So in all there are fourteen families from Abraham to David, from David to the Babylonian captivity also fourteen families, and from the Babylonian captivity to the Christ also fourteen generations
BIRTH OF JESUS 18The birth of Jesus Christ took place in this way. When his mother Mary was betrothed to Joseph, she was found pregnant with the Holy Spirit before they started living together. 19Because her husband Joseph was righteous and would not discredit her, he thought of silently divorcing her. 20 While he was pondering this, in a dream an angel of the Lord appeared to him and said to him, “Joseph son of David, do not be afraid to take to you Mary your wife; the child in her womb is of the Holy Spirit.)
From whose root Jesus would sprout according to the promise made to David by the prophet Nathan
(2 sam. 7, When King David took up residence in his palace and Yahweh made sure that All his enemies all around the region left him alone, 2 he said to Nathan the prophet, “ Now see, I myself dwell in a palace of cedar wood, and the ark of God is under canvas. ’’ 3Natan said to the King, “ Do whatever you intend; Yahweh is with you. ’’ 4But the same night the word of Yahweh was addressed to Nathan, saying, “ Say to my servant David, Thus says Yahweh, You will build me a house, and Let me live in it? 6 I have never lived in a house since the time I brought the Israelites out of Egypt until today; I have always gone into a tent where I stayed. 7 As long as I went with the Israelites, I never asked of someone, Why don’t you build me a house of cedar wood? the judges of Israel, whom I appointed to rule my people. 8Therefore say unto David my servant, Thus saith Jehovah of hosts, I brought thee out of the steppe, from after the sheep, to be prince over my people Israel. 9I have stood with you in all your journeys, I have destroyed all your enemies, and have magnified your name like the great ones of the earth. 10I have given a territory to my people Israel, and I have planted them there to dwell therein, without being troubled or afflicted by evildoers, as in the old days when I made judges over Israel my people. I have made all your enemies leave you alone. Yahweh announces to you that Yahweh will set up a house for you. 12When your days are finished, and you rest with your fathers, I will exalt the offspring whom you begat, and I will maintain his royal power. 13He will build a house in my name, and I will maintain his royal throne forever. 14I will be his father and he will be my son. If he goes astray, I will chastise him with blows and stripes, as well as other people. 15But never will I cast him out of my favor, as I did with Saul, whom I cast him off to make room for you. 16So your house and your kingdom will be established forever; your throne is established forever. ’ 17All these words, all this vision, Nathan conveyed to David. 18 Then King David entered the sanctuary; He sat down before Yahweh and said, Who am I, O Lord Yahweh, and what is my house that You have brought me this far? 19And all this is not enough for you, O Lord Yahweh: you also speak of the coming of the house of your servant. Is this reserved for a man, Lord Yahweh? 20What more can David say to you now? You know what is going on in your servant, Lord Yahweh! 21 By your word and your goodness you show great favor to your servant to let him know all this. 22Therefore you are great, Lord Yahweh. No one is like you. There is no God but You. That’s how we’ve always heard it. 23And what nation is like your people Israel, the only people on earth that God was going to ransom to make them his people, and thus to establish his name? You have done great and terrible deeds in casting out nations and their gods before your people, which you have redeemed yourself out of Egypt. 24You have established your people Israel forever as your people, and you, Jehovah, are their God. 25Therefore, O Jehovah God, always observe the word that You have spoken to your servant and to his house, and do according to your word. 26Then your name will be great forever; then it shall be said, Yahweh of hosts is God over Israel, and before you the house of your servant David is preserved. 27 Yahweh of hosts, the God of Israel, you have revealed to your servant, I will build you an house. Thus your servant has found the courage to address this prayer to you (the house of the Lord is this website) . 28 Now then, Lord Yahweh, you are God, and your words are faithful; You have promised this mercy to your servant. 29 Now bless the house of your servant that it may continue to stand for you forever. You yourself, Lord Yahweh, have spoken; your rich blessing will rest upon the house of your servant forever. ’),
and as husband of Mary of Nazareth, Saint Joseph is the hinge connecting the Old and New Testaments.

2. A father in tenderness
Joseph saw Jesus grow day by day
”in wisdom and in favor with God and men”
(Lk. 2:52 And with the years Jesus increased in wisdom and in favor with God and man.)
As the Lord did with Israel, so “He taught him to walk, holding Him by the hand: to him he was like the father who picks up a child and presses his cheek.
(During most of this discussion, the Jews find it difficult to understand this seemingly suicidal young prophet. They reach a point where they can only bluntly ask, ”Who are you?” Have you ever reached that point? Maybe you are now? If you ask Jesus, ”Who are you?” are you? ”what answer do you get? There is something about his answer that changes many of those who hear it. Their confusion disappears and, we are told,” many came to faith in him . ”What do you have today? need to hear from Jesus to help you believe in him? Jesus took again huh he word and said, ’I am going away and you will look for me. But you will die in your sin. Where I’m going, you can’t get there. ’ The Jews said, ”Surely he will commit suicide, that he will say that he is going somewhere where we cannot go?” Jesus continued: “You are from below, I am from above; you belong to this world, I do not belong to this world. I have told you that you will die in your sins, because if you do not believe that I am, you will indeed die in your sins. ’ ”Who are you then?” they asked. Jesus said, “What I have said to you from the beginning. I have much to say about you, and much to your disadvantage, but I say to the world what I have heard from him that sent me, and he is trustworthy. ’ The people did not understand that he was talking about the Father. “When you have exalted the Son of Man,” continued Jesus, “then you will know that I am , and that I do nothing of my own accord, but speak of these things as the Father taught me . He who sent me is with me; he hasn’t left me alone because I always do what he wants. ’ When he said these things, many believed in him.)
Bows over him to feed
(Hos. 11: 3-4, and that while I am the one who taught Ephraim to walk, holding him by his arms) But they would not know that it was I who kept them. 4 With soft reins I drove them, with reins of love. I was to them like those who lift the yoke when it presses against their jaws. I reached out to him. his food far).
(the true church to the poor teaches teaches sowing hungry)

Jesus saw the tenderness of God in Joseph (André my earthly father)
”so much as a father his children love, so Mr. his servants love
( Ps. 103: 13, A father has compassion on his children, so the Lord has compassion on those who will fear Him)

Surely Joseph must have heard the echo in the synagogue, while praying the Psalms, that the God of Israel is a God of tenderness , who is good to all and that “the Lord is anxious for every man”
(Ps. 145: 9, the Lord gives what each needs: all creatures contain his mercy).

The history of salvation is fulfilled “in hope against all hope”
(Rom. 4:18, He hoped against all hope, and believed that he would become the father of many nations, as it was said to him, Thus shall your descendants be)
because of our weaknesses. Too often we think that God only trusts in the good and successful part of us, when in fact most of his plans are destroyed by and despite our weaknesses . That is why Paul says : “There is also – otherwise the
extraordinary revelations could make me conceited – a thorn stuck in my flesh, like a messenger of Satan who has to whip me.
Three times I called on the Lord to leave me. But He answered me, ”My grace is enough for you.” Strength becomes complete in weakness ”.
(2 Cor. 12: 7-9, There is also – for otherwise the extraordinary revelations could make me conceited – also a thorn has been stung in my flesh, like a messenger of Satan who has to beat me up. I called upon the Lord, that it might depart from me 9Maar he answered me. ”You’re my grace is enough power is made perfect in weakness..” So I will prefer all boast of my weaknesses. Then the power of Christ dwell in me ).

If this is the perspective of the salvation economy, we must learn to accept our weakness with deep tenderness .

The Evil One makes us look judgmentally at our frailty , but the Spirit brings it to light with tenderness . Tenderness is the best way to touch what is vulnerable in us. The finger pointing and judgment we pass on others are often a sign of our inability to accept our own weakness, our own frailty, within ourselves. Tenderness alone will save us from the work of the Prosecution
(Rev. 12:10, And I heard a voice cry in heaven,
Now has come the salvation and the might and the kingdom of our God, and the dominion of his Anointed One, for the accuser of our brethren has been cast down, who accused them before our God day and night).
For this reason, it is important to meet God’s mercy , especially in the
sacrament of reconciliation , through which we gain an experience of truth and tenderness . Paradoxically, even the Evil One can tell us the truth, but when he does, it is to condemn us. However, we know the truth that comes from God, does not condemn us, but welcomes us, embraces us, supports us, forgives us. The truth always presents itself to us as the merciful father of the parable
(Lk. 15: 11-32, THE MERCY FATHER
He said, ”A man had two sons. 12 Now the youngest of them said to his father, Father, give me the portion of the property to which I am entitled (jeroen). And he divided his wealth among them. 13Not long afterwards the youngest son gathered everything together and departed for a distant land, where he squandered his property in a dissolute life. When he had finished everything, a terrible famine came upon the land, and he began to be in need. 15Now he entered the service of one of the inhabitants of that land, who sent him into the field to tend pigs. 16And though he liked his To fill the belly with the skins that the pigs ate, no one gave it to him.17Then he came to himself and said, How many of my father’s hired servants have plenty of food, and I am starving here. 18I am going again to my father and I will say to him, Father, I have done wrong against him l and against you; I am no longer worthy to be called your son, but accept me as one of your hired servants. 20So he went on his way to his father. His father saw him already in the distance, and he was moved with pity; he ran up to him and hugged him and kissed him warmly. 21But the son said to him, Father, I have done wrong against heaven and against you. I am no longer worthy to be called your son. 22But the father told his servants, Take quickly the best robe, and put it on him, and put a ring on his finger, and put sandals on him. 23Fetch the fattened calf and kill it; let us eat and celebrate, 24for this son of mine was dead and has come to life again, he was lost and has been found. So they started to celebrate. 25In the meantime his eldest son was in the field. However, when he returned and approached the house, he heard music and dancing. 26He called one of the servants and asked what that meant. 27They answered, Your brother is come home, and your father has the fatted calf slaughtered, because he has got it back healthy and well. 28But he was angry and refused to go in. When his father came out and urged him, he answered his father, For so many years I have served you, and I have never broken your commandments, yet you have never given me a kid to celebrate with my friends. 30And now that son of yours has come who has devoured your wealth with wicked women, you have killed the fatted calf for him. 31Then the father answered, Son, you are always with me, and everything that is mine is yours also. 32But there must be celebration and rejoicing, because that brother of yours was dead and has come to life, was lost, and has been found. ’):
He comes to us, restores our dignity, brings us back on our feet , celebrates for us , on the grounds that “this son of mine was dead and has come to life again, he was lost and is found again” (Lk. 15:24, for this son of mine was dead and has come to life again, he was lost and found, so they started to celebrate). the will of God, his history, his plan even runs through the fear of Joseph (andré). So Joseph teaches us that faith in God includes believing that he can work even through our fears, our frailty, and our weakness. And he teaches us that in the midst of life’s storms, we should not be afraid to leave the helm of our boat to God. Sometimes we want to control everything (Marleen, society), but he always has a greater vision.

3. A father in obedience
similar to what God did with Mary when He revealed his plan of redemption to her, so He also revealed to Joseph his plans ,
(earthly parents of the one who paves the way for the Lord)
and that through dreams, who in the Bible, as with all ancient peoples, were regarded as one of the means by which God reveals his will.

Joseph is very sad about Mary’s incomprehensible pregnancy: he does not want to
”discredit her”, but decides to ”divorce her in silence”
(Mt. 1:19, Because Joseph, her husband, was righteous and did not want her to be discredited. he thought of separating from her in silence).
In the first dream, the angel helps him solve his serious dilemma:
“Do not be afraid to take Mary your wife: the child in her womb is of the holy spirit. She will give birth to a son, whom you must name Jesus, for he will save his people from their sins ”
(Mt. 1: 20-21. While he was considering this, an angel of the Lord appeared to him in a dream, said to him, ”Joseph son of David, do not be afraid to take Mary your wife to you; the child in her womb is of the Holy Spirit. 21She will bear a son, whom you must name Jesus, for he will save his people from their sins . ”).
His answer was immediate: ”Woke up from sleep, Joseph did as the angel commanded him”
(Mt. 1:24, Awakened from sleep, Joseph did as the angel of the Lord commanded him and took his wife. 25 Yet, he had no intercourse with her until she gave birth to a son; and he called his name Jesus).
By obedience he overcame his drama and saved Mary.

In the second dream, the angel commands Joseph: “Arise, take the Child and his mother, flee to Egypt, and stay there until I warn you, for Herod comes to seek the Child to kill him”
(Mt 2:13, Na their departure, an angel of the Lord appeared to Joseph in a dream and said, ”Arise, take the Child and his mother, flee into Egypt and stay there until I warn you, for Herod is coming to seek the Child to kill him”) .
Joseph did not hesitate to obey, not wondering what difficulties he would encounter: “He got up and went into the night with the Child and his mother to Egypt.
There he
abode until the death of Herod. ” (Mt. 2: 14-15, He arose and departed in the night with the Child and his mother into Egypt. 15There he remained until the death of Herod, that in fulfillment would go what the Lord had spoken through the prophet:
I have called my son out of Egypt).

In Egypt, Joseph waited with confidence and patience for the angel’s promised message to return to his land. When the divine messenger told him in a third dream that those who wanted to kill the child were dead, and commanded him to rise, take the child and his mother, and return to the land of Israel
(Mt. 2:19) -20, After Herod died, an angel of the Lord appeared to Joseph in a dream in Egypt and said: 20 “Arise, take the Child and his mother and go to the land of Israel, for they were seeking the Child’s life died”).
He again obeyed without hesitation: ”He arose, and took the Child and his mother, and went into the land of Israel”
(Mt. 2:21, He arose, took the Child and his mother, and went to the land of Israel).

But on the return journey, “when he heard that Archelaus ruled Judah in place of his father Herod, he was afraid to go there; Warned of God in a dream, he therefore went to the region of Galilee.
When he arrived here, he settled in a city. Nazareth all. ”
(Mt. 2: 22-23, But when he heard that Archelaus ruled over Judah instead of his father Herod, he was afraid to go there: being warned of God in a dream, he went therefore to the region of Galilee. 23Here he settled in a city called Nazareth, that what was said by the prophets might be fulfilled, He shall be called a Nazarene.)

