Disclaimer & copyright

Disclaimer & copyright

Omdat we een organisatie van liefde zijn met vrijwilligers werken aan de site bent u mede vrijwilliger om de liefde te verspreiden met auteurs wet mag er niets gewijzigd worden aan de documenten ze mogen verspreid worden of u moogt ook reclame maken over de cursussen om uw medebroeder te dienen met werk dat zich manifesteerde uit de liefde in alledaagse mensen

De website en alle onderdelen daarvan, met uitzondering van bepaalde (hyper)links, zijn eigendom van “mijn ervaring tussen god.be”
Het is niet toegestaan om de site voor eerst uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van “mijn ervaring tussen god.be”

De op deze website getoonde informatie wordt door
“mijn ervaring tussen mij en god” met constante zorg en aandacht samengesteld. Hoewel “mijn ervaring tussen mij & god” alles in het werk stelt om misbruik te voorkomen, is “mijn ervaring tussen mij & god” niet aansprakelijk voor informatie en/of berichten die door gebruikers van de website via Internet verzonden worden.

Bepaalde (hyper)links in deze site leiden naar websites buiten het domein van “mijn ervaring tussen mij & god”, welke geen eigendom zijn van “mijn ervaring tussen mij & god”, maar zijn louter ter informatie van de bezoeker opgenomen. Indien deze links geactiveerd worden, verlaat men de website van “mijn ervaring tussen mij & god”. Hoewel”mijn ervaring tussen mij & god” uiterst selectief is ten aanzien van de sites waarnaar verwezen wordt, kan zij niet instaan voor de inhoud en het functioneren van diensten die daarop worden aangeboden.

De meeste ouderen onder ons kennen ze wel, de tien geboden.
De regels hier op de site.
Het is trouwens gemakkelijk om ze te onthouden, ze zijn immers rijmend in versvorm geschreven. Maar voor diegenen die het zouden vergeten hebben of nooit geleerd, hier nog eens de volledige tekst:

Bovenal bemin één God.

Zweer niet ijdel, vloek noch spot.

Heilig steeds de dag des Heren.

Vader, moeder zult gij eren.

Dood niet, geef geen ergernis.

Doe nooit wat onkuisheid is.

Vlucht het stelen en bedriegen,

ook de achterklap en ’t liegen.

Wees steeds kuis in uw gemoed

en begeer nooit iemands goed.

Maar waar komen die tien geboden vandaan, wie heeft ze ooit voor de eerste keer opgeschreven? Is deze rijmelarij die wij geleerd hebben wel datgene wat indertijd werd doorgegeven?

In de volgende artikelenreeks gaan wij verder op deze vragen in. We zullen beginnen met de oorspronkelijke teksten uit de bijbel en zo langzamerhand verder gaan om dieper te ontdekken wat deze ‘geboden’ ons te zeggen hebben vandaag.

—————

Waar komen de tien geboden vandaan? We kennen, denk ik, allemaal het verhaal van Mozes met de twee stenen tafelen. De eerste keer heeft hij ze stuk gesmeten uit verontwaardiging, de tweede keer zijn ze dan toch wel bewaard. Spijtig genoeg hebben we die stenen tafelen niet meer … hoe zit dat daar nu mee?

In de bijbel vinden we het verhaal van de tien geboden twee maal. Een eerste keer in het boek Exodus, hoofdstuk 20. In het vorige hoofdstuk is Mozes de berg opgegaan. Nadat hij is afgedaald volgen de tien geboden. Niet minder dan 17 verzen worden er aan gewijd, de bijbelse versie is dus duidelijk langer dan onze berijmde kennis. In hoofdstuk 24 is er sprake van ‘stenen tafelen’ (vers 12). Er volgen dan weer eindeloze voorschriften en wetten die God aan Mozes geeft. Maar in hoofdstuk 32 is het volk het wachten beu en maken ze een gouden stierenbeeld. Mozes komt de berg af met de twee stenen tafelen (vers 15) en is zo boos dat hij ze in stukken gooit (vers 19). In hoofdstuk 34 krijgt hij dan de herkansing.

Een tweede maal vinden we de tien geboden in het boek Deuteronomium, vijfde hoofdstuk, vers 6 tot 22. Er is ook sprake van de twee stenen tafelen (vers 22). Het verhaal van de vernietiging van het eerste exemplaar vinden we in hoofdstuk 9, 10-18. In het tiende hoofdstuk, vers 1 tot 6, horen we van het tweede exemplaar. Daar wordt ook uitgelegd dat deze twee stenen tafelen worden opgeborgen in de ark van het verbond.

Later gaan we in op gelijkenis en verschil tussen de versie van Exodus en Deuteronomium. Wat de stenen tafelen zelf betreft: de ark van het verbond kent nog een hele geschiedenis, trekt (in een tent) mee met het volk en wordt uiteindelijk in de tempel, door Salomo gebouwd, opgeborgen. Daar gaat de ark wellicht verloren bij de verwoesting van Jeruzalem (rond 588 voor Christus) door Nebukadnessar zoals we kunnen afleiden uit 2 Koningen 24, 13 of 2 Koningen 25, 13-15. Er is echter geen expliciete vermelding van zodat we eigenlijk het raden er naar hebben. In de nieuwe tempel, gebouwd na de ballingschap, is er geen sprake meer van de ark. Uiteindelijk wordt de derde tempel, gebouwd door Herodes, verwoest in het jaar 70 na Christus.

Waar is de ark gebleven met de tafelen van het verbond? Dat is stof voor veel boeken, documentaires en filmen. Twee verhalen doen de ronde. Volgens het eerste verhaal zou de ark bewaard worden in Ethiopië. Volgens het tweede verhaal (gebaseerd op het tweede boek van de Maccabeeën, hoofdstuk 2,1-8) zou de ark, voor de verwoesting van Jeruzalem, door Jeremia verborgen zijn in een grot. Volgens 2 Kronieken 35, 3 zou ze verborgen zijn door koning Josia in een geheime kamer van de tempel.