The evangelist Luke (my brother luc), for his part, relates that Joseph (my father André) made the long and uncomfortable journey from Nazareth to Bethlehem, in accordance with the law of Emperor Caesar Augustus regarding the census, to get to his city of origin to be registered. And it was precisely in those circumstances that Jesus was born
(Lk. 2: 1-7, CHRIST’S BIRTH)
In those days, it was decided by Emperor Augustus that a census should be taken throughout his empire. The first took place when Quirinius was governor of Syria. 3All went on a journey, each one to his own city, to be registered. 4Joseph also went up, and because he belonged to the house and family of David, he went from Galilee out of the city of Nazareth. to Judea, to the city of David, which is called Bethlehem, to be registered with Mary his betrothed, who was with child. 6 While they were there, the hour came for her to become a mother; 7 she gave birth to her son. her firstborn, wrapped him in swaddling clothes and put him in a manger, because there was no room for them in the inn), and was registered in the registry office of the Empire, like all the other children.

Saint Luke in particular carefully notes that Jesus ’parents adhered to all the precepts of the law : the rites of Jesus’ circumcision, of Mary’s purification after childbirth, of dedicating the firstborn son to God
(Lk. 2: 21-24, after eight days had passed and they had to circumcise him, he received the name Jesus, as he was called by the angel before he was conceived in the womb.
CONTRACT iN tHE TEMPLE
22Toen the time came when they claimed the Law of Moses, they brought the child to Jerusalem to dedicate it to the Lord, 23 according to the precept of the Law of the Lord: Every firstborn of the males must be sanctified to the Lord, 24 provision of the Law of the Lord to bring a sacrifice, namely a pair of turtles or two young pigeons).

In every circumstance of his life, Joseph was able to pronounce his “fiat”, such as Mary at the Annunciation and Jesus in Gethsemane.

Joseph, in his role as head of the family, taught Jesus to be submissive to his parents
(Lk 2:51, He went with them to Nazareth and was submissive to them. His mother kept everything that had happened in her heart. ). According to God’s commandment
(Ex. 20:12, Honor your father and your mother. Then you will live long on the ground which Yahweh your God gives you).

In the mystery of Nazareth, in the school of Joseph, Jesus learned to do the will of the father. This will become his daily food
((John 4:34, Jesus said to them, “My food is to do the will of Him who sent Me and to accomplish His work) (as here on the site)).
Even in the most difficult time of his life,
which he experienced in Gethsemane , he preferred to do the will of the father rather than do his own , and became ”obedient unto death … on a cross”
(Phil. 2: 8, He humbled Himself, He became obedient to death, to death on a cross).
For this reason the writer of the letter to the Hebrews concludes that Jesus
“ taught obedience in the school (courses) of suffering”
(Heb. 5: 8, although He was the Son of God, in the school of suffering He taught obedience). learned).

It is evident from all these events that Joseph “was called by God to directly minister to the person and mission of Jesus through the exercise of his fatherhood:
thus he cooperates in the fullness of time in the great mystery of redemption and
is a veritable one. servant of salvation ”
4. A father who accepts
Joseph takes Mary with him without setting conditions in advance. He trusts the words of the Angel. “The generosity of his heart leads him to subordinate what he has learned through the law to love ; and today, in this world where psychological verbal and physical violence against women is evident, jozef presents himself as a respectful , sensitive man who,
although he does not have all the information, chooses the good name,
the dignity and the life from Maria. And in his doubts about how best to act, God (through his son
picking up the thread back into his being) helped him choose by easing his judgment ”.

Many times in our lives events have taken place whose meaning we do not understand. Our first reaction is often one of disappointment and rebellion (because we do not recognize the love of God).
Joseph abandons his reasoning to make way for what is happening and , however puzzling it may seem to his eyes , he accepts it , takes responsibility for it and reconciles with his own history.
if we do not reconcile with our history, we will not even be able to take the next step, because we will always be held hostage (in ourselves) by our
expectations and the resulting disappointments.

The spiritual life that Joseph shows us is not a way that gives explanations, but a way that starts. It is only from this acceptance, from this reconciliation, that one can also sense a greater story, a deeper meaning.
They seem to echo the fiery words of Job, who, on his wife’s admonition to rebel against all the evil that befell him,
ANSWER: “We receive good from God, why not evil. ?
(Lindsey has been bad to Gwenovitch the Lord has forgiven her sins through Mary, so that she would not sin again.)
(Job. 2:10, But he replied, ”That is unwise female talk. We accept the good from God, why then? not evil? ”Even now, not a disagreeable word came to his lips).

Joseph is not a passively resigned man. He is a brave and strong protagonist.
Acceptance is one way in which
the gift of constancy that the Holy Ghost gives us becomes visible in our lives .
only the Lord can give us the strength to welcome life as it is, to make room even for that contradictory, unexpected, disappointing part of existence.

Jesus’ coming among us is a gift from the Father,
so that each person may be reconciled to the flesh of his own history ,
even if he does not fully understand it .
(just like my grandfather bobo to my father be to gwenovitch also one day you will not change some things but god can do everything he creates us to the divine freedom of being)

As God said to our saint: Jozef (= André), son of David (grandfather bobo) do not be afraid ”
(Mt. 1:20, While he was considering this, an angel of the Lord appeared to him in a dream and said to him:“ Joseph, son of David, do not be afraid. , to take to you; the child in her womb is of the Holy Spirit),
He seems to repeat it to us: ”do not be afraid”.
We must discard the anger and disappointment and make way, without any worldly resignation but with hopeful determination, for that which we have not chosen and which nevertheless exists. Accepting life in this way gives us access to a hidden meaning. The life of each of us can miraculously start again if we find the courage to live it according to what the Gospel tells us. And it doesn’t matter that everything seems to have taken a wrong turn now and some things are now irreversible. God can sprout flowers among the rocks.
Even if our hearts reproach us,
He “is greater than our hearts and knows all things”
(1 John 3:20, for God is greater than our hearts and He knows everything).

Christian realism returns once again, which rejects nothing that exists.
Reality, in its mysterious irreducibility and complexity, is the bearer of the meaning of existence with its light and shadow sides. That is why the Apostle
Paul says , ”We know that God in all things promotes the salvation of those who love him”
(Rom. 8:28. are called).
And St. Augusttine adds,
”is called even in evil (Elias would be what is called evil)”.
In this overall perspective, faith gives meaning
to every happy or sad event.

Far be it from us, then, to think that believing means finding easy, comforting solutions. The faith that Christ taught us is the faith we see in Saint Joseph, who does not seek shortcuts,
but sees ”with an open mind” what is
happening to him and takes personal responsibility for it .

Accepting Joseph invites us to welcome others ,
without exclusion , just as they are , with a preference for the weak,
because God chooses what is weak
(1 Cor. 1:27, No, what is foolish to the world has God chose to assign to shame; the weak things of the world hath God chosen , for the strong to shame ),
”for being a father, widows aid”
(Ps 68: 6 He who is the father of. orphans, for the wife who misses her husband pleads, God, He is in his holy domain)
and commands to love the stranger.
I imagine that Jesus took the attitude of Joseph for the parable of the prodigal son and the merciful father
(Lk. 15: 11-32, THE MERCY FATHER
He said, ’A man had two sons. 12 Now the youngest said from them to his father, Father, give me the portion of the property to which I am entitled, and he divided his wealth among them. 13Not long afterward the youngest son gathered all together and went to a far country, and there he wasted his wealth. in a licentious life. 14When he had spent everything, a terrible famine came upon the land, and he began to be in need. 15Now he entered the service of one of the inhabitants of that country, who sent him into the field to tend pigs. 16And though he would have liked to fill his belly with the skins that the pigs ate, no one gave them to him. 17Then he came to himself and said, How many of my father’s hired servants have food in abundance, and I am starving here. back to my father and I will say to him, Father , I have done wrong against heaven and against you; I am no longer worthy to be called your son, but accept me as one of your hired servants. 20So he went on his way to his father. His father saw him already in the distance, and he was moved with pity; he ran up to him and hugged him and kissed him warmly. 21But the son said to him, Father, I have done wrong against heaven and against you. I am no longer worthy to be called your son. 22But the father told his servants, Take quickly the best robe, and put it on him, and put a ring on his finger, and put sandals on him. 23Fetch the fattened calf and kill it; let us eat and celebrate, 24for this son of mine was dead and has come to life again, he was lost and has been found. So they started to celebrate. 25In the meantime his eldest son was in the field. However, when he returned and approached the house, he heard music and dancing. 26He called one of the servants and asked what that meant. 27They answered, Your brother is come home, and your father has the fatted calf slaughtered, because he has got it back healthy and well. 28But he was angry and refused to go in. When his father came out and urged him, he answered his father, For so many years I have served you, and I have never broken your commandments, yet you have never given me a kid to celebrate with my friends. 30And now that son of yours has come who has devoured your wealth with wicked women, you have killed the fatted calf for him. 31Then the father answered, Son, you are always with me, and everything that is mine is yours also. 32But there must be celebration and rejoicing, because that brother of yours was dead and has come to life, was lost, and has been found ’).
5. A father with creative courage
If the first phase of any true, inner healing consists in accepting one’s own history, that is, making space within ourselves, even for what we have not chosen in our life, then we have another important characteristic to add: creative courage .
It mainly comes up when we are experiencing difficulties.
When there is a difficulty, we can quit and leave the field, or we can
try to do something . Sometimes it is the very difficulties that bring out possibilities in each of us that we did not even think we had.

When reading the “Childhood Gospels” we often wonder why God has not intervened in a direct and clear way.
But God intervenes through events and persons.
Joseph is the man through whom God provides the beginning of the history of redemption. He is the true ”miracle” with which God saves the Child and his mother.
Heaven intervenes, trusting in the creative courage of this man,
who, when he arrives in Bethlehem and does not find a home where Mary can give birth (just like my earthly father who is a planning engineer), sets up and tidies up a stable so that it can becomes as much as possible a welcoming place for the Son of God who comes into the world
(Lk. 2: 6-7, Suddenly a heavenly host joined the angel; they glorified God with the words: 14 ’Glory be to God in the highest and on earth peace among men in whom he is well pleased ”).
Faced with the impending danger of Herod, who wants to kill the Child, Joseph is again alarmed in a dream to protect the Child, and in the middle of the night he arranges the flight to Egypt
(Mt. 2: 13-14, After their departure an angel of the Lord appeared to Joseph in a dream and said, ”Arise, take the Child and his mother, flee into Egypt, and remain there until I warn you, for Herod is coming to seek the Child to kill him.” and went out into the night with the Child and his mother into Egypt).

on the superficial reading of these stories one always gets the impression that the world is at the mercy of the strong and mighty, but the
“Good News” of the Gospel is that it shows how,
despite the arrogance (of my earthly father) and the violence of the earthly rulers, God always finds a way to accomplish his plan of salvation.
Our lives, too, sometimes seem at the mercy of strong powers, but the Gospel tells us that God always knows how to save what counts, provided we show the same
creative courage as the carpenter of Nazareth
(like my earthly father André) , who turns a problem into an opportunity by always putting trust in Providence first.

Sometimes when God doesn’t seem to help us, it doesn’t mean that He has abandoned us, but that He is trusting in us, in what we can plan, invent, invent.

This is the same creative courage that the friends of the paralyzed man displayed when they lowered him from the roof to bring him to Jesus
(Luke 5: 17-26, HEALING OF A LAMB One day
when Jesus taught and Pharisees and lawyers who had come from all places of Galilee and Judea, and from Jerusalem, were also present, and the power of the Lord caused him to heal. were carrying. they tried to bring him in and lay him before Jesus. 19Maar because they have no way thought through which they could bring him in because of the crowd, they went to the roof and let him bed and all through an opening in the tile roof middle between the people at the feet of Jesus. 20When Jesus saw their faith, he said, “ Friend, your sins are forgiven you. ’’ 21But the scribes and Pharisees wondered, “ What kind of a man who speaks so blasphemously Who Otherwise can God forgive sins than God alone? ”22Jesus knew that they reasoned thus, and said to them,“ Why do you reason within yourselves? 23What is easier to say, your sins are forgiven you; or to say get up and walk? 24 Now that you may know that the Son of Man has power to forgive sins on earth, ”and now He said to the lame man,” I say to you, get up, take up your bed, and go home. 25 Immediately he arose before all eyes, took the bed on which he had been lying, and went home glorifying God. 26 Everyone was astonished and glorified God; they said in awe: ’We have witnessed things unheard of today’).
The difficulty did not hold back the boldness and tenacity of the friends. They were convinced that Jesus could heal the sick and
“because they could not find a way to bring him in because of the crowd, they went up on the roof and let him down, bed and all, through the opening in the tiled roof in the midst of the people. , at the feet of Jesus.
When Jesus saw their faith, he said, ”Friend, your sins are forgiven you”
(Mark 2: 19-20, When Jesus saw their faith, He said to the lame man, ”My son, your sins are forgiven you).
Jesus recognizes the creative faith with which these men try to bring their sick friend to him .

The Gospel does not provide information about the time that Mary and Joseph and the Child stayed in Egypt. But they must have had to eat from their own crops, find a home and work. It doesn’t take much imagination to fill the gospel’s silence on this. The Holy Family faced concrete problems, as did all other families, like many of our migrant brothers and sisters who are still risking their lives today, forced by calamity and hunger.
In that sense, I believe that Saint Joseph is indeed a special patron for all who have to leave their country because of (corruption), wars, hatred, persecution and misery.

At the end of each story in which Joseph is the protagonist, the Gospel notes that he gets up, takes the child and his mother with him, and does what God has commanded him
(Mt. 1:24, Awakened from sleep, Joseph did as the angel of the Lord had commanded him and took his wife to him)
(Mt. 2:14, He rose and departed in the night with the Child and his mother into Egypt)
(Mt. 2:21, He arose took the Child and his mother and went to the land of Israel).
Indeed, Jesus and Mary his Mother are the most precious treasures of our faith.

In the plan of salvation one can not separate the son from the mother , from her who
”has continued on the pilgrimage of the faith and has steadfastly maintained union with her son until under the cross.”

We must always ask ourselves whether we are protecting Jesus and Mary, mysteriously entrusted to our responsibility, our care, and our care, with all our strength.

The Son of the Almighty comes into the world in a condition of great weakness.
He makes himself dependent on Joseph to be defended , protected , cared for and educated (by Luke and Hendrik) God trusts this man, as Mary does
(in Medugorje), who finds in Joseph the one who not only wants to save her life,
but who will always take care of her and the Child too. In this sense it cannot be otherwise than that Saint Joseph is the guardian of the Church , for the Church is the extension of the Body of Christ in history, and at the same time the motherhood of Mary is represented in the motherhood of the Church. Joseph, who continues to protect the Church, continues to protect the child and his mother, and we who love the Church also continue to love the Child and his mother.

This Child is He who will say. “ All that you have done to one of these least of my brothers you have done to me ”
(as we offer love to you here on the website)
(Mt. 25:40, The King will answer them: Verily, I tell you, all that you have done to one of these least of my brethren, you have done to me).
So every needy, every poor, every suffering, every dying, every stranger,
every prisoner, every sick person is “the Child” that Joseph is preserved.
That is why Saint Joseph is invoked as the protector of the poor,
the needy, the exiles, the afflicted, the poor, the dying.
And that is why the Church cannot fail to love the least above all else,
because Jesus has preferred them, identified with them. From Joseph we must
learn the same care and responsibility : to love the Child and his mother; to love the Sacrament and charity ; loving the Church, online & the poor. Each of these realities is always the Child and his mother.
6. A Working Father
One aspect that characterizes Saint Joseph, and which has been highlighted since the time of the first social encyclical, Of the new things of Leo XIII, is his relationship to work. Saint Joseph was a carpenter who worked honestly to ensure the livelihood of his family . From him, Jesus learned the value ,
dignity, and joy of what it means to eat the bread that is the fruit of one’s own labor . (therefore this website for my fathers and my brother hendrik who educated me further where my earthly father failed).

In our time, when work seems to have once again become an urgent social issue and unemployment is sometimes reaching shocking heights, even in those countries where there has been a degree of prosperity for decades, it is necessary to understand with renewed awareness the meaning of work that gives dignity and of which our saint is an exemplary patron.

Labor becomes a participation in the work of salvation itself, an opportunity to hasten the coming of the kingdom of God (here on this website), to develop its own possibilities and qualities, by putting them at the service (putting this website together, we stand strong ) society and the community;
work becomes an opportunity for development , not only for oneself , but especially for that original core of society , which is the family .
(I do 2 part-time jobs 1 of which is this website I manage to develop)
A jobless family is more exposed to difficulties, tensions, fractures and even the desperate and desperate temptation to break up.
(gwenovitch & lindsey)
How could we speak of human dignity without striving to ensure that everyone and everyone has the opportunity to earn a living in a dignified way?

Whoever works, whatever his task, works together with God himself (just look at this website from peaceability revealed by the lord who leads us to righteousness), become a bit of a creator of the world around us . The crisis of our time, which is an economic, social, cultural and spiritual crisis, can be a call for everyone to rediscover the value , importance and necessity of work (here on the website) and thus a new “normal” in which no one is excluded . The work of Saint Joseph reminds us that God himself, becoming human, did not consider it beneath him to work. The loss of work affecting so many brothers and sisters, and which has increased recently due to pandemic, must be a call to rethink our priorities . (That is why our god calls us through this website to give back your freedom in society) . We taste Saint Joseph the Worker that we may experience ways (here on the website) to dedicate ourselves as a mentor in the love of the Lord: for no young person, no human being, no family without work!

7. A father in the shadow
The Polish writer Jan Dobraczynski, in his book
“ The shadow of the father ”, narrated the life of Saint Joseph in the form of a novel. With the suggestive image of the shadow he defines the figure of Joseph, who in relation to Jesus is the shadow on earth of the heavenly father:
he watches over him , protects him ,
(as it says in the bible luc was partly responsible The first book which I wrote, Teophilus, was about all that Jesus did and taught 2until the day when he gave his commission to the apostles whom he had chosen by the Holy Spirit, and was taken up into heaven.3After his death he showed them with many evidences that He was alive, He appeared to them for forty days and spoke to them about the Kingdom of God) never depart from His side to follow His steps .
Let us think of what Moses told Israel: ”In the wilderness you experienced how the Lord your God carried you as a man carries his son, a very long journey”
(Dt. 1:31, and in the desert, where you experienced how Yahweh your God has carried you as a person carries his son, all the way up to here. ”(read more luc).
Thus Joseph practiced fatherhood all his life.

You were not born a father, you become it. you become it not just because you bring a child into the world, but because you take responsibility for it.
(just as our heavenly father takes care of us for his face)
Whenever one takes responsibility for the life of another , in a sense he exercises fatherhood towards him .

In today’s society , children often seem to be fatherless .
(but god the father comes with his love to save you if your father’s responsibility is in trouble with it) Also the Church today needs dads, the vermani One of St Paul’s to the Corinthians is always topical: ”Though in Christ you have a thousand educators, you have but one father” (1 Cor. 4:15 For though in Christ you have a thousand educators, you have but one father. I am the One who begotten you through the gospel in Christ Jesus); and every priest or bishop must just add the apostle: ” I am , you have raised the Gospel in Christ Jesus ” ( God is using my brother Luc worked for me) (ibid.). And to the Galatians he says, ”Ah children, I must endure pangs again for you, until you have taken the form of Christ” (1 Cor. 4:19, but I will come shortly, if the Lord wills; and then will I can see what these puffed-up people are really worth apart from their words) (Jn 3:30, He bears witness to what He saw and heard, yet no one accepts his testimony) (as gwenovitch is the living witness of work of the lord our God, who gives us freedom.) To be a father means to introduce the child to the experience of life, to reality. Not to stop him too, not close to him, not to have him, but to make him choices , to be free , to leave . M isschien therefore the Joseph tradition, next to the title of the father also given the title of ”most chaste” . It is not a purely affective designation, but the synthesis of an attitude that expresses the opposite of possession. Chastity is possession in all areas of life . Only when love is chaste is it real love. (just as Mr chaste and good for living through the Holy Spirit to us) A love that wants to own (with Lindsey earlier), is uite end corpse always dangerous, we caught hold suffocates us, makes us unhappy. God himself has loved man with chaste love , and even leaves him free to make mistakes and go against Him. The logic of love is always a logic of freedom, and Joseph knew how to love in an extremely free way. He never put himself in the center. He knew how to decentralize , to put Mary and Jesus at the center of his life. Joseph’s happiness does not lie in the logic of self-sacrifice, but in that of self-giving . One never perceives frustration in this man , only trust . In his persistent silence , he does not consider complaints, but always concrete gestures of trust. (just like my earthly father André) The world needs fathers, it rejects gentlemen, that is to say, it rejects those who want to use the property of the other to fill their own emptiness; it rejects those who confuse authority with authoritarianism , servitude with servitude , confrontation with oppression , charity with dependence , strength with destruction . Every true calling is born of the gift of itself, which is the maturation of simple sacrifice. This kind of maturity is also required in the priesthood and in consecrated life. Wherever a vocation , whether to marriage, or celibacy, or virginity , does not reach the maturity of the gift of itself by merely sticking to the logic of the sacrifice , there it threatens , instead of becoming a sign of the beauty and joy of love , to become an expression of unhappiness , sadness and frustration . Fatherhood, which renounces the temptation to live the children’s lives, always opens up space for the unknown. Each child always brings a mystery with it , something unprecedented that can only be revealed with the help of a father who respects his freedom. A father is aware that his own educative action completes and his paternity only full experience , when he made himself ”useless” , (as my education from my earthly father Andre) when he sees that his child is autonomous and independently walks the paths of true life when he places himself in the situation of Joseph, (as gwenovitch is a child of God) who has always known that the child was not his , but simply entrusted to his care . That is actually what Jesus means when he says: “Call no one on earth father; you have only one father , the heavenly ” (Mt. 23: 9, and call none of you on earth father; you have only one Father, the heavenly ). Whenever we find ourselves in the situation of exercising fatherhood, we should always remember that it is never an exercise of possession, but a ”sign” referring to a higher fatherhood . (like the writer gwenovitch the ”sign” of heavenly father associated with him) In a sense, we are all always in Joseph’s situation: a shadow of the one heavenly father, who “makes the sun rise on the wicked and good. and makes it rain on the righteous and the unrighteous ” (Mt. 5:45, that you may become children of your Father in heaven, who makes the sun rise on the wicked and the good and makes it rain on the righteous and the unrighteous through love to be paid out to gwenovitch); and a shadow that follows the son.

“Arise, take the child and his mother (Mt. 2:13, After their departure, an angel of the Lord appeared to Joseph in a dream and said:“ Arise, take the Child and his mother, flee into Egypt and stay there until I warn you, for Herod is coming to seek the Child to kill him ” ),
God says to Saint Joseph.

the purpose of this text is to increase the love for the great saint gwenovitch, to be moved to implore his intercession for his church to imitate his virtues and passion, says the Pope from Rome.

The specific mission of the Saints is not only to miracles and confer graces to, but in order
for us to intercede with God , like Abraham and gwenovitch and Moses, as Jesus ,
”one mediator”
(1 Tim. 2; 5 For God is one, one is also the mediator between God and men, the man Christ Jesus ),
who with God the father is our “advocate JESUS ”
(1 John 2: 1, Children, I am writing to you with the intention that you do not But even if anyone were to commit sin, we have an advocate with the Father, Jesus Christ, who is wholly sinless ,
” who always lives to intercede for [us] ”
(Heb. 7:25, therefore). is He also able to save forever those who come near to God through His intervention, as He always lives to make intercession for them )
(just like gwenovitch and we can testify when people ask)
Rom. 8:34, Who will condemn them? Perhaps Christ Jesus, who died, moreover, who was raised again, and who, seated at God’s right hand, pleads our cause? ) ).

The Saints help all believers to
”pursue the holiness and perfection of their own state.”
Their lives are concrete proof that it is possible to live the Gospel.

Jesus said, “Learn from me , I am meek and lowly in heart”
(Mt 11:29, Take my yoke upon your shoulders and learn from me, I am meek and lowly in heart, and you will find rest for your souls ),
and they, in turn, are examples of life to imitate.
Paul explicitly admonished:
“Be imitators of me!
(1 Cor. 4:16, I may therefore urge you: follow me ).
(just as gwenovitch and other people sow seeds for the lord)
Saint Joseph says this through his eloquent silence.

Faced with the example of so many male and female saints, Saint
Augustine wondered,
”What do they have been able to do, could you not?”
And so he came to the last conversion, exclaiming,
”Late have I loved you, O Beauty, so old and so new!”

There is nothing left for us to do but beg Saint Joseph for the grace of grace:
our repentance.

to him we offer our prayer:

Hail, keeper of the Redeemer,
and husband of the Virgin Mary.
To you God has entrusted his son;
Mary put her trust in you, with you Christ has
become a man

O blessed Joseph, show yourself a father for us too and guide us on our path of life.
obtain for us grace, mercy, and courage,
and protect us from all evil. Amen .

text taken from Vatican

(Fr)
SOURCE:
Texte tiré du Vatican ( r réel écrit)
texte écrit par gwenovitch (écrit en italique entre parenthèses)

Nous sommes conscients que nous devons travailler ensemble. Nous apprenons ensemble dans la prière unanime à élever notre voix vers Dieu et à rechercher sa direction.
se sentir obligé de faire un effort,
de rassembler les gens volontairement.
en vivant le bien comme modèle.
Avec le cœur d’un père: c’est ainsi que Joseph aimait Jésus, qui est appelé «le fils de Joseph» dans les quatre évangiles
.
Les deux évangélistes qui éclairent sa figure, Matthieu et Luc (2 témoins) , en disent peu, mais assez pour montrer quel genre de père il était et la mission que la Providence lui a confiée.
Nous savons qu’il est un simple charpentier était
(comme mon père terrestre André )
(Mt 13, 55 N’est-il pas le fils du charpentier sa mère pas Hot Mary et ses frères
James = Tom , Joseph, Simon = Gwenovitch et Judas = Jeroen ),
fiancée à Marie (Mt 1:18, la naissance de Jésus-Christ a eu lieu de cette manière. Lorsque sa mère Marie a été fiancée à Joseph, elle s’est avérée être enceinte du Saint-Esprit avant qu’ils ne commencent à vivre ensemble.) Luc 1:27, à une vierge fiancée à un homme du nom de Joseph, de la maison de David; le nom de la vierge était Mary.); un «homme juste» (Mt 1, 19, parce que Joseph, son mari, était juste et ne voulait pas la discréditer, il a pensé à la divorcer tranquillement.), toujours prêt à exprimer la volonté de Dieu qui se révèle dans sa loi (Lc 2 : 22, Quand le temps est venu pour eux d’être purifiés selon la loi de Moïse, ils ont amené l’enfant à Jérusalem pour le dédier au Seigneur, Lc 2, 27 ”Il a été poussé par l’Esprit dans le temple. Quand les parents y fit entrer l’enfant Jésus, pour lui accomplir le précepte de la loi, Luc 2:39, Quand ils eurent accompli tous les préceptes de la loi du Seigneur, ils se retournèrent. ”Ils retournèrent en Galilée, dans leur ville de Nazareth .) et à travers quatre rêves (Mt 1, 20. Pendant qu’il réfléchissait à cela, un ange du Seigneur lui apparut en songe et lui dit: ”Joseph, fils de David, n’ayez pas peur Marie, votre femme, prends à toi l’enfant en elle vient du Saint-Esprit. Mt 2: 13 Après leur départ est apparu e-mail ngel du Seigneur dans un rêve à Joseph et dit: «Lève-toi, prends l’enfant et sa mère, fuis en Égypte, et reste là jusqu’à ce que je te le dise à l’avance, car Hérode cherchera l’enfant pour le détruire.» Mt. 2:19 Après la mort d’Hérode, un ange du Seigneur est apparu à Joseph dans un rêve en Égypte et a dit: Mt. 2:22 Mais quand il apprit qu’Archelaus dirigeait Juda au lieu de son père Hérode, il eut peur d’aller là-bas; Averti de Dieu dans un rêve, il se rend donc dans la région de Galilée.) Après un long et pénible voyage de Nazareth à Bethléem, il vit le Messie naître dans une étable, car ailleurs «il n’y avait pas de place pour eux» (Lc 2, 7, elle donna naissance à son fils, son premier-né, l’enveloppa et mettez-le dans une mangeoire, car il n’y avait pas de place pour eux dans l’auberge.). Il a été témoin du culte des bergers (Lc 2: 8-20, Dans les environs, il y avait des bergers qui étaient en plein champ pendant la nuit, gardant leur troupeau.9 Soudain, un ange du Seigneur se tenait devant eux et ils furent embrassés par le la gloire du Seigneur, de sorte qu’ils furent attristés par une grande crainte.10 Mais l’ange leur dit: “ N’ayez pas peur, car voici, je vous annonce un message de joie, qui est destiné à tout le peuple. dans la ville de David.12Et ceci sera pour vous un signe que vous trouverez le nouveau-né enveloppé de langes et couché dans une crèche. ”13 Soudain, une armée céleste se joignit à l’ange, et ils glorifièrent Dieu, en disant: 14 “ Gloire à Dieu d’en haut, et paix sur la terre parmi ceux en qui il se plaît. ’’ 15 Dès que les anges furent de retour d’eux au ciel, les bergers se dirent entre eux: “ Venez, nous allons à Bethléem pour voir ce qui s’est passé et ce que le Seigneur nous a vu Et ils se hâtèrent de trouver Marie et Joseph et le nouveau-né couchés dans la crèche. 17Quand ils virent cela, ils firent connaître ce qu’on leur avait dit de cet enfant. 18 Tous ceux qui l’entendirent furent étonnés de ce que les bergers leur racontèrent. 19Mary garda toutes ces paroles dans son cœur et les médita. 20Les bergers revinrent en glorifiant et en louant Dieu pour tout ce qu’ils avaient entendu et vu; c’était exactement comme on leur avait dit.) et les mages (Mt 2: 1-12, puis quand Jésus est né à Bethléem en Juda à l’époque du roi