Het enige wat vaststaat is dat op dit ogenblik niemand na de verwoesting van Jeruzalem de ark nog gezien heeft.

—————

Zoals in het vorig artikel werd verteld staat de tekst van de tien geboden tweemaal in de bijbel. Omdat wellicht niet iedereen deze tekst zo maar kan terugvinden in een bijbel geven we hier de versie uit Exodus, twintigste hoofdstuk.

2 `Ik ben Jahwe uw God, die u heb weggeleid uit Egypte, het slavenhuis. 

3 Gij zult geen andere goden hebben, ten koste van Mij. 

4 Gij zult geen godenbeelden maken, geen afbeelding van enig wezen boven in de hemel, beneden op de aarde of in de wateren onder de aarde. 

5 Gij zult u voor hen niet ter aarde buigen en hun geen goddelijke eer bewijzen; want Ik, Jahwe uw God, Ik ben voor hen die Mij haten een jaloerse God die de schuld van de vaders wreekt op hun kinderen, tot het derde en vierde geslacht, 

6 maar voor hen die Mij liefhebben en mijn geboden onderhouden een God die goedheid bewijst tot aan het duizendste geslacht. 

7 Gij zult de naam van Jahwe uw God niet lichtvaardig gebruiken; want Jahwe laat degenen die zijn naam lichtvaardig gebruiken niet ongestraft. 

8 Denk aan de sabbat; die moet heilig voor u zijn. 

9 Zes dagen kunt gij werken en alle arbeid verrichten. 

10 Maar de zevende dag is de sabbat voor Jahwe uw God. Dan moogt gij geen enkele arbeid verrichten: gij zelf niet, uw zoon niet, uw dochter niet, uw slaaf niet, uw slavin niet, uw dieren niet, zelfs niet de vreemdeling die bij u woont. 

11 In zes dagen immers heeft Jahwe de hemel, de aarde, de zee met al wat er in is, gemaakt. Maar de zevende dag heeft Hij gerust en zo de sabbat gezegend en tot een heilige dag gemaakt. 

12 Eer uw vader en uw moeder. Dan zult gij lang leven op de grond die Jahwe uw God u schenkt. 

13 Gij zult niet doden. 

14 Gij zult geen echtbreuk plegen. 

15 Gij zult niet stelen. 

16 Gij zult tegen uw naaste niet leugenachtig getuigen. 

17 Gij zult uw zinnen niet zetten op het huis van uw naaste; gij zult uw zinnen niet zetten op de vrouw van uw naaste, niet op zijn slaaf, zijn slavin, zijn rund of zijn ezel, op niets wat hem toebehoort.

Deze tekst verschilt enigszins van de versie uit Deuteronomium 5. Het meest opvallend is de andere motivering van het sabbatgebod (vers 10). In deze versie is het gebaseerd op het scheppingsverhaal van de zeven dagen (Gen. 1). 

De versie uit Deuteronomium luidt:

15 Bedenk dat gij slaaf zijt geweest in Egypte en dat Jahwe uw God u met sterke hand en uitgestrekte arm uit dat land heeft geleid. Daarom heeft Hij u geboden de sabbat te onderhouden

Dat klinkt heel wat anders. Exodus geeft een religieuze, bijbelse reden (de zevende dag dat God rust). Deuteronomium geeft een ‘sociale’ reden, de eigen ervaring van de slavenarbeid in Egypte.

Er zijn in het totaal een twintigtal verschillen die we hier niet behandelen. Welke versie de oudste is – en daarmee de meest oorspronkelijke – is eigenlijk niet te vinden. Enerzijds zou men zeggen dat het sociale element wijst op een oudere traditie, anderzijds zijn in Deuteronomium uitbreidingen te vinden die niet in Exodus staan. We zullen het maar aan de bijbelgeleerden overlaten om hier klaarder in te zien.

Soms vindt men in verwijzingen naar de tien geboden dat deze nog terug te vinden zijn op een andere plaats, namelijk in Exodus 34. Daar is er zoals in de twee andere versies sprake van de twee stenen tafelen. Er volgt dan evenwel geen opsomming, maar een hele toespraak waarin delen van de ons bekende tien geboden terug te vinden zijn.

—————

Hoeveel geboden zijn er nu eigenlijk? We spreken immers altijd van de ‘tien geboden’. Dat heeft op de eerste plaats een bijbelse reden. Drie maal vinden we ‘tien geboden’ vermeld, namelijk in Deuteronomium 4, 13, in Deutoronomium 10, 4 en in Exodus 34, 28. De Griekse vertaling, overgenomen in vele talen, luidt: decaloog, letterlijk: tien (deka) woorden (logoi).

Eigenlijk is dat een betere omschrijving van de tien ‘geboden’. In het Hebreeuws immers staat niet het woord voor ‘gebod’ maar wel voor ‘woord’. Ook voor de duidelijkheid: de tien ‘geboden’ zijn niet allemaal geboden, er zijn evengoed verboden in te vinden. We zouden dus beter spreken van de ‘tien woorden’ dan van de ‘tien geboden’, maar de macht der gewoonte is wellicht sterker.

Met dat getal ‘tien’ is er toch een probleem. Als in het boek Exodus de tien geboden vermeld worden beslaan die 15 verzen. Wie de oefening maakt om te zien hoeveel aparte geboden en verboden daaruit kunnen worden afgeleid zal bemerken dat het niet zo eenduidig is. In een volgend artikel zullen we even nakijken hoe joden, protestanten en katholieken verschillen in de nummering. Het rijmpje dat wij misschien ooit leerden is reeds een serieuze interpretatie van de ‘tien’ geboden. Daarover later nog meer.