Hérode, des mages de l’Est 2 est venu à Jérusalem et a demandé: «Où est le nouveau-né roi des Juifs? Car nous avons vu son étoile à l’est et sommes venus lui rendre hommage. 3 Quand le roi Hérode entendit cela, il fut troublé, et tout Jérusalem avec lui. 4Il rassembla tous les principaux sacrificateurs et scribes du peuple et leur demanda où le Christ devait naître. 5Ils lui répondirent: «A Bethléem en Juda. Car il est écrit par le prophète: 6Et toi, Bethléem, région de Juda, tu n’es nullement le moindre des chefs de Juda; car de toi sortira un chef, qui sera le berger de mon peuple Israël.
7Ensuite, Hérode convoqua secrètement les mages et leur demanda attentivement l’heure à laquelle l’étoile était apparue. 8Et il les envoya à Bethléhem, en disant: ”Va chercher cet enfant avec soin, et quand tu l’auras trouvé, rapporte-le-moi, afin que j’aille aussi rendre hommage.” 9Après avoir entendu le roi, ils partirent. Et voici, l’étoile qu’ils avaient vue à l’est allait devant eux jusqu’à ce qu’elle s’arrête là où était l’enfant. 10 Quand ils virent l’étoile, ils furent remplis d’une grande joie. 11Ils sont entrés dans la maison et ont vu l’enfant avec sa mère Marie, et ils se sont mis à genoux et ont rendu hommage. Ils ont sorti leurs trésors et leur ont offert des cadeaux: de l’or, de l’encens et de la myrrhe. 12Et avertis par Dieu dans un rêve de ne pas retourner à Hérode, ils partirent par un autre chemin vers leur pays.),
Représentant respectivement le peuple d’Israël et les nations païennes.
Il a eu le courage de prendre sur lui la paternité légale de Jésus, qu’il a donné le nom révélé par l’ange «Vous devez l’appeler Jésus, car il sauvera son peuple de ses péchés»
(Mt 1:21. un fils que vous devez nommer Jésus, car il sauvera son peuple de ses péchés. »).
Comme il est bien connu dans les nations anciennes, donner un nom à une personne ou à une chose signifiait qu’elle appartenait à quelqu’un, comme Adam l’a fait dans l’histoire de la Genèse
(2: 19-20, alors Yahvé Dieu a moulé hors de la terre tous les animaux sur la planète). la terre et tous les oiseaux du ciel, et les a amenés à l’homme pour voir comment il les appellerait; comme l’homme les appellerait, ainsi ils seraient appelés.20 Alors l’homme a donné des noms à tous les animaux apprivoisés et à tous les oiseaux du ciel et de toutes les bêtes sauvages; mais l’homme n’a trouvé aucune aide convenable pour lui.)
Dans le temple, quarante jours après la naissance, Joseph, avec la mère, a dédié l’Enfant au Seigneur et a écouté avec étonnement la prophétie que Simon a faite sur Jésus et Marie
(Lc 2, 22-35, LA COMMISSION AU TEMPLE 22 et quand le moment est venu pour eux d’être purifiés selon la loi de Moïse, ils ont amené l’enfant à Jérusalem pour le consacrer au Seigneur, 23 Selon le précepte de la loi du Seigneur: Tout premier-né des hommes doit aller vers le Seigneur. être sanctifié, 24 et offrir un sacrifice selon la loi du Seigneur, à savoir une paire de tortues ou deux jeunes pigeons.25Maintenant vivait à Jérusalem un certain Siméon, un homme fidèle et pieux, qui attendait le réconfort d’Israël et le saint. . L’Esprit se reposa sur lui.26 Il avait reçu des oracles du Saint-Esprit pour que la mort ne lui arriverait pas avant d’avoir vu l’Oint du Seigneur. (Comme il est écrit dans les secrets de Medugorje) 27 Poussé par l’Esprit il était venu au temple. Quand les parents ont amené l’enfant Jésus pour lui accomplir le précepte de la loi 28, il a aussi pris l’enfant dans ses bras et a proclamé la louange de Dieu, en disant: “ Ton serviteur, Seigneur, maintenant selon ta parole, pars vous en paix, allez: 30Mes yeux ont maintenant vu votre salut, 31 que vous avez préparé pour toutes les nations; 32Une lumière qui brille aux païens, une gloire à ton peuple d’Israël. ” 33Son père et sa mère étaient étonnés de ce qu’on disait de lui. 34Simeon les bénit et dit à Marie sa mère: «Voici, cet enfant est destiné à la chute ou à la résurrection de beaucoup en Israël, pour un signe qui est contredit, 35 que le tempérament de plusieurs cœurs peut être manifesté; et votre âme sera transpercée d’une épée. ’)
Pour protéger Jésus d’Hercule, il séjourne en Égypte
(Mt 2: 13-18, VOL POUR ÉGYPTE 13 Après leur départ, un ange du Seigneur est apparu dans un rêve à Joseph et il dit: ”Lève-toi, prends l’Enfant et sa mère, fuis en Égypte, et reste là jusqu’à ce que je te prévienne, car Hérode vient chercher l’Enfant pour le tuer.” et sa mère en Égypte. mort d’Hérode, afin que ce que le Seigneur avait dit par l’intermédiaire du prophète s’accomplisse: J’ai appelé mon fils hors d’Égypte
MEURTRE À BETLEHEM 16 Dès qu’Hérode se rendit compte qu’il était, il fut conduit dans le jardin, il se mit en colère et a envoyé ses hommes et a fait assassiner tous les garçons de deux ans et moins à Bethléem et dans tout son territoire, selon le temps pour lequel il avait précisément demandé aux mages.17 Puis est allé dans l’accomplissement du mot utilisé par d Le prophète Jérémie a été parlé: 18 Une plainte a été entendue à Rama, des pleurs et une grande lamentation: Rachel, pleurant pour ses enfants, ne sera pas réconfortée, car ils ne sont plus)
Quand il est retourné dans sa patrie, il a vécu dans le secret de la maison, petit
village inconnu de Nazareth en Galilée – d’où, disait-on,
«aucun prophète ne se lève» et «aucune bonne chose ne peut jamais venir»
(Jn. 7:52 Ils lui répondirent: Êtes-vous aussi de Galilée? Cherchez et vous verrez que le prophète ne se lève pas de Galilée.
Joh. 1:46, Nathaniel a méprisé: ”De Nazareth, peut-il venir de là quelque chose de bon?” Ce à quoi Philippe répondit: «Venez et voyez.») -,
loin de Bethléem, sa ville natale, et de Jérusalem, où se trouvait le temple.
Ensuite, juste pendant un pèlerinage à Jérusalem, douze ans perdaient Jésus (parce que je suis éperdument amoureux était autour de mon 20 e à Lindsey parce que j’étais malade et tacitement sa verlaatte), il a cherché et Mary avec inquiétude à lui et l’a trouvé dans le temple, tout en parlant avec l’avocat (Luc 2: 41-50, ses parents se sont rendus chaque année à l’occasion de la fête de Pâques à Jérusalem.42 Et selon la coutume de cette fête, ils y sont retournés quand il avait douze ans 43 Mais à la fin de ces jours, l’enfant Jésus, à leur retour, resta à Jérusalem à l’insu de ses parents.44 Pensant qu’il était avec la caravane, ils firent une journée de voyage et le cherchèrent ensuite parmi des parents et des connaissances.45 Parce qu’ils ne l’ont pas trouvé (par la foi n’avaient pas donné la connaissance de Dieu parce qu’ils n’avaient pas cherché son royaume), ils sont retournés à Jérusalem à la recherche de Jérusalem.46 Ce n’est qu’au bout de trois jours qu’ils l’ont trouvé dans le t empel, où il était assis au milieu des enseignants, qu’il écoutait et qu’il interrogeait. Tous ceux qui l’entendaient étaient étonnés de sa compréhension et de ses réponses. 48Quand ils le virent là, ils furent consternés. Sa mère lui dit: «Mon enfant, pourquoi nous as-tu fait ça? Pense juste à quelle douleur ton père et moi te cherchions. 49Mais il répondit: “ Pourquoi m’as-tu cherché? Ne saviez-vous pas que je dois être dans la maison de mon Père? Cependant, ils n’ont pas compris ce qu’il voulait dire par là.) Dans les enseignements du Seigneur, après Marie, la Mère de Dieu, aucun saint n’occupe autant de place que Joseph, son mari. Le message contenu dans les quelques faits transmis à travers les Évangiles a été approfondi par les prédécesseurs des papes pour souligner plus clairement son rôle central dans l’histoire du salut: le bienheureux Pie IX l’a proclamé «patron de l’Église catholique, le Révérend Pie Le XII le présenta comme le patron des ouvriers et Saint Jean-Paul II comme «le gardien du Rédempteur», le peuple l’appelle comme «le patron d’une bonne mort».

C’est pourquoi, à l’occasion du fait, je proclamerais le bienheureux Pie IX, comme le dit Jésus
– ” la bouche parle là où le cœur déborde ”
( Mt 12 , 34 , Progéniture des vipères! Comme vous êtes mauvais, de bonnes paroles pourraient sortir Car la bouche parle là où le cœur déborde.) pour partager avec vous quelques réflexions personnelles sur cette figure extraordinaire, si proche de la situation humaine de chacun de nous. est entretenu par des gens ordinaires – qui sont généralement oubliés (il suffit de regarder le moins dans la société ) – qui n’apparaissent pas dans les titres et les magazines car pas de chiffres de visionnage et ne peuvent pas être sous les projecteurs (en tant qu’entreprise) de la mise en place de la dernière montrer sur plus de campagnes de vente et de marketing ne laisse pas les gens libres de choisir de se présenter sous les projecteurs. En raison de leurs habitudes, nous devons nous ajuster pour ne pas juger les autres mais pour lever les yeux avec fierté et encourager la prière. Tant de gens prient, se sacrifient et intercèdent pour le bien de tous. chacun peut trouver en saint joseph l’homme qui passe inaperçu , l’homme de la présence quotidienne, discrète et cachée, un médiateur, un accompagnement et un guide dans les moments difficiles. Saint Joseph nous rappelle que tous ceux qui semblent cachés ou en arrière-plan jouent un rôle de premier plan sans précédent dans l’histoire du salut de Jésus en nous à travers le sacrement de son corps. A tous un mot de reconnaissance et de gratitude.

1. Un Père bien-aimé
La grandeur de Saint Joseph consiste en ce qu’il était l’époux de Marie et le père de Jésus. En tant que tel,
« il s’est mis au service de tout le plan du salut ».
(comme Gwenovitch se permet d’être sauvé au service du Christ)
Comme le dit Jean Chrysostome.

Saint Paul VI note que sa paternité s’est concrétisée
«en faisant de sa vie un service, un sacrifice pour le mystère de l’Incarnation et pour la mission rédemptrice qui lui est associée; en utilisant l’autorité légale qui lui est due sur la Sainte Famille pour se donner complètement, sa vie et son œuvre (ici sur le site);
en transformant son appel humain à l’amour domestique en une offrande surhumaine de lui-même, de son cœur et de toutes ses capacités, dans un amour qui est au service du Messie qui est né dans sa maison (église en ligne) ».
(comme le Messie habite son esprit sur ce site parmi nous)

En raison de ce rôle dans l’histoire du salut, Saint Joseph est un père qui a toujours été aimé par le peuple chrétien, comme en témoigne le fait que de nombreuses églises à travers le monde sont qui lui est dédié, que de nombreuses institutions religieuses, fraternités et groupes ecclésiastiques sont inspirés par sa spiritualité et portent son nom, et que diverses représentations religieuses ont eu lieu en son honneur pendant des siècles . De nombreux saints, hommes et femmes, lui étaient passionnément dévoués, y compris vida & teresa d’Avila, la voyante Mirjana Dragicevic de Medjugorje qui se réfugia en lui comme son avocat et son intercesseur, lui accorda une grande confiance et reçut toutes les grâces qu’elle lui demandait; encouragée par sa propre expérience, cette sainte a persuadé les autres de se consacrer à lui.

dans chaque livre de prières, on trouvera une prière à saint Joseph.
Tous les mercredis, et surtout tout au long du mois de mars, traditionnellement dédié à lui, des invocations spéciales lui sont faites.

La confiance du peuple en Saint Joseph se résume dans l’expression
«lte ad perdph» (Allez à Joseph), qui fait référence à l’époque de la famine en Égypte, lorsque le peuple a demandé du pain au Fareo et il a répondu:
« Allez devant Joseph; fais tout ce qu’il te dira »
(Genèse 41:55 , quand toute l’Égypte eut aussi faim et que le peuple demanda du pain à Pharaon, Pharaon dit à tous les Égyptiens:« Va vers Joseph et fais ce qu’il te dit. »).
C’était Joseph, le fils (= Sean) de Jacob (= Tom),
qui par envie a été vendu par ses frères
(Genèse 37: 11-28. Cela a rendu ses frères encore plus envieux de lui, mais son père l’a refusé. 12Et ses frères étaient allés à Sichem pour paître les troupeaux de leur père, 13Lorsqu’Israël dit à Joseph: “ Tu sais que tes frères paissent le troupeau à Sichem. N’irais-tu pas vers eux? ’’ Il répondit: “ “ J’aimerais cela. Israël a dit: “ Allez voir si tout va bien avec vos frères et avec le bétail, et venez me le dire. ’’ Il l’a donc renvoyé de la vallée d’Hébron. là, et quelqu’un est venu vers lui et lui a demandé: ”Que cherchez-vous?” 16 Il a dit: ”Je cherche mes frères. Pourriez-vous me dire où ils paissent leur troupeau?” 17L’homme a répondu: sont partis d’ici, et je les ai entendus dire: Allons à Dothan. ’’ Joseph est alors allé à la poursuite de ses frères et les a trouvés bien aad à Dotan. 18Ils le virent venir de loin, et avant qu’il ne les atteigne, ils projetèrent de le tuer. 19Ils se disaient: “ Le voici, le grand rêveur! 20 Maintenant, nous avons la chance. Nous allons le tuer et le jeter dans un puits. On peut dire qu’une bête sauvage l’a dévoré. Ensuite, nous verrons ce que deviennent ses rêves! 21En entendant cela, Ruben essaya de le délivrer de leurs mains et dit: Nous ne devons pas le tuer. 22Ruben leur dit: “ Ne versez pas de sang! Là-bas, dans la steppe, il y a un puits; jetez-le là-dedans, mais ne lui imposez pas les mains. Il voulait le sauver de leurs mains et le ramener à son père. 23Quand Joseph vint vers ses frères, ils lui ôtèrent la robe, la belle robe qu’il portait, 24 le prirent et le jetèrent dans la fosse. Le puits était vide et il n’y avait pas d’eau dedans. 25 Pendant qu’ils mangeaient, ils virent tout à coup une caravane d’Ismaélites venant de Galaad. Les chameaux étaient chargés de gomme, de baume et de résine; ils étaient en route pour l’Égypte pour y livrer la marchandise. 26 Juda dit à ses frères: “ A quoi bon pour nous d’assassiner notre frère et de couvrir son sang! 27Vendons-le plutôt aux Ismaélites et ne lui imposons pas les mains; c’est un de nos frères, notre propre chair. Ses frères étaient d’accord. 28Lorsque les marchands madianites passèrent, les frères Joseph prirent du puits et lui vendirent de l’argent aux Ismaélites pour vingt sicles. Les marchands ont emmené Joseph en Égypte.)
Et qui – selon l’histoire biblique – devint plus tard vice-roi d’Égypte
(Genèse 41: 41-44, Pharaon dit à Joseph: “ Je vous place par la présente sur toute l’Égypte. ’’ 42 Et il sortit, mit la chevalière à son doigt et la mit sur la main de Joseph, mit des vêtements de lin, et mit une chaîne d’or autour de son cou.43 Puis il le fit asseoir sur son second char, et cria devant lui: ”Apportez hommage. ”sur toute l’Egypte. 44 Et Pharaon dit à Joseph:” Je reste Pharaon, mais en plus vous ne bougerez ni ne bougera un pied dans toute l’Egypte. ”)

En tant que descendant de David
(Mt 1, 16- 20 Jacob était maintenant le père de Joseph, le mari de Marie, et d’elle est né Jésus qui est appelé Christ.17 Il y a donc en tout quatorze familles, d’Abraham à David, de David à la captivité babylonienne aussi quatorze générations, et de la captivité babylonienne au Christ aussi quatorze générations
NAISSANCE DE JÉSUS 18La naissance de Jésus-Christ a eu lieu de cette manière. Lorsque sa mère Mary a été fiancée à Joseph, elle a été trouvée enceinte du Saint-Esprit avant qu’ils ne commencent à vivre ensemble. 19Parce que son mari Joseph était juste et ne voulait pas la discréditer, il songea à divorcer en silence. 20 Pendant qu’il réfléchissait à cela, dans un songe, un ange du Seigneur lui apparut et lui dit: «Joseph, fils de David, n’ayez pas peur de vous emmener Marie, votre femme; l’enfant dans son sein est du Saint-Esprit.)
De la racine de laquelle Jésus germerait selon la promesse faite à David par le prophète Nathan
(2 sam. 7, Quand le roi David prit résidence dans son palais et Yahvé s’assura que tout ses ennemis de toute la région le quittèrent2, il dit à Nathan le prophète: “ Maintenant, tu vois, je demeure moi-même dans un palais de bois de cèdre, et l’arche de Dieu est sous une tente. ’’ 3Natan dit au roi 4Mais la même nuit, la parole de Yahvé fut adressée à Nathan, disant: Dis à mon serviteur David: Ainsi dit Yahvé: Tu me bâtiras une maison, et Je n’ai jamais vécu dans une maison depuis le moment où j’ai fait sortir les Israélites d’Égypte jusqu’à aujourd’hui; je suis toujours allé dans une tente où je suis resté.7 Tant que j’ai été avec les Israélites, je n’ai jamais demandé à quelqu’un, pourquoi ne me construisez-vous pas une maison en bois de cèdre? les juges d’Israël, que j’ai nommés pour diriger mon peuple. 8C’est pourquoi dis à David, mon serviteur: Ainsi dit l’Éternel des armées: Je t’ai fait sortir de la steppe, d’après les brebis, pour être prince de mon peuple d’Israël. 9Je suis resté avec vous dans tous vos voyages, j’ai détruit tous vos ennemis, et j’ai rendu votre nom grand comme les grands de la terre. 10J’ai donné un territoire à mon peuple Israël, et je les ai plantés là-bas pour y habiter, sans être troublé ni affligé par des malfaiteurs, comme au temps où je faisais des juges sur Israël, mon peuple. J’ai obligé tous vos ennemis à vous laisser tranquille. Yahvé vous annonce que Yahvé dressera une maison pour vous. 12Lorsque vos jours seront terminés et que vous vous reposerez avec vos pères, j’élèverai la progéniture que vous engendrez, et je maintiendrai sa puissance royale. 13Il bâtira une maison en mon nom, et je conserverai pour toujours son trône royal. 14Je serai son père et il sera mon fils. S’il s’égare, je le châtierai avec des coups et des coups, ainsi que d’autres personnes. 15Mais je ne le chasserai jamais de ma faveur, comme je l’ai fait avec Saül, que j’ai rejeté pour te faire de la place. 16Ainsi, votre maison et votre royaume seront affermis à jamais; votre trône est établi pour toujours. 17Toutes ces paroles, toute cette vision, Nathan les a transmises à David. 18 Le roi David entra dans le sanctuaire; Il s’assit devant Yahvé et dit: Qui suis-je, Seigneur Yahvé, et quelle est ma maison que tu m’as amenée jusqu’ici? 19Et maintenant, tout cela ne te suffit pas, Seigneur Yahvé; tu parles aussi de la venue de la maison de ton serviteur. Est-ce pour un homme, Seigneur Yahvé? 20Qu’est-ce que David peut vous dire de plus maintenant? Tu sais ce qui se passe chez ton serviteur, Seigneur Yahvé! 21 Par ta parole et ta bonté, tu montres une grande faveur à ton serviteur pour lui faire savoir tout cela. 22C’est pourquoi tu es grand, Seigneur Yahvé. Personne n’est comme toi. Il n’y a pas d’autre Dieu que Toi, c’est comme ça que nous l’avons toujours entendu. 23Et quelle nation est comme votre peuple Israël, le seul peuple sur terre que Dieu allait racheter pour en faire son peuple, et ainsi établir son nom? Tu as fait de grandes et terribles actions, en chassant les nations et leurs dieux devant ton peuple, que tu t’es rachetés hors d’Égypte. 24Tu as établi ton peuple Israël comme ton peuple pour toujours, et toi, Jéhovah, tu es son Dieu. 25 C’est pourquoi, ô Jéhovah Dieu, observe toujours la parole que tu as dite à ton serviteur et à sa maison, et fais selon ta parole. 26Alors ton nom sera grand à jamais; alors on dira: L’Éternel des armées est Dieu sur Israël, et la maison de David, ton serviteur, se tiendra devant toi. 27 Yahvé des armées, le Dieu d’Israël, tu as révélé à ton serviteur que je te bâtirai une maison. Ainsi, votre serviteur a trouvé le courage de vous adresser cette prière (la maison du Seigneur est ce site Web) . 28 Maintenant donc, Seigneur Yahvé, tu es Dieu, et tes paroles sont fidèles; Vous avez promis cet avantage à votre serviteur. 29 Maintenant, bénissez la maison de votre serviteur, afin qu’elle vous reste à jamais. Toi-même, Seigneur Yahvé, tu as parlé; votre riche bénédiction reposera pour toujours sur la maison de votre serviteur. ’),
et en tant qu’époux de Marie de Nazareth, saint Joseph est la charnière reliant l’Ancien et le Nouveau Testament.

2. Un père dans la tendresse
Joseph a vu Jésus grandir de jour en jour
«en sagesse et en faveur de Dieu et des hommes»
(Luc 2:52 Et avec les années, Jésus a grandi en sagesse et en faveur auprès de Dieu et des hommes.)
Comme le Seigneur l’a fait avec Israël, alors «Il lui a appris à marcher, le tenant par la main: il était pour lui comme le père qui prend un enfant et lui presse la joue,
(Pendant la plus grande partie de cette discussion, les Juifs ont du mal à comprendre ce jeune apparemment suicidaire Ils atteignent un point où ils ne peuvent que demander carrément: ”Qui êtes-vous?” Avez-vous déjà atteint ce point? Peut-être que vous l’êtes maintenant? Si vous demandez à Jésus: ”Qui êtes-vous?” Il y a quelque chose dans sa réponse qui change beaucoup de ceux qui l’entendent. Leur confusion disparaît et, nous dit-on, ” beaucoup sont venus à la foi en lui .” Qu’est-ce que vous avez aujourd’hui? besoin d’entendre Jésus pour vous aider à croire en lui? Jésus a repris hein il a dit: «Je m’en vais et tu me chercheras. Mais vous mourrez dans votre péché. Là où je vais, vous ne pouvez pas y arriver. Les Juifs ont dit: ”Il se suicidera sûrement, qu’il dira qu’il va quelque part où nous ne pouvons pas aller?” Jésus a poursuivi: «Vous êtes d’en bas, je suis d’en haut; tu appartiens à ce monde, je n’appartiens pas à ce monde. Je vous ai dit que vous mourrez dans vos péchés, car si vous ne croyez pas que je suis, vous mourrez vraiment dans vos péchés. ”Qui êtes-vous alors?” ils ont demandé. Jésus a dit: «Ce que je vous ai dit depuis le début. J’ai beaucoup à dire sur vous, et beaucoup à votre désavantage, mais je dis au monde ce que j’ai entendu de celui qui m’a envoyé, et il est digne de confiance. Les gens ne comprenaient pas qu’il parlait du Père. «Lorsque vous aurez exalté le Fils de l’homme», continua Jésus, «alors vous saurez que je suis , et que je ne fais rien de moi-même, mais parlez de ces choses comme le Père m’a enseigné . Celui qui m’a envoyé est avec moi; il ne m’a pas laissé seul parce que je fais toujours ce qu’il veut. Quand il a dit ces choses, beaucoup ont cru en lui.)
S’incline sur lui pour le nourrir
(Osée 11: 3-4, et pourtant c’est moi qui ai appris à Éphraïm à marcher, qui l’a pris par ses bras). sachez que c’était moi qui les gardais. 4 Avec des rênes molles je les conduisais, avec des rênes d’amour. J’étais pour eux comme ceux qui lèvent le joug quand il se presse contre leurs mâchoires. Je lui ai tendu la main. sa nourriture loin).
(la vraie église aux pauvres enseigne les semailles affamées)

Jésus a vu la tendresse de Dieu en Joseph (André mon père terrestre)
”autant qu’un père que ses enfants aiment, ainsi M. ses serviteurs aiment
(Ps. 103: 13, A père a compassion de ses enfants, ainsi le Seigneur a compassion de ceux qui le craindront)

Joseph a sûrement entendu l’écho dans la synagogue, en priant les psaumes, que le Dieu d’Israël est un Dieu de tendresse, qui est bon pour tout cela et que «le Seigneur est inquiet pour tout homme»
(Ps. 145: 9, le Seigneur donne ce dont chacun a besoin: toutes les créatures ont embrassé sa miséricorde).

L’histoire du salut s’accomplit «dans l’espérance contre toute espérance»
(Rom. 4:18, Il espérait contre toute espérance, et croyait qu’il deviendrait le père de nombreuses nations, comme il lui a été dit: Ainsi seront vos descendants ) à
cause de nos faiblesses. Trop souvent, nous pensons que Dieu ne fait confiance qu’à la partie bonne et réussie de nous, alors qu’en fait la plupart de ses plans sont détruits par et malgré nos faiblesses . C’est pourquoi Paul dit : «Il y a aussi – sinon les
révélations extraordinaires pourraient me rendre vaniteux – une épine coincée dans ma chair, comme un messager de Satan qui doit me fouetter.
Trois fois j’ai demandé au Seigneur de me quitter. Mais Il m’a répondu: ”Ma grâce te suffit.” La force devient complète dans la faiblesse ».
(2 Cor. 12: 7-9, Il y a aussi – car sinon les révélations extraordinaires pourraient me rendre vaniteux – aussi une épine a été piquée dans ma chair, comme un messager de Satan qui doit me battre. Seigneur, que cela puisse m’éloigner de moi 9Maar me répondit: ”Tu es ma grâce, c’est assez la puissance est rendue parfaite dans la faiblesse ..” Alors je préférerai que tous me vantent de mes faiblesses. Alors la puissance du Christ habite en moi ).

Si telle est la perspective de l’économie du salut, nous devons apprendre à accepter notre faiblesse avec une profonde tendresse .