Maar vandaag willen we het hebben over het aantal geboden. Er zijn er heel wat meer dan tien bekend. Zelf kennen wij nog in onze katholieke traditie de ‘vijf geboden van de Heilige Kerk’. Hier nog even ter herinnering:

Zon- en feestdag zult gij eren.

Op boet- en vrijdag vlees ontberen.
Houdt de vasten ongeschonden.

Biecht minstens eens per jaar uw zonden.

En nut rond Pasen ’t brood des Heren.

Er zijn nog meer geboden en verboden. In de Joodse traditie is er sprake van 613 voorschriften. Daarvan zijn er 365 verboden en 248 geboden. Het aantal 365 doet natuurlijk denken aan het aantal dagen in het jaar. Het aantal geboden, 248, stemt overeen met wat men indertijd dacht over het aantal beenderen in het menselijk lichaam.

Het overtreden van een gebod of een verbod is een zonde. Er is sprake van de zeven hoofdzonden, die dan worden tegengesteld aan de zeven hoofddeugden. We sommen ze hier nog eens op: Hoofondeugd tegenover Hoofdeugd: 

Hoogmoed/Nederigheid

Hebzucht/Gulheid

Jaloezie/Naastenliefde

Woede/Zachtmoedigheid

Onkuisheid/Kuisheid

Gulzigheid/Matigheid

Traagheid/IJver

Recent voegde het Vaticaan aan deze hoofdzonden nog de volgende toe: milieuvervuiling, genetische manipulatie en roekeloos rijgedrag.

We kennen ook nog doodzonde en dagelijkse zonde. Een doodzonde is een bewuste overtreding van Gods geboden en verboden, met volle kennis en volle toestemming. Dagelijkse zonde is wat hier niet onder valt. De lijst met doodzonden is in de loop der eeuwen enorm uitgebreid, zonder dat er echt een ‘definitieve’ lijst bestaat. De termen ‘doodzonde’ en ‘hoofdzonde’ worden dikwijls door elkaar gebruikt. En dan is er ook nog sprake van ‘zware zonde’ om het geheel nog wat ingewikkelder te maken.

De recente Catechismus van de Katholieke Kerk (1997) 20 stelt zo in artikel 316

De zware zonde vernielt de goddelijke kracht van de liefde in het hart van een mens, zonder welke de eeuwige zaligheid niet mogelijk is.

Daarom wordt het ook een doodzonde genoemd.

De zware zonde breekt met God, terwijl dagelijkse zonden de verhouding met Hem alleen belemmeren.

Als we naar het Nieuwe Testament kijken zien we dat er ook sprake is van de ‘twee geboden’: Gij zult God liefhebben met geheel uw hart, geheel uw ziel, geheel uw verstand en al uw krachten. Het tweede, daaraan gelijk: gij zult uw naaste liefhebben als uzelf.

————— 

In het vorige artikel stond het reeds aangekondigd: het is niet zo eenvoudig om de  tekst te nummeren zodanig dat er ‘tien’ geboden staan. Er is namelijk een serieus verschil in de nummering tussen verschillende religieuze strekkingen.

Wij kennen samen met de Lutheranen onze ‘gewone telling’. Die houdt in dat we een samenvoeging maken van ‘Ik ben de Heer uw God – gij zult geen andere goden hebben – gij zult geen afgodsbeelden maken’. Dit is ons eerste gebod.

Bij de Joden is het eerste gebod ‘Ik ben de Heer uw God’. Het tweede gebod ‘gij zult geen anderen goden hebben – gij zult geen afgodsbeelden maken’

Bij de Orthodoxen is het eerste gebod ‘Ik ben de Heer uw God – gij zult geen andere goden hebben’. Het tweede gebod is ‘gij zult geen afgodsbeelden maken’

Bij Anglicanen, gereformeerden en andere protestanten valt de regel weg ‘Ik ben de Heer uw God’, het eerste gebod is ‘gij zult geen andere geboden hebben’, het tweede gebod ‘gij zult geen afgodsbeelden maken’.

Samen met de Lutheranen is onze nummering één minder achter bij alle anderen. We komen weer samen doordat op het einde de andere indelingen ons negende en tiende gebod samennemen: ‘gij zult de vrouw van uw medemens niet begeren – gij zult het huis van uw medemens niet begeren’.

Is de nummering nu echt zo van belang, zullen sommigen zich wel afvragen? Toch wel, als een protestant spreekt van het vijfde gebod dan kan het gaan over ‘eer uw vader en uw moeder’, wat bij ‘ons’ het vierde gebod is. En door de nummering te kiezen heeft men het ook over de inhoud. Toen we een bijbelcursus hadden in ons dekenaat was het voor de protestantse uitlegger heel belangrijk dat dit gebod ‘in het midden’ stond. Het gebod over het eren van vader en moeder was voor hem een centraal thema van de tien geboden waaruit al de rest in verband stond.

Voor Joden is ‘Ik ben de Heer uw God’ fundamenteel. De zin maakt ook deel uit van het Sjema dat de vrome Jood dagelijks bid: ‘Hoor, Israël, de Heer is onze God, Hij is de Enige’ (Dt. 6, 4-9). Het is voor hen vanzelfsprekend dat deze zin, die anderen beschouwen als een inleiding en dus laten wegvallen, een fundamenteel element is van de tien geboden.

Bijbelgeleerden suggereren dat de Joodse indeling eigenlijk nog het best als de oorspronkelijke zou kunnen doorgaan. De samenvoeging van het (voor ons) negende en tiende gebod zijn te verklaren door gelijke zinswendingen (gij zult niet …)

Er is ook nog andere verdelingen te maken in de tien geboden. De eerste drie geboden (we gebruiken de gewone nummering) gaan over onze verhouding tot God, de andere zeven geboden gaan over de verhouding tot onze medemensen.