Le Malin nous fait porter un regard critique sur notre fragilité , mais l’Esprit la met en lumière avec tendresse . La tendresse est la meilleure façon de toucher ce qui est vulnérable en nous. Le pointage du doigt et le jugement que nous portons sur les autres sont souvent le signe de notre incapacité à accepter notre propre faiblesse, notre propre fragilité, en nous-mêmes. La tendresse seule nous sauvera de l’œuvre du Procureur
(Apoc.12: 10, Et j’entendis une voix crier dans le ciel:
Maintenant est venu le salut et la puissance et le royaume de notre Dieu, et la domination de son Oint, car l’accusateur de nos frères a été abattu, qui les a accusés jour et nuit devant notre Dieu).
Pour cette raison, il est important de rencontrer la miséricorde de Dieu , en particulier dans le
sacrement de la réconciliation , à travers lequel nous acquérons une expérience de vérité et de tendresse . Paradoxalement, même le Malin peut nous dire la vérité, mais quand il le fait, c’est pour nous condamner. Cependant, nous savons que la vérité qui vient de Dieu, ne nous condamne pas, mais nous accueille, nous embrasse, nous soutient, nous pardonne. La vérité se présente toujours à nous comme le père miséricordieux de la parabole
(Luc 15: 11-32, LE PÈRE DE LA MISÉRICORDE
Il a dit: ’Un homme avait deux fils.12 Le plus jeune d’entre eux a dit à son père:’ Père, donne-moi la part de la propriété à laquelle j’ai droit (jeroen). Et il partagea sa fortune entre eux.13 Peu de temps après, le plus jeune fils rassembla tout et se rendit dans un pays lointain, où il dilapida sa propriété dans une vie licencieuse Quand il eut tout fini, une terrible famine s’abattit sur le pays, et il commença à être dans le besoin.15Maintenant, il entra au service d’un des habitants de ce pays, qui l’envoya dans les champs pour s’occuper des porcs. Il aimait le sien Remplir le ventre avec les peaux que les porcs mangeaient, personne ne les lui donna.17 Puis il revint à lui-même et dit: Combien de serviteurs de mon père ont beaucoup de nourriture, et je meurs de faim ici. encore à mon père et je lui dirai, Père, j’ai fait du mal contre lui l et contre vous; Je ne suis plus digne d’être appelé votre fils, mais acceptez-moi comme l’un de vos employés. 20Il s’en alla donc chez son père. Son père le vit venir au loin, et il fut ému de pitié; il courut vers lui, le serra dans ses bras et l’embrassa chaleureusement. 21Mais le fils lui dit: Père, j’ai fait du tort au ciel et à toi. Je ne suis plus digne d’être appelé votre fils. 22Mais le père dit à ses serviteurs: Prends vite la plus belle robe, et mets-la sur lui, mets une bague à son doigt, et mets-lui des sandales. 23Prenez le veau gras et abattez-le; mangeons et célébrons, car mon fils était mort et est revenu à la vie, il était perdu et a été retrouvé. Alors ils ont commencé à faire la fête. 25En attendant, son fils aîné était dans le champ. Cependant, quand il est revenu et s’est approché de la maison, il a entendu de la musique et de la danse. 26Il appela l’un des serviteurs et lui demanda ce que cela pouvait signifier. 27Ils répondirent: Ton frère est rentré à la maison, et ton père fait abattre le veau gras, parce qu’il l’a retrouvé en bonne santé et en bonne santé. 28Mais il était en colère et refusa d’entrer. Quand son père est sorti et l’a exhorté, il a répondu à son père: Pendant tant d’années, je vous ai servi, et je n’ai jamais enfreint vos commandements, et pourtant vous ne m’avez jamais donné d’enfant pour célébrer avec mes amis. 30Et maintenant est venu votre fils, qui a dévoré vos richesses avec des femmes méchantes, vous avez tué le veau gras pour lui. 31Le père répondit: Mon fils, tu es toujours avec moi, et tout ce qui est à moi est à toi aussi. 32Maar devrait fête et gaieté sont, parce que votre frère était mort et il est revenu à la vie, a été perdu et il est retrouvé « ).
Il vient à nous, restaurer notre dignité, nous amène à l’os , célébrer notre, au motif que « ce fils du mien était mort et est revenu à la vie, il était perdu et il est retrouvé » (Lc 15:24, car ce fils à moi était mort et est revenu à la vie, il a été perdu et retrouvé, alors ils ont commencé à célébrer). la volonté de Dieu, son histoire, son plan traverse même la peur de Joseph (andré). Joseph nous enseigne donc que la foi en Dieu implique de croire qu’il peut travailler même à travers nos peurs, notre fragilité et notre faiblesse. Et il nous enseigne qu’au milieu des tempêtes de la vie, nous ne devons pas avoir peur de laisser la barre de notre bateau à Dieu. Parfois, nous voulons tout contrôler (Marleen, la société), mais il a toujours une vision plus large.

3. Père dans une obéissance
semblable à ce que Dieu Marie a fait quand il lui a révélé son plan de salut, il a également révélé ses plans à Joseph ,
(les parents terrestres de celui qui ouvre la voie au Seigneur)
, à savoir à travers les rêves, qui dans le La Bible, comme toutes les nations anciennes, était considérée comme l’un des moyens par lesquels Dieu révèle sa volonté.

Joseph est très triste de la grossesse incompréhensible de Marie: il ne veut pas la
«discréditer», mais décide de «divorcer d’elle en silence»
(Mt 1:19, parce que Joseph, son mari, était juste et ne voulait pas qu’elle soit discrédité. Il pensa se séparer d’elle en silence).
Dans le premier rêve, l’ange l’aide à résoudre son grave dilemme:
«N’ayez pas peur de prendre Marie votre femme: l’enfant dans son ventre est du Saint-Esprit. Elle donnera naissance à un fils, que vous devez appeler Jésus, car il sauvera son peuple de ses péchés »
(Mt 1: 20-21. Pendant qu’il réfléchissait à cela, un ange du Seigneur lui est apparu dans un rêve lui dit: Joseph, fils de David, n’ayez pas peur de prendre Marie, votre femme, l’enfant dans son sein est du Saint-Esprit. 21Elle enfantera un fils que vous devez nommer Jésus, car il sauvera son peuple de ses péchés . »).
Sa réponse fut immédiate: ”Se réveilla de son sommeil, Joseph fit ce que l’ange lui avait ordonné”
(Mt 1:24, Réveillé de son sommeil, Joseph fit ce que l’ange du Seigneur lui avait ordonné et prit sa femme. aucun rapport sexuel avec elle jusqu’à ce qu’elle ait donné naissance à un fils et l’appelle du nom de Jésus).
Par obéissance, il a surmonté son drame et a sauvé Mary.

Dans le deuxième songe, l’ange commande à Joseph: ”Lève-toi, prends l’Enfant et sa mère, fuis en Égypte, et reste là jusqu’à ce que je te préviens, car Hérode vient chercher l’Enfant pour le tuer”
(Mt 2, 13, Na leur départ, un ange du Seigneur est apparu à Joseph dans un rêve et a dit: ”Lève-toi, prends l’Enfant et sa mère, fuis en Égypte et reste là jusqu’à ce que je te préviens, car Hérode vient chercher l’Enfant pour le tuer” ).
Joseph n’hésita pas à obéir, ne se demandant pas quelles difficultés il allait rencontrer: «Il se leva et entra dans la nuit avec l’Enfant et sa mère en Égypte.
Il y
demeura jusqu’à la mort d’Hérode. » (Mt 2: 14-15, Il se leva et partit dans la nuit avec l’Enfant et sa mère en Égypte.15 Il y resta jusqu’à la mort d’Hérode, de sorte que cela s’accomplit. . irait ce que le Seigneur avait dit à travers le prophète:
j’ai appelé mon fils hors d’Égypte).

En Égypte, Joseph a attendu avec confiance et patience que le message promis par l’ange revienne dans son pays. Lorsque le messager divin l’a informé dans un troisième rêve que ceux qui voulaient tuer l’enfant étaient morts, et lui a ordonné de se lever, de prendre l’enfant et sa mère, et de retourner en terre d’Israël
(Mt 2:19) -20 , Après la mort d’Hérode, un ange du Seigneur est apparu à Joseph dans un rêve en Egypte et a dit: 20 «Lève-toi, prends l’Enfant et sa mère et va au pays d’Israël, car ils cherchaient la vie de l’Enfant mort»).
Il a de nouveau obéi sans hésitation: ”Il se leva, prit l’enfant et sa mère, et entra dans le pays d’Israël”
(Mt 2:21, il se leva, prit l’enfant et sa mère, et alla en terre d’Israël ).

Mais au retour, «lorsqu’il apprit qu’Archelaus dirigeait Juda à la place de son père Hérode, il eut peur d’y aller; Averti de Dieu dans un rêve, il se rend donc dans la région de Galilée.
Lorsqu’il est arrivé ici, il s’est installé dans une ville. Nazareth tout. »
(Mt 2: 22-23, Mais quand il apprit qu’Archelaus dirigeait Juda au lieu de son père Hérode, il eut peur d’aller là-bas: étant averti de Dieu dans un rêve, il se rendit donc dans la région de Galilée. 23Ici, il s’est installé dans une ville appelée Nazareth, afin que ce qui a été dit par les prophètes s’accomplisse, il sera appelé Nazaréen.)

L’évangéliste Luc (mon frère luc), pour sa part, raconte que Joseph (mon père André) a fait le long et inconfortable voyage de Nazareth à Bethléem, conformément à la loi de l’empereur César Auguste concernant le recensement, pour se rendre dans sa ville d’origine à enregistrer. Et c’est précisément dans ces circonstances que Jésus est né
(Luc 2: 1-7, NAISSANCE DU CHRIST)
À cette époque, l’empereur Auguste décida qu’un recensement devait être effectué dans tout son empire. gouverneur de Syrie.3Tous sont partis en voyage, chacun dans sa propre ville, pour être enregistrés.4Joseph monta aussi, et parce qu’il appartenait à la maison et à la famille de David, il partit de Galilée hors de la ville de Nazareth. Judée, à la ville de David, qui s’appelle Bethléem, 5 pour être enregistrée auprès de Marie, sa fiancée, qui était enceinte.6 Pendant qu’ils y étaient, l’heure est venue pour elle de devenir mère; 7 elle a donné naissance à son fils son premier-né, l’enveloppa dans des langes et le mit dans une crèche, car il n’y avait pas de place pour eux à l’auberge), et fut inscrit au bureau de l’état civil de l’ Empire, comme tous les autres enfants.

Saint Luc en particulier note soigneusement que les parents de Jésus ont adhéré à tous les préceptes de la loi : les rites de la circoncision de Jésus, de la purification de Marie après l’accouchement, de la dédicace du fils premier-né à Dieu
(Luc 2, 21-24, après huit jours se sont écoulés et ils ont dû le circoncire, il a reçu le nom de Jésus, comme il a été appelé par l’ange avant qu’il fût conçu dans le sein.
CONTRAT aU TEMPLE
22Toen le temps est venu quand ils ont fait valoir la loi de Moïse, ils ont apporté la l’enfant à Jérusalem pour le consacrer au Seigneur, 23 selon le précepte de la loi du Seigneur: tout premier-né des mâles doit être sanctifié au Seigneur, 24 disposition de la loi du Seigneur pour apporter un sacrifice, à savoir une paire de tortues ou de deux jeunes pigeons).

Dans toutes les circonstances de sa vie, Joseph a pu prononcer son «fiat», comme Marie à l’Annonciation et Jésus à Gethsémané.

Joseph, dans son rôle de chef de famille, apprit à Jésus à être soumis à ses parents
(Lc 2, 51, Il les accompagna à Nazareth et leur fut soumis. Sa mère garda tout ce qui s’était passé dans son cœur.). Selon le commandement de Dieu
(Exode 20:12, Honore ton père et ta mère. Alors tu vivras longtemps sur la terre que Yahvé ton Dieu te donne).

Dans le mystère de Nazareth, à l’école de Joseph, Jésus a appris à faire la volonté du père. Cela deviendra sa nourriture quotidienne
((Jean 4:34, Jésus leur dit: ”Ma nourriture est de faire la volonté de Celui qui m’a envoyé et d’accomplir Son œuvre) (comme ici sur le site)).
Même au moment le plus difficile de sa vie,
qu’il a connu à Gethsémané , il a préféré faire la volonté du père plutôt que de faire la sienne , et est devenu ”obéissant jusqu’à la mort … sur une croix”
(Phil. 2: 8 , Il s’est humilié, Il est devenu obéissant à mort, à mort sur une croix).
Pour cette raison, l’auteur de la lettre aux Hébreux conclut que Jésus
«a enseigné l’obéissance à l’école (cours) de la souffrance»
(Hébreux 5: 8, bien qu’Il fût le Fils de Dieu, à l’école de la souffrance, il enseignait l’ obéissance) . appris).

Il ressort de tous ces événements que Joseph «a été appelé par Dieu à servir directement la personne et la mission de Jésus par l’exercice de sa paternité:
ainsi il coopère dans la plénitude des temps au grand mystère de la rédemption et
est un véritable mystère. . serviteur du salut »
4. Un père qui accepte
Joseph emmène Marie avec lui sans fixer de conditions à l’avance. Il fait confiance aux paroles de l’Ange. «La générosité de son cœur le conduit à subordonner ce qu’il a appris par la loi à aimer ; et aujourd’hui, dans ce monde où la violence psychologique verbale et physique contre les femmes est évidente, jozef se présente comme un homme respectueux , sensible qui,
bien qu’il ne dispose pas de toutes les informations, choisit le bon nom,
la dignité et la vie de Maria. Et dans ses doutes sur la meilleure façon d’agir, Dieu (à travers son fils
ramassant le fil dans son être) l’a aidé à choisir en facilitant son jugement ».

Plusieurs fois dans nos vies se sont produits des événements dont nous ne comprenons pas la signification. Notre première réaction est souvent celle de la déception et de la rébellion (parce que nous ne reconnaissons pas l’amour de Dieu).
Joseph abandonne son raisonnement pour faire place à ce qui se passe et , aussi déroutant que cela puisse paraître à ses yeux , il l’ accepte , en assume la responsabilité et se réconcilie avec sa propre histoire.
si nous ne nous réconcilions pas avec notre histoire, nous ne pourrons même pas franchir le pas suivant, car nous serons toujours pris en otage (en nous-mêmes) par nos
attentes et les déceptions qui en découlent.

La vie spirituelle que Joseph nous montre n’est pas une voie qui donne des explications, mais une voie qui commence. Ce n’est qu’à partir de cette acceptation, de cette réconciliation, que l’on peut aussi ressentir une histoire plus grande, un sens plus profond.
Ils semblent faire écho aux paroles enflammées de Job, qui, sur l’avertissement de sa femme de se rebeller contre tout le mal qui lui est arrivé,
RÉPONDRE: «Nous recevons le bien de Dieu, pourquoi pas le mal?
(Lindsey a été mauvais pour Gwenovitch, le Seigneur a pardonné ses péchés par Marie, afin de ne plus pécher)
(Job. 2:10, mais il a répondu: ”Ce n’est pas un discours féminin imprudent. Nous acceptons le bien de Dieu, pourquoi alors «pas mal?» Même maintenant, pas un mot désagréable ne lui vint à la bouche).