Een andere verdeling: er zijn geboden en verboden. Bij de eerste vier ‘geboden’ is er één verbod (het tweede: geen andere goden hebben, geen afgodsbeelden maken), de andere zijn ‘gebod’. De volgende zes geboden in onze nummering zijn allemaal verboden.

Daarmee komt de vraag: als er twee stenen tafels zijn, hoe waren de zinnen dan verdeeld? Wat stond er op de eerste, wat op de tweede tafel? Alweer vragen waarop verschillende antwoorden mogelijk zijn. Elk antwoord heeft zijn waarde, elk antwoord gaat uit van bepaalde onderstellingen of waarderingen.  Wij gaan het hier niet oplossen.

Misschien was de bijdrage van deze keer een beetje ingewikkelder. De volgende keer zal het weer wat eenvoudiger zijn, hopen wij althans.

—————

De vorige bijdrage ging over de nummering van de tien geboden. Misschien voor velen wat theoretisch, hoewel de nummering toch kan leiden tot een verschillende uitleg. Misschien ook nog voor de aardigheid: er zijn bijbelgeleerden die in plaats van de ‘tien geboden’ (zo staat het in het Oude Testament) spreken van de ‘twaalf geboden’. Hun nummering is dus nog een beetje anders dan in het vorige artikel.

De tien geboden waren zeker heel belangrijk voor het Oude Israël. Bij alle geboden en verboden zijn het de enige ‘geboden’ die door God zelf zouden zijn gegeven en geschreven op de twee stenen tafelen. Daarmee hebben ze een unieke betekenis en belang. In het Oude Testament wordt er later niet expliciet naar lijst met de tien geboden verwezen. Dat wil niet zeggen dat ze niet gekend en onderhouden worden. Om slechts enkele voorbeelden te geven: het verbod op het maken van ‘beelden van zilver of goud’ en het gebod de sabbath te onderhouden komen talloze keren voor in het Oude Testament.

In het Nieuwe Testament vinden we één plek waar een deel van de tien geboden voorkomt. Het gesprek met de ‘rijke jongeling’ loopt uit op een opsomming van geboden.

In Marcus 10, 19-20 horen wij Jezus zeggen:

Niemand is goed dan God alleen.

Gij kent de geboden:

Gij zult niet doden

Gij zult geen echtbreuk plegen

Gij zult niet stelen,

Gij zult niet vals getuigen

– Gij zult niemand te kort doen, – (niet in de ‘oude’ tien geboden!)

Eert uw vader en uw moeder.

Mattheus 19, 17-19 geeft een iets verschillende inleiding en versie :

Als gij het leven wilt binnengaan, onderhoud dan de geboden.

‘Welke’ vroeg hij (- de rijke jongeling-)

Jezus antwoordde: De bekende.

Gij zult niet doden.

Gij zult geen echtbreuk plegen.

Gij zult niet stelen.

Gij zult niet vals getuigen.

Eer uw vader en uw moeder en

– Gij zult uw naaste beminnen als uzelf. – (niet in de ‘oude’ tien geboden!)

Lucas 18, 20

Gij kent de geboden:

Gij zult geen echtbreuk plegen,

Gij zult niet doden,

Gij zult niet stelen

Gij zult niet vals getuigen.

Eer uw vader en uw moeder.

Drie maal staan in een evangelie de geboden, drie maal een beetje anders. Als we van dichterbij kijken kunnen we het een en ander vaststellen.

Een eerste vaststelling: De geboden belangrijk zijn: het zijn ‘bekende’ geboden. Ook in Jezus’ tijd was er aandacht voor de geboden en waren ze ‘bekend’.

Een tweede vaststelling: de volgorde van de geboden is bij alle drie verschillend. Dat kan er op wijzen dat er indertijd niet zo iets bestond als wij nu kennen, namelijk een rijmpje dat het gemakkelijk maakt om alles in dezelfde volgorde te onthouden.

Een derde vaststelling: zowel Marcus als Mattheus voelen zich vrij om bij het rijtje ‘bekende’ geboden een nieuw gebod toe te voegen. Men mag niemand te kort doen (Marcus) en De naaste beminnen als uzelf (Mattheus).

Een vierde vaststelling: de geboden die vernoemd worden hebben allen betrekking op de verhouding met de medemens. Geboden of verboden betreffende de verhouding tot God worden hier niet vermeld. Toch zijn ook deze van tel, denk maar aan de vele discussies met Jezus over de sabbath.

Op de vraag wat het belangrijkste gebod is vinden we bij Marcus terug de twee delen samen, zowel de verhouding tot God als de verhouding tot de medemens (Mc. 12, 30-31): ‘Gij zult de Heer uw God beminnen … Gij zult uw naaste beminnen als uzelf’.

Enkele gedachten daarbij: de geboden kennen is belangrijk, het is de weg naar ‘het leven’ en Jezus raadt ze aan. De volgorde is daarbij niet het belangrijkste. Zoals Jezus duidelijk maakt zijn de geboden te herleiden tot het grote gebod van de liefde: liefde tot God, liefde tot de medemens zoals liefde tot uzelf. De geboden kunnen dus verduidelijkt worden, zoals bij Marcus (‘gij zult niemand te kort doen’) of samengevat zoals bij Mattheus (‘Gij zult uw naaste beminnen als uzelf’).

In de Bergrede bij Mattheus heeft een groot gedeelte van het vijfde hoofdstuk betrekking op ‘de geboden’. ‘Denk niet dat Ik gekomen ben om Wet en Profeten op te heffen, maar om de vervulling te brengen ‘ (vers 17). Hierna staan er dan uit de tien geboden deze geboden vermeld, elke keer ingeleid met ‘gij hebt gehoord dat er (tot onze voorouders) gezegd is’

Gij zult niet doden (v. 21)

Gij zult geen echtbreuk plegen (v. 27)

Gij zult geen valse eed doen, maar gij zult voor God uw eden houden’ (v. 33)

Ook nog in dit vijfde hoofdstuk horen we op dezelfde manier ingeleid, maar niet in de tien geboden vermeld:

Wie zijn vrouw verstoot, moet haar een scheidingsbrief geven (v. 31)

Oog om oog, tand om tand (v. 38)

Gij zult uw naaste beminnen (en uw vijand haten) (v. 43).

Telkens laat Jezus er op volgen: ‘Maar Ik zeg u …’ Hij heeft het dan over meer dan de ‘technische’ toepassing van de geboden, Hij spreekt dan over de innerlijke kant, over de juiste gezindheid van het hart.

Ook nog elders in het evangelie vinden we een of ander gebod vermeld. Het zou ons echter te ver voeren om dit in deze bijdrage te behandelen.

Tot slot van dit stukje over het evangelie en tien geboden kunnen we nog naar Johannes verwijzen. In het vijftiende hoofdstuk zegt Jezus: ‘Een nieuw gebod geef Ik u: gij moet elkaar liefhebben; zoals Ik u liefgehad, zo moet ook gij elkaar liefhebben’ (Joh. 15, 34). Uiteindelijk is de liefde van Jezus het ultieme voorbeeld voor het onderhouden van de geboden.

————— 

In de evangelies en de brieven vinden we nog enkele keren een van de geboden letterlijk terug.

Over het gebod ‘Eer uw vader en uw moeder” vinden we drie teksten.

Bij Marcus, hoofdstuk 7, 10-13

Mozes heeft immers gezegd: Eer uw vader en uw moeder, en Wie zijn vader of moeder vervloekt, moet sterven. En toch leert gij: Als iemand tot zijn vader of moeder zegt: alles waarmee ik u zou kunnen helpen, is Korban, dat betekent: offergave,  dan staat ge hem niet meer toe iets voor zijn vader of moeder te doen.  Zo maakt ge het woord Gods krachteloos ten gunste van uw overlevering die gij doorgeeft. En ge doet meer van dergelijke dingen.”

Bij Mattheus, hoofdstuk 15, 4-6

God heeft immers gezegd: Eer uw vader en uw moeder en Wie zijn vader of moeder vervloekt, moet sterven. En toch leert gij: Wie tot zijn vader of moeder zegt: Offergave is mijn bezit waarmee ik u zou kunnen helpen,  heeft jegens zijn vader of moeder geen verplichting meer. Daarmee hebt gij het woord van God krachteloos gemaakt ter wille van uw eigen overlevering.

In de brief aan de Efesiërs, hoofdstuk 6, 1-3 schrijft Paulus

Kinderen, gehoorzaamt uw ouders; zo hoort het.  Eer uw vader en uw moeder, zo luidt het eerste gebod waaraan een belofte is verbonden,  opdat het u welga en gij lang moogt leven op aarde.

Even vaststellen dat de toevoeging: “Wie zijn vader of moeder vervloekt moet sterven” niet tot de tien geboden behoort. De zin komt wel voor in het hoofdstuk dat volgt op de tien geboden (Exodus 21, 15).

Marcus en Mattheus wijzen op de schijnheiligheid bij het onderhouden van het gebod. De kern van de zaak, eerbied voor de ouders, wordt bijzaak door het uitspreken van een formule. Het is een van de talrijke keren dat Jezus de schijnheiligheid aan de kaak stelt.

Interessant in de Efesiërsbrief is dat er sprake is van een belofte. Wie de wet onderhoudt zal daarvoor beloond worden. Hierover later meer.

Over het gebod “Gij zult niet doden”  en “Geen echtbreuk plegen” vinden we in de brief van Jakobus, hoofdstuk 2, 8-11

Als gij evenwel de koninklijke wet vervult volgens het woord van de Schrift: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf, is alles in orde.  Maar als gij partijdig handelt, doet gij zonde, en veroordeelt de wet u als overtreders.  Wie de hele wet onderhoudt maar op een punt struikelt, die staat schuldig ten opzichte van het geheel.  Want Hij die gezegd heeft: Gij zult geen overspel doen, heeft ook gezegd: Gij zult niet doodslaan. Wanneer gij dus geen echtbreuk pleegt maar wel doodslag begaat, zijt gij toch een overtreder van de wet.

Voor Jakobus gaat het niet op één punt te onderhouden en de rest niet. Het gaat om het geheel.

In de Romeinenbrief heeft Paulus twee verwijzingen naar de tien geboden. De eerste verwijzing vinden we in het zevende hoofdstuk, vers 7, als onderdeel van een lange redenering over de wet (over de wet en wetten volgt een later artikel.)

Ik zou van de begeerte geen weet hebben, als de wet niet zei: Gij moogt niet begeren. 

Belangrijk is de andere passage in de Romeinenbrief hoofdstuk 13, 8-10

Zorgt dat gij niemand iets schuldig zijt. Uw enige schuld blijve de onderlinge liefde. Wie zijn naaste bemint, heeft de wet vervuld.  Want de geboden: gij zult niet echtbreken, niet doden, niet stelen, niet begeren, en alle andere kan men samenvatten in dit ene woord: Bemin uw naaste als uzelf.  De liefde berokkent de naaste geen enkel kwaad. Liefde vervult de gehele wet. 

Paulus laat hier het gebod om de ouders te eren weg maar vernoemt wel alle andere. Zoals we in het vorige artikel op het einde zagen worden de geboden die betrekking hebben op onze verhouding tot de medemens uiteindelijk samengevat in het gebod van de liefde tot de naaste.

Het gaat om de liefde, en dat ook reeds in het Oude Testament.