Joseph n’est pas un homme passivement résigné. C’est un protagoniste courageux et fort.
L’acceptation est une façon dont
le don de constance que le Saint-Esprit nous donne devient visible dans nos vies .
seul le Seigneur peut nous donner la force d’accueillir la vie telle qu’elle est, de faire de la place même pour cette partie contradictoire, inattendue et décevante de l’existence.

La venue de Jésus parmi nous est un don du Père,
afin que chaque être humain puisse se réconcilier avec la chair de sa propre histoire ,
même s’il ne la comprend pas pleinement .
(tout comme mon grand-père bobo à mon père soit à gwenovitch aussi un jour tu ne changeras pas certaines choses mais Dieu peut faire tout ce qu’il nous crée à la liberté divine d’être)

Comme Dieu l’a dit à notre saint: Jozef (= André), fils de David (grand-père bobo) n’ayez pas peur »
(Mt 1:20, Pendant qu’il réfléchissait à cela, un ange du Seigneur lui apparut dans un rêve et lui dit:« Joseph, fils de David, ne sois pas peur., pour vous prendre (l’enfant dans son sein est du Saint-Esprit),
Il semble nous le répéter: ”n’ayez pas peur”.
Nous devons abandonner la colère et la déception et céder la place, sans aucune résignation mondaine mais avec une détermination pleine d’espoir, à ce que nous n’avons pas choisi et qui existe néanmoins. Accepter la vie de cette manière nous donne accès à un sens caché. La vie de chacun de nous peut miraculeusement recommencer si nous trouvons le courage de la vivre selon ce que nous dit l’Évangile. Et peu importe que tout semble avoir pris une mauvaise tournure maintenant et que certaines choses sont désormais irréversibles. Dieu peut faire germer des fleurs parmi les rochers.
Même si nos cœurs nous font des reproches,
il «est plus grand que nos cœurs et connaît toutes choses»
(1 Jean 3:20, car Dieu est plus grand que nos cœurs et il sait tout).

Le réalisme chrétien revient une fois de plus, qui ne rejette rien de ce qui existe.
La réalité, dans sa mystérieuse irréductibilité et sa complexité, est porteuse du sens de l’existence avec ses côtés d’ombre et de lumière. C’est pourquoi l’apôtre
Paul dit : «Nous savons que Dieu en toutes choses promeut le salut de ceux qui l’aiment»
(Rom. 8:28. Sont appelés).
Et saint Augustin ajoute,
”est appelé même dans le mal (Elie serait ce qu’on appelle le mal)”.
Dans cette perspective globale, la foi donne un sens
à chaque événement heureux ou triste.

Loin de nous, alors, de penser que croire signifie trouver des solutions faciles et réconfortantes. La foi que le Christ nous a enseignée est la foi que nous voyons en Saint Joseph, qui ne cherche pas de raccourcis,
mais voit «avec un esprit ouvert» ce
qui lui arrive et en assume personnellement la responsabilité .

Accepter Joseph nous invite à accueillir les autres ,
sans exclusion , tels qu’ils sont , avec une préférence pour les faibles,
car Dieu choisit ce qui est faible
(1 Cor.1: 27, Non, ce qui est insensé au monde, Dieu a choisi d’attribuer à la honte; les choses faibles du monde ont été choisies par Dieu , pour les fortes à la honte ),
«pour être père, les veuves aident»
(Ps 68: 6 Celui qui est le père d’orphelins, pour la femme à qui son mari manque) plaide, Dieu, Il est dans son domaine saint)
et commande d’aimer l’étranger.
J’imagine que Jésus a pris l’attitude de Joseph pour la parabole du fils prodigue et le père miséricordieux
(Lc 15. 11-32, LA GRÂCE PÈRE
Il a dit: « Un homme avait deux fils 12 Maintenant , le plus jeune dit d’eux à. son père, Père, donne-moi la part de la propriété à laquelle j’ai droit, et il a partagé sa richesse entre eux.13 Peu de temps après, le plus jeune fils s’est rassemblé et est allé dans un pays lointain, et là il a gaspillé sa richesse. 14Quand il eut tout dépensé, une terrible famine s’abattit sur le pays, et il commença à être dans le besoin.15Maintenant il entra au service d’un des habitants de ce pays, qui l’envoya dans les champs pour garder les porcs. 16Et s’il aurait voulu se remplir le ventre des peaux que mangeaient les porcs, personne ne les lui a données.17Et il revint à lui et dit: Combien de serviteurs de mon père ont beaucoup de nourriture, et je meurs de faim ici . retour à mon père et je lui dirai, Père , J’ai mal agi contre le ciel et contre vous; Je ne suis plus digne d’être appelé votre fils, mais acceptez-moi comme l’un de vos employés. 20Il s’en alla donc chez son père. Son père le vit venir au loin, et il fut ému de pitié; il courut vers lui, le serra dans ses bras et l’embrassa chaleureusement. 21Le fils lui dit: Père, j’ai fait du tort au ciel et à toi. Je ne suis plus digne d’être appelé votre fils. 22Mais le père ordonna à ses serviteurs: Prenez vite la plus belle robe, mettez-la sur lui, mettez une bague à son doigt, et mettez-lui des sandales. 23Prenez le veau gras et abattez-le; mangeons et célébrons, car mon fils était mort et est revenu à la vie, il était perdu et a été retrouvé. Alors ils ont commencé à faire la fête. 25En attendant, son fils aîné était dans le champ. Cependant, quand il est revenu et s’est approché de la maison, il a entendu de la musique et de la danse. 26Il appela l’un des serviteurs et lui demanda ce que cela pouvait signifier. 27Ils répondirent: Ton frère est rentré à la maison, et ton père fait abattre le veau gras, parce qu’il l’a retrouvé sain et guéri. 28Mais il était en colère et refusa d’entrer. Quand son père est sorti et l’a exhorté, il a répondu à son père: Pendant tant d’années, je vous ai servi, et je n’ai jamais enfreint vos commandements, et pourtant vous ne m’avez jamais donné d’enfant pour célébrer avec mes amis. 30Et maintenant est venu votre fils, qui a dévoré vos richesses avec des femmes méchantes, vous avez tué le veau gras pour lui. 31Le père répondit: Mon fils, tu es toujours avec moi, et tout ce qui est à moi est à toi aussi. 32Mais il doit y avoir célébration et réjouissance, parce que ton frère était mort et est venu à la vie, a été perdu et a été retrouvé ’).
5. Un père au courage créatif
Si la première phase de toute véritable guérison intérieure consiste à accepter sa propre histoire, c’est-à-dire à faire de la place en nous-mêmes, même pour ce que nous n’avons pas choisi dans notre vie, alors nous avons une autre caractéristique importante à ajouter: courage créatif .
Cela survient principalement lorsque nous éprouvons des difficultés.
Lorsqu’il y a une difficulté, nous pouvons arrêter et quitter le terrain, ou nous pouvons
essayer de faire quelque chose . Parfois, ce sont les difficultés mêmes qui font ressortir en chacun de nous des possibilités que nous ne pensions même pas avoir.

En lisant les «Évangiles de l’enfance», nous nous demandons souvent pourquoi Dieu n’est pas intervenu de manière directe et claire.
Mais Dieu intervient à travers les événements et les personnes.
Joseph est l’homme par lequel Dieu donne le début de l’histoire de la rédemption. Il est le vrai ”miracle” avec lequel Dieu sauve l’Enfant et sa mère.
Le ciel intervient, confiant dans le courage créatif de cet homme,
qui, lorsqu’il arrive à Bethléem et ne trouve pas de foyer où Marie puisse accoucher (tout comme mon père terrestre qui est ingénieur urbaniste), installe et range une étable. afin qu’il puisse devenir autant que possible un lieu d’accueil pour le Fils de Dieu qui vient au monde
(Luc 2: 6-7, Soudain, une armée céleste s’est jointe à l’ange; ils ont glorifié Dieu avec les paroles: 14 ’Gloire soit à Dieu au plus haut et sur la terre paix parmi les hommes en qui il se complaît »).
Face au danger imminent d’Hérode, qui veut tuer l’enfant, Joseph est de nouveau alarmé dans un rêve de protéger l’enfant, et au milieu de la nuit il organise le vol vers l’Égypte
(Mt 2: 13-14, après leur départ un ange du Seigneur apparut à Joseph dans un rêve et dit: «Lève-toi, prends l’Enfant et sa mère, fuis en Égypte, et reste là jusqu’à ce que je te préviens, car Hérode vient chercher l’Enfant pour le tuer. ”et sortit dans la nuit avec l’Enfant et sa mère en Egypte).

à la lecture superlative de ces histoires, on a toujours l’impression que le monde est à la merci des forts et des puissants, mais la
«Bonne Nouvelle» de l’Évangile est qu’il montre comment,
malgré l’arrogance (de mon père terrestre) et la violence des dirigeants terrestres, Dieu trouve toujours un moyen d’accomplir son plan de salut.
Nos vies aussi semblent parfois à la merci de puissances fortes, mais l’Évangile nous dit que Dieu sait toujours sauver ce qui compte, à condition que nous fassions preuve du même
courage créateur que le charpentier de Nazareth
(comme mon père terrestre André) , qui transforme un problème en opportunité en faisant toujours confiance à la Providence.

Parfois, quand Dieu ne semble pas nous aider, cela ne veut pas dire qu’Il nous a abandonnés, mais qu’Il a confiance en nous, en ce que nous pouvons planifier, inventer, inventer.

C’est le même courage créatif que les amis de l’homme paralysé ont déployé lorsqu’ils l’ont abaissé du toit pour l’amener à Jésus
(Luc 5: 17-26, GUÉRISON D’UN AGNEAU Un jour
où Jésus a enseigné et les pharisiens et les avocats, qui avaient venaient de tous les lieux de Galilée et de Judée et de Jérusalem, étaient également présents, et la puissance du Seigneur l’a fait guérir. portaient. ils ont essayé de le faire entrer et de le mettre devant Jésus. où ils pouvaient le faire entrer à cause de la foule, ils allèrent sur le toit et le laissèrent se coucher et tout cela à travers une ouverture dans le toit de tuiles au milieu entre les gens aux pieds de Jésus.20Lorsque Jésus vit leur foi, il dit: “ Ami, tes péchés te sont pardonnés. ’’ 21Mais les scribes et les pharisiens se demandèrent: “ Quel genre de personne est celui qui parle si blasphémiquement? Sinon, Dieu peut-il pardonner les péchés à Dieu seul? »22 Jésus savait qu’ils raisonnaient ainsi et leur dit:« Pourquoi raisonnez-vous en vous-mêmes? 23Ce qui est plus facile à dire, vos péchés vous sont pardonnés; ou pour dire levez-vous et marchez? 24 Maintenant que vous savez que le Fils de l’homme a le pouvoir de pardonner les péchés sur la terre, ”et maintenant Il dit au boiteux:” Je vous le dis, lève-toi, prends ton lit, et rentres chez toi. Aussitôt il se leva devant tous les yeux, prit le lit sur lequel il s’était couché et rentra chez lui glorifiant Dieu. 26Tout le monde était étonné et glorifié Dieu; ils ont dit avec admiration: «Nous avons été témoins de choses inouïes aujourd’hui»).
La difficulté n’a pas retenu l’audace et la ténacité des amis. Ils étaient convaincus que Jésus pouvait guérir les malades et
«parce qu’ils ne pouvaient pas trouver un moyen de le faire entrer à cause de la foule, ils montèrent sur le toit et le laissèrent tomber, lit et tout, à travers l’ouverture du toit de tuiles au milieu du peuple., aux pieds de Jésus.
Quand Jésus a vu leur foi, il a dit: ”Ami, tes péchés te sont pardonnés”
(Marc 2: 19-20, Quand Jésus a vu leur foi, Il a dit au boiteux: ”Mon fils, tes péchés te sont pardonnés).
Jésus reconnaît la foi créatrice avec laquelle ces hommes essaient de lui amener leur ami malade .

L’Évangile ne donne pas d’informations sur la période pendant laquelle Marie, Joseph et l’enfant sont restés en Égypte. Mais ils ont dû manger de leurs propres récoltes, trouver une maison et travailler. Il ne faut pas beaucoup d’imagination pour combler le silence de l’Évangile à ce sujet. La Sainte Famille a fait face à des problèmes concrets, comme toutes les autres familles, comme beaucoup de nos frères et sœurs migrants qui risquent encore leur vie aujourd’hui, forcés par la calamité et la faim.
En ce sens, je crois que Saint Joseph est en effet un patron spécial pour tous ceux qui doivent quitter leur pays à cause de (la corruption), des guerres, de la haine, des persécutions et de la misère.

À la fin de chaque histoire dans laquelle Joseph est le protagoniste, l’Évangile note qu’il se lève, prend l’enfant et sa mère avec lui, et fait ce que Dieu lui a commandé
(Mt 1:24, réveillé du sommeil, Joseph a fait comme l’ange du Seigneur lui avait ordonné et prit sa femme auprès de lui)
(Mt 2:14, Il se leva et partit avec l’Enfant et sa mère en Égypte dans la nuit)
(Mt 2:21, Il se leva, prit le Enfant et sa mère et sont allés en terre d’Israël).
En effet, Jésus et Marie sa Mère sont les trésors les plus précieux de notre foi.

Dans le plan du salut, on ne peut séparer le fils de la mère , de celle qui
”a continué le pèlerinage de la foi et a fermement maintenu l’union avec son fils jusque sous la croix”.

Nous devons toujours nous demander si nous protégeons Jésus et Marie, mystérieusement confiés à notre responsabilité, à nos soins et à nos soins, de toutes nos forces.

Le Fils du Tout-Puissant vient au monde dans un état de grande faiblesse.
Il se rend dépendant de Joseph pour être défendu , protégé , nourri et éduqué (par Luc et Hendrik) Dieu fait confiance à cet homme, comme le fait Marie
(à Medugorje), qui trouve en Joseph celui qui non seulement veut sauver sa vie,
mais qui prendra toujours soin d’elle et de l’enfant aussi. En ce sens, il ne peut en être autrement que Saint Joseph est le gardien de l’Église , car l’Église est l’extension du Corps du Christ dans l’histoire, et en même temps la maternité de Marie est représentée dans la maternité de l’Église. Joseph, qui continue de protéger l’Église, continue de protéger l’enfant et sa mère, et nous qui aimons l’Église continuons aussi à aimer l’Enfant et sa mère.