In Leviticus, hoofdstuk 19, vinden we een soort bespreking en toepassing van de tien geboden. De verhouding tot de medemens wordt uitvoerig behandeld. In vers 18 staat:

Bemin uw naaste als uzelf. Ik ben Jahwe.

In het boek Deuteronomium volgt in hoofdstuk 6 (de tien geboden staan in hoofdstuk 5) de oproep om God lief te hebben. In vers 5 horen we het welbekende:

Gij moet Jahwe uw God beminnen met geheel uw hart, met heel uw ziel en met al uw krachten.

————— 

Met het verhaal van de tien geboden zijn we gekomen tot aan de tijd van het Nieuwe Testament. Naast het evangelie zijn de brieven van Paulus belangrijk voor de inhoud van ons geloof. Paulus heeft het dikwijls over de ‘Wet’ waartegenover hij de genade zet. Een groot deel van de Romeinenbrief is gewijd aan deze tegenstelling. De juiste houding is zich laten leiden door Gods Geest die ons geschonken wordt. Gods Geest bewerkt in ons al het goede. Een opsomming daarvan vinden we in de brief aan de Galaten, hoofdstuk 5, 22-23:

“Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtheid, ingetogenheid. Tegen zulke dingen bestaat geen wet.”

Vooral na de toelating van het Christendom als godsdienst vinden we heel wat literatuur over de Tien Geboden. Belangrijk daarbij is wat de heilige Augustinus schrijft in navolging van anderen. Zijn werk beïnvloedt volgens sommigen de volgende eeuwen.

Augustinus legt de nadruk om de deugden, op de innerlijke houding. Daarbij gaat hij dus heel wat verder dan de letter van de tien geboden. De deugdenleer, die vroeger reeds in de Griekse filosofie was uitgewerkt, krijgt bij hem een christelijk karakter. We geven hier de verschillende soorten deugden nog eens weer.

De goddelijke deugden kennen we allen: Geloof – Hoop – Liefde.

Waarom zijn ze ‘goddelijk’? Ze zijn terug te vinden in het hooglied van de liefde bij Paulus (1 Kor. 13)

Daarop volgen de kardinale deugden, wellicht al veel minder gekend:

Voorzichtigheid – Rechtvaardigheid – Gematigdheid – Moed

Het woord ‘kardinaal’ is afgeleid van het Latijnse ‘cardo’, scharnier, draaias. Ambrosius is de eerste die deze deugden zo noemt.

Als men deze deugden samentelt, goddelijke en kardinale, komt men tot zeven deugden. Tegenover die zeven deugden staan er dan zeven ondeugden. Deze zijn: hoogmoed, jaloezie, boosheid, vraatzucht, wellust, hebzucht en lusteloosheid.

Volgens sommigen heeft deze nadruk op de deugdenleer voor gevolg dat de Tien Geboden verdwijnen op de achtergrond. Naast de traditionele mis bestond er in de Middeleeuwen wel op een aantal plaatsen een preekdienst, waarin ook catechetische elementen als Apostolicum, Onze Vader, Tien Geboden en Ave Maria een plaats hadden. De tien geboden waren dikwijls verbonden met een schuldbelijdenis. Ze fungeerden als een soort van biechtspiegel: hoe staat mijn leven ervoor, voldoe ik aan de normen die God mij stelt?

Het zal duren tot het Vierde Concilie van Lateranen in 1215 dat er officieel nadruk wordt gelegd op de catechese van de geloofsinhoud. De Tien Geboden komen zo terug in de aandacht. De eerste Romeinse Catechismus van het jaar 1566 zal van de vier hoofdstukken het derde geheel wijden aan de Tien Geboden.

In de Reformatie is het vooral Calvijn geweest die het liturgisch gebruik van de Tien Geboden gestimuleerd heeft. Bij hem hebben de Tien Geboden echter vooral een functie als regel der dankbaarheid. In Straatsburg (1545) zong de gemeente na schuldbelijdenis en genadeverkondiging elkaar de Tien Geboden toe. Toch klonk ook hierin door, dat de wet leidde tot kennis van de eigen zonde. Elk couplet liep namelijk uit op een roep om ontferming: kyrie eleison!

In het Engelse Book of Common Prayer is sinds 1552 deze dubbelheid ook terug te vinden. Na elk gebod antwoordt de gemeente eerst met ‘Lord, have mercy upon us’, om te vervolgen: ‘and incline our hearts to keep your law’. In de Nederlandse traditie is het accent op de zondekennis komen te liggen: de Tien Geboden, gevolgd door een belijdenis van zonde en schuld.

Het voorlezen van de Tien Geboden maakt tot op heden in een aantal protestantse kerken deel uit van de zondagsdienst.

————— 

In de Middeleeuwen is er veel aandacht voor de tien geboden.

Vanaf de veertiende eeuw ging de aandacht ook uit naar de Tien. De decaloog behoorde dan zelfs tot de preek .Deze voorschriften hadden dus veel aanzien gekregen en werden voortaan gebruikt voor de algehele morele, religieuze instructie. De Zeven Zonden waren hierdoor zeer zeker niet tot de prullenmand  veroordeeld, maar  een  verschuiving  in  het  denkbeeld  had  wel degelijk plaatsgevonden.In het begin werden de Tien Geboden maar moeilijk aanvaard als richtlijn voor de christen omdat ze oorspronkelijk voor het joodse volk bestemd waren. Ze werden afgewezen wegens „the increasingly hostile competition between Church and Synagogue‟.

De Tien Geboden behoorden toen (in de twaalfde eeuw) inderdaad nog niet tot het gemeengoed, maar door de vele inspanningen geleverd in het religieus onderricht werden de Tien Geboden langzamerhand opgevat als een normerende. Waarna ze doorheen de veertiende en vijftiende eeuw door iedereen gekend waren.