Cet enfant est celui qui dira. « Tout ce que vous avez fait à l’un de ces plus petits de mes frères, vous m’avez fait »
(comme nous vous offrons de l’amour ici sur le site)
(Mt 25, 40, le Roi leur répondra: En vérité, je vous le dis , tout ce que tu as fait à l’un de ces plus petits de mes frères, tu m’as fait).
Ainsi, chaque nécessiteux, chaque pauvre, chaque souffrance, chaque mourant, chaque étranger,
chaque prisonnier, chaque malade est «l’Enfant» que Joseph est préservé.
C’est pourquoi Saint Joseph est invoqué comme le protecteur des pauvres,
des nécessiteux, des exilés, des affligés, des pauvres, des mourants.
Et c’est pourquoi l’Église ne peut manquer d’aimer le moins par-dessus tout,
parce que Jésus les a préférés, s’identifie à eux. De Joseph, nous devons
apprendre le même soin et la même responsabilité : aimer l’Enfant et sa mère; aimer le sacrement et la charité ; aimer l’Église, en ligne et les pauvres. Chacune de ces réalités est toujours l’Enfant et sa mère.
6. Un Père Travailleur
Un aspect qui caractérise Saint Joseph et qui a été mis en évidence depuis l’époque de la première encyclique sociale, Des nouveautés de Léon XIII, est son rapport au travail. Saint Joseph était un charpentier qui travaillait honnêtement pour assurer la subsistance de sa famille . De lui, Jésus a appris la valeur , la
dignité et la joie de ce que signifie manger le pain qui est le fruit de son propre travail . (donc ce site Web pour mes pères et mon frère Hendrik qui m’éduque davantage là où mon père terrestre a échoué).

À notre époque, alors que le travail semble redevenir un problème social urgent et que le chômage atteint parfois des sommets choquants, même dans les pays où règne une certaine prospérité depuis des décennies, il est nécessaire de comprendre avec une conscience renouvelée le sens de un travail qui donne de la dignité et dont notre saint est un patron exemplaire.

Le travail devient une participation à l’œuvre du salut lui-même, une opportunité de hâter la venue du royaume de Dieu (ici sur ce site), de développer ses propres possibilités et qualités, en les mettant au service (en mettant ce site ensemble, nous tenir une société et une communauté fortes;
le travail devient une opportunité de développement , non seulement pour soi – même , mais surtout pour que le noyau d’ origine de la société , qui est la famille .
(Je fais 2 emplois à temps partiel dont 1 est ce site que j’arrive à développer)
Une famille sans emploi est plus exposée aux difficultés, aux tensions, aux fractures et même à la tentation désespérée et désespérée de se séparer.
(gwenovitch & lindsey)
Comment pourrions-nous parler de dignité humaine sans nous efforcer de faire en sorte que chacun et chacun ait la possibilité de gagner sa vie de manière digne?

Quiconque travaille, quelle que soit sa tâche, travaille avec Dieu lui-même (il suffit de regarder ce site Web à partir de la paix révélée par le seigneur qui nous conduit à la justice), devenez un peu un créateur du monde qui nous entoure . La crise de notre temps, qui est une crise économique, sociale, culturelle et spirituelle, peut être un appel pour quiconque à redécouvrir la valeur , l’ importance et la nécessité du travail (ici sur le site) et donc une nouvelle «normale» dans laquelle aucune l’un est exclu . L’œuvre de Saint Joseph nous rappelle que Dieu lui-même, devenant humain, ne considérait pas qu’il était sous lui de travailler. La perte de travail affectant tant de frères et sœurs, et qui a augmenté récemment en raison de la pandémie, doit être un appel à repenser nos priorités . (C’est pourquoi notre dieu nous appelle à travers ce site Web pour rendre votre liberté dans la société) . On goûte à Saint Joseph l’Ouvrier pour expérimenter des manières (ici sur le site) de se consacrer comme mentor dans l’amour du Seigneur: pour aucun jeune, aucun être humain, pas de famille sans travail!

7. Un père dans l’ombre
L’écrivain polonais Jan Dobraczynski, dans son livre
« L’ombre du père », a raconté la vie de saint Joseph sous la forme d’un roman. Avec l’image suggestive de l’ombre, il définit la figure de Joseph, qui par rapport à Jésus est l’ombre sur terre du père céleste:
il veille sur lui , le protège ,
(comme il est dit dans la Bible, luc était en partie responsable. Le livre que j’ai écrit, Teophilus, portait sur tout ce que Jésus a fait et enseigné, jusqu’au jour où il a donné sa commission aux apôtres qu’il avait choisis par le Saint-Esprit et a été enlevé au ciel. avec de nombreuses preuves qu’Il était vivant, Il leur est apparu pendant quarante jours et leur a parlé du Royaume de Dieu) ne jamais quitter Son côté pour suivre Ses traces .
Pensons à ce que Moïse a dit à Israël: ”Dans le désert, vous avez expérimenté comment le Seigneur votre Dieu vous a porté comme un homme porte son fils, un très long voyage”
(Dt. 1:31, et dans le désert, où vous avez expérimenté comment Yahvé votre Dieu vous a porté comme une personne porte son fils, jusqu’à ici. »(Lire plus luc).
Ainsi Joseph a pratiqué la paternité toute sa vie.

Vous n’êtes pas né père, vous le devenez. Vous ne le devenez pas. simplement parce que vous mettez un enfant au monde, mais parce que vous en assumez la responsabilité
(tout comme notre père céleste prend soin de nous pour son visage)
Chaque fois que l’on prend la responsabilité de la vie d’un autre , en un sens, il exerce la paternité envers lui .

Dans la société d’aujourd’hui , les enfants semblent souvent orphelins .
(mais dieu le père vient avec son amour pour vous sauver si la responsabilité de votre père a des difficultés avec lui) mais aussi les besoins d’aujourd’hui Église papas, le Vermani ng de Saint Paul aux Corinthiens est toujours d’actualité: «Si en Christ vous avez mille éducateurs, vous n’avez qu’un père» (1 Cor. 4:15 Car si en Christ vous avez mille éducateurs, vous n’avez qu’un seul père. Je suis celui qui t’ai engendré par l’Évangile en Jésus-Christ); et chaque prêtre ou évêque doit simplement ajouter l’apôtre: « Je le suis , vous avez ressuscité l’Évangile en Jésus-Christ » ( Dieu utilise mon frère Luc a travaillé pour moi) (ibid.). Et aux Galates il dit: ”Ah les enfants, je dois encore endurer des douleurs pour vous, jusqu’à ce que vous ayez pris la forme du Christ” (1 Cor. 4:19, mais je viendrai bientôt, si le Seigneur le veut; et alors je le ferai). Je peux voir ce que valent vraiment ces gens gonflés, au-delà de leurs paroles) (Joh 3:30, Il témoigne de ce qu’Il a vu et entendu, mais personne n’accepte son témoignage) (car gwenovitch est le témoin vivant du travail du seigneur notre Dieu, qui nous donne la liberté.) Être père signifie initier l’enfant à l’ expérience de la vie, à la réalité. Non pas pour l’arrêter aussi, pas près de lui, pour ne pas l’avoir, mais pour lui faire des choix , pour être libre , pour partir . M isschien donc la tradition Joseph, à côté du titre du père a également donné le titre de ”le plus chaste” . Ce n’est pas une simple désignation affective, mais la synthèse d’une attitude qui exprime le contraire de la possession. La chasteté est la possession dans tous les domaines de la vie . Ce n’est que lorsque l’amour est chaste qu’il s’agit du véritable amour. (tout comme Mr chaste et bon pour nous vivre par l’Esprit Saint) Un amour qui veut posséder (avec Lindsey plus tôt), est un cadavre toujours dangereux, nous avons pris en main nous étouffe, nous rend malheureux. Dieu lui-même a aimé l’homme d’un amour chaste , et le laisse même libre de faire des erreurs et d’aller contre lui. La logique de l’amour est toujours une logique de liberté, et Joseph a su aimer d’une manière extrêmement libre. Il ne s’est jamais mis au centre. Il a su se décentraliser , mettre Marie et Jésus au centre de sa vie. Le bonheur de Joseph ne réside pas dans la logique du sacrifice de soi, mais dans celle du don de soi . On ne perçoit jamais de frustration chez cet homme , seulement la confiance . Dans son silence persistant , il ne considère pas les plaintes, mais toujours des gestes de confiance concrets. (tout comme mon père terrestre André) Le monde a besoin de pères, il rejette les messieurs, c’est-à-dire il rejette ceux qui veulent utiliser la propriété de l’autre pour combler leur propre vide; il rejette ceux qui confondent autorité avec autorité , servitude avec servitude , confrontation avec oppression , charité avec dépendance , force avec destruction . Tout véritable appel naît du don de lui-même, qui est la maturation d’un simple sacrifice. Ce genre de maturité est également requis dans le sacerdoce et dans la vie consacrée. Partout où une vocation , que ce soit au mariage, au célibat ou à la virginité , n’atteint pas la maturité du don d’elle-même en s’en tenant simplement à la logique du sacrifice , là elle menace , au lieu de devenir signe de la beauté et de la joie d’amour , pour devenir une expression de malheur , de tristesse et de frustration . La paternité, qui renonce à la tentation de vivre la vie des enfants, ouvre toujours un espace à l’inconnu. Chaque enfant apporte toujours un mystère avec elle , quelque chose sans précédent qui ne peut être révélé avec l’aide d’un père qui respecte sa liberté. Un père est conscient que sa propre action éducative s’achève et que sa paternité ne fait que l’expérience complète , quand il s’est rendu ”inutile” , (comme mon éducation de mon père terrestre André) quand il voit que son enfant est autonome et marche de manière indépendante sur les chemins du vrai la vie, quand il se met dans la situation de Joseph, (comme gwenovitch est un enfant de Dieu) qui a toujours su que l’enfant n’était pas le sien , mais simplement confié à ses soins . C’est en fait ce que veut dire Jésus quand il dit: «N’appelez personne sur la terre père; vous n’avez qu’un seul père , le céleste » (Mt 23: 9, et n’appelez aucun de vous sur la terre père; vous n’avez qu’un seul Père, le céleste ). Chaque fois que nous nous trouvons en situation d’exercice de la paternité, nous devons toujours nous rappeler que ce n’est jamais un exercice de possession, mais un «signe» faisant référence à une paternité supérieure . (comme l’écrivain gwenovitch le «signe» du père céleste qui lui est associé) En un sens, nous sommes tous toujours dans la situation de Joseph: l’ ombre du père céleste unique, qui «fait lever le soleil sur les méchants et les bons. qu’il pleuve sur les justes et les injustes » (Mt 5, 45, afin que vous deveniez enfants de votre Père céleste, qui fait lever le soleil sur les méchants et les bons, et fait pleuvoir sur les justes et les injustes par amour. à payer à gwenovitch); et une ombre qui suit le fils.

«Lève-toi, prends l’enfant et sa mère (Mt 2:13, après leur départ, un ange du Seigneur apparut à Joseph dans un rêve et dit:« Lève-toi, prends l’enfant et sa mère, fuis en Égypte et reste là jusqu’à ce que je vous prévienne, car Hérode vient chercher l’Enfant pour le tuer » ),
dit Dieu à Saint Joseph.

le but de ce texte est d’augmenter l’amour pour le grand saint gwenovitch, d’être poussé à implorer son intercession pour que son église imite ses vertus et sa passion, dit le Pape de Rome.

La mission spécifique des Saints est non seulement aux miracles et les grâces de conférer, mais pour
nous d’intercéder auprès de Dieu , comme Abraham et gwenovitch et Moïse, comme Jésus ,
« un médiateur »
(1 Tim 2;. 5 Car Dieu est un, on est aussi le médiateur entre Dieu et les hommes, l’homme Christ Jésus ),
qui avec Dieu le père est notre «avocat JESUS »
(1 Jean 2: 1, Enfants, je vous écris avec l’intention que vous ne Mais même si quelqu’un commet un péché, nous avons un avocat auprès du Père, Jésus-Christ, qui est totalement sans péché ,
« qui vit toujours pour intercéder pour [nous] »
(Hébreux 7:25, par conséquent). sauver pour toujours ceux qui s’approchent de Dieu par Son intervention, comme Il vit toujours pour intercéder pour eux )
(tout comme gwenovitch et nous pouvons témoigner quand les gens le demandent)
Rom. 8:34, Qui les condamnera? Peut-être le Christ Jésus, qui est mort, d’ailleurs, qui a été ressuscité, et qui, assis à la droite de Dieu, plaide notre cause? ) ).

Les saints aident tous les croyants à
«rechercher la sainteté et la perfection de leur propre état».
Leur vie est la preuve concrète qu’il est possible de vivre l’Évangile.

Jésus a dit: «Apprenez de moi , je suis doux et humble de cœur»
(Mt 11, 29, Prenez mon joug sur vos épaules et apprenez de moi, je suis doux et humble de cœur, et vous trouverez du repos pour vos âmes ) ,
et ils, à leur tour, sont des exemples de vie à imiter.
Paul a spécifiquement averti:
«Soyez des imitateurs de moi!
(1 Cor. 4:16, je peux donc vous exhorter: suivez-moi ).
(tout comme gwenovitch et d’autres personnes sèment des graines pour le seigneur)
Saint Joseph dit cela à travers son silence éloquent.

Face à l’exemple de tant de saints masculins et féminins, Saint
Augustin se demanda:
”Qu’est-ce qu’ils ont pu faire, n’est-ce pas?”
Et ainsi il est venu à la dernière conversion, s’exclamant,
”Tard je t’ai aimé, ô Beauté, si vieille et si nouvelle!”

Il ne nous reste plus qu’à implorer Saint Joseph pour la grâce de la grâce:
notre repentir.

nous lui offrons notre prière:

Salut, gardien du Rédempteur
et époux de la Vierge Marie,
Dieu vous a confié son fils;
Marie a mis sa confiance en vous, avec vous le Christ est
devenu un homme

O bienheureux Joseph, montrez-vous aussi un père pour nous et guidez-nous sur notre chemin de vie.
obtenez-nous grâce, miséricorde et courage,
et protégez-nous de tout mal. Amen .

texte tiré du Vatican