(Uit het proefschrift aan de universiteit van Gent, auteur: Andy Campe, “Dit sijn die .x. plaghen en die .x. ghebode” blz. 17 en blz. 18, te vinden via www.libstore.ugent.be)

Van dan af zijn er heel wat teksten over de tien geboden. Dikwijls wordt de tekst letterlijk overgenomen uit de bijbel en becommentarieerd. Onze aandacht gaat vooral naar de teksten in een versvorm. We geven hier een aantal weer.

In het “Bouc vanden ambachten” (rond 1370) vinden we de volgende tekst

‘Du bist sculdich eenen God te gheloven ende te minnen.

Sinen naem en suldi in ydelheden sweren.

Die heilige daghe sydi sculdich herde wel hoeden.

U vader ende moeder minnen ende eeren.

Wacht u van niemant te dooden;

Ende van yemants niet onthouden.

Suver leven sydi sculdich te leedene;

Ende valsch ghetughe oeck scuwen.

Anders wijf du en suls begheren;

Noch van yemants goet hebben;

Ende also moechdi profiteren,

Ende ten lesten behouden wesen’.

(Bron: Het Brugsche Livre des Mestiers en zijn navolgingen, uitgegeven in 1931, gedigitaliseerd terug te vinden bij DBNL

Af en toe worden de tien geboden een beetje uitgebreid: Eert vader en moeder maar ook de geestelijke prelaten, noch lichamelijk noch geestelijk iemand dood slaan enz. Deze tekst dateert van rond de jaren 1300 en is genomen uit “Der Ystorien Bloeme”

‘iiijde ghebot. Eert vader ende moeder ende oec gheestelike prelaten der heilegheR kerkEN.
vste ghebot. DU en SELST niement doot slaen lichameliic noch gheesteliic.
Dat seste ghebot. DU en SELST gheen onreynicheit doen.
vijste ghebot. DU en SELST gheen diefte doen.
Dat viijste ghebot. DU en SELST niet spreken valsch ghetuych teghen uwen naesten.
Dat ixste ghebot. DU en SELST niet begheeren onsuverheit te doen.
Dat .x. ghebot. DU en SELST niet begheeren die dinghen die DIJNS naesten sijn.’

(bron: Dietsche Warande, jaargang 1, blz. 237)

In “Historie van B. Cornelis Adriaensen van Dordrecht, Minrebroeder binnen die Stadt van Brugghe”, uitgegeven in 1569, staat de volgende opsomming

Deerste ghebodt/ datter een Godt is/ ende datmen dien alleene eeren moet.

Het tweede/ datmen gheens diers contrefeytinghe aenbidden mach.

Het derde/ datmen niet te vergheefs sweren sal.

Tvierde/ datmen den vierdach vanden seuensten dach met gheen werck sal ontheligen.

Tvijfde/ datmen vader ende moeder eere.

Tseste/ niet doot te slane.

Het seuenste/ gheen ouerspel te doene.

Het achte/ niet te stelene.

Het neghenste/ gheen valsch ghetughenis te gheuene.

Het tiende/ dat een ander toebehoort niet te begherene.

(bron: Historie van broer Cornelis, DBNL, 2003, fol. 127v )

In “Bellerophon of Lust tot wiisheit, Gesangh der zeeden, Urania of Hemel-sangh” uit 1648 worden de Tien Geboden zelfs verwerkt tot een lied dat in de kerk kan gezongen worden.

Nog in de zeventiende eeuw (1648) vinden we Tien Geboden in het (heel) kort.

De Tien Geboden in ‘t kort

Eert eenen God alleen: bruyckt noyt zijn naem lichtvaerdig.

Den Sabbath heyligh viert; u Ouders dient eerwaerdigh.

Dood, Echte-breeckt, steelt, noch wilt geen valsch getuygnis sweeren.

Uws naesten Wijf noch goed, sult gy, noch ‘t zijn’, begeeren.

(Te vinden in: “Het hart naar boven. Religieuze poëzie uit de zeventiende eeuw” (1999)–Ton van Strien, Els Stronks”, DBNL)

————— 

Voor de meer recente geschiedenis van de Tien Geboden gaan we op de eerste plaats kijken naar de Mechelse Catechismus. Deze wordt voor het eerst uitgegeven in 1609. Daarbij neemt hij de tekst over van Deuteronomium, zij het dan met enkele weglatingen.

In de Mechelse Catechismus met uitleg van het jaar 1917 vinden wij in de dertiende les als opdracht: “Zeg de tien geboden Gods”, waarbij dan de bijbeltekst uit Deuteronomium wordt aangehaald, met als opmerking daarna: “Waarom zijn de tien geboden in rijmen gesteld?” en als antwoord: “Opdat de geloovigen die gemakkelijker zouden kunnen leeren en onthouden (Zie op het einde van het boek)”.

Achteraan vinden we dan de berijmde tekst van de Tien Geboden zoals velen onder ons die nog van buiten kennen. Het commentaar van de catechismus op de verschillende geboden verwijst naar de berijmde versie. Het oorspronkelijke zesde gebod “Gij zult geen overspel doen” wordt in de berijmde versie “Doe nooit was onkuisheid is”. Van overspel is er in het commentaar geen sprake meer. Het negende gebod “Gij zult uw naasten huisvrouw niet begeren” wordt nu “Wees steeds kuisch in uw gemoed”. In de schooluitgave van de Mechelse Catechismus van 1916 is de verwijzing naar de oorspronkelijke tekst weggelaten, enkel de berijmde versie wordt becommentarieerd. Het is dan ook logisch dat zesde en negende gebod worden samengenomen.

Merkwaardig is dat de tekst van de Catechismus met uitleg uit 1917 wel onze gekende tekst  heeft, maar in de schooluitgaven van 1916 waren de tien geboden iets anders geformuleerd (regels met afwijkingen zijn met * aangeduid);

-Bovenal bemin één God.

-Zweer niet ijdel, vloek noch spot.
-Heilig wel den dag des Heeren.*
-Vader, moeder zult gij eeren.
-Dood niet, geef geen ergernis.
-Doe nooit wat onkuischheid is.

-Mijd het stelen en ’t bedriegen.*

-Mijd den achterklap en ’t liegen.*

-Wees ook kuisch in uw gemoed.*
-En begeer geen anders goed.*

De Mechelse Catechismus is het standaardwerk voor de verschillende bisdommen. Toch vinden wij varianten die dichter bij de oorspronkelijke geboden aanleunen. In de Catechismus van het bisdom Gent (jaartal onbekend en 1940), evenals in het bisdom Brugge (1906) vinden wij:

-Bovenal bemint éénen God

-IJdelijk en zweert noch en spot*

-Viert de Heiligendagen allegader.*
-Eert vader en moeder.*
-Doet geen overspel noch onkuischheid ooit.*

-Wacht u van stelen en onrechtvaardig leven.*
-Gij zult geene valsche getuigenis geven.*

-Begeert niemands beddegenoot.*
-Noch iemands goed, ’t zij klein of groot*

In het bisdom Roermond uit 1948 zijn de Tien Geboden als volgt verwoord:

Ik ben de Heer uw God.*
-Gij zult geen afgoden vereren, maar Mij alleen aanbidden en boven alles beminnen.

-Gij zult de Naam van de Heer, uw God, niet zonder eerbied gebruiken.*

-Wees gedachtig, dat gij de dag des Heren heiligt.*
-Eer uw vader en moeder.*
-Gij zult niet doden.*
-Gij zult geen onkuisheid doen.*

-Gij zult niet stelen.*

-Gij zult tegen uw naaste niet vals getuigen.*

-Gij zult geen onkuisheid begeren.*

-Gij zult niet onrechtvaardig begeren, wat uw naaste toebehoort.*

Er zit dus heel wat variatie in de berijmde Tien Geboden, sommigen dichter en andere verder van de oorspronkelijke tekst verwijderd.

Dat deze rijmelarij echter ook kan leiden tot indoctrinatie vinden we in een Franse versie van de tien geboden. In de ‘Petit Paroissial’ uit 1943, bestemd voor de christelijke jonkheid, staat:

-Un seul Dieu tu adoreras,

Et aimeras parfaitement.

-Son saint Nom tu respecteras,

Fuyant blasphème et faux serment.
-Le jour du Seigneur tu garderas,

En servant Die dévotement.

-Tes père et mère honoreras,

Tes supérieurs pareillement.**

-Meutre et scandale éviteras,

Haine et colère mêmement.

-La purté observeras,

Et tes actes soigneusement.

-Le bien d’ autrui tu ne prendras,

Nie retiendras injustement.
-La médisnce banniras,

Et le mensonge également.

-En pensées, désiers, veilleras

A rester pur entièrement.

Bien d’ autrui ne convoiteras

Pour l’ avoir malhonnêtement.

** Hierbij maakt men gebruik van het gebod van vader en moeder te eren om er aan toe te voegen: “alsmede uw oversten (supérieurs)”.

In het volgende artikel zullen we trachten enkele conclusies te trekken na alle opzoekingen.

————— 

Al enkele weken zijn we bezig geweest met de Tien Geboden. Misschien wordt het tijd om enkele dingen te onthouden.

– De ‘Tien Geboden’ zijn de enige ‘geboden’ die, volgens de Bijbel, door God zelf zijn gegeven.

– De ‘Tien Geboden’ zouden beter de ‘Tien Woorden’ genoemd worden. Want hoewel er gebod en verbod in staat is er nergens een opmerking over straffen, verbonden aan de overtreding er van. Integendeel, in het gebod over het ‘eren van vader en moeder’ staat een belofte: “Dan zult ge lang leven en gelukkig zijn op de grond die Hij u schenkt (versie Deuteronomium). Dit wordt trouwens herhaald in het evangelie bij het verhaal van de ‘rijke’ jongeling. Daar zegt Jezus zelf: “Als ge het leven wilt binnengaan, onderhoud dan de geboden” (Mt. 18, 17). Andere mogelijke vertaling is ‘De Tien Leidraden’.

– De twee stenen tafelen duiden op de tamelijk evidente tweedeling: geboden in verband met God en eredienst enerzijds en de geboden in relatie tot de medemens anderzijds. Deze tweedeling en de samenhang tussen liefde tot God en liefde tot de medemens is fundamenteel in de bijbel. In de evangelies horen we: “Gij zult de Heer uw God beminnen met geheel uw hart, geheel uw ziel en geheel uw verstand, en uw naaste als uzelf”.

– We hebben er op gewezen dat er verschillende mogelijke indelingen bestaan van de Tien Geboden. De nummering van de tekst met als doel tien aparte geboden te onderscheiden geeft problemen en is reeds een stuk interpretatie.

– In de loop van de eeuwen is er soms meer, soms minder aandacht geweest voor de Tien Geboden. In plaats daarvan kwamen dan de deugden aan bod. Dat heeft wellicht te maken met de nadruk die Paulus legt op de werking van de Geest, meer dan het navolgen van de wet. Jezus zelf is niet gekomen om de Wet (Thora) af te schaffen maar om de vervulling ervan te brengen. De Bergrede verwijst dan voortdurend naar de innerlijke beleving van de Wet. Het enkel uiterlijk naleven van de Wet is schijnheiligheid, hypocrisie, en daar heeft Jezus het bijzonder moeilijk mee.

– Rond de dertiende eeuw geeft men weer meer aandacht in de catechese aan de Tien Geboden. Om ze gemakkelijker te onthouden gaat men ze op rijm zetten. In de catechismus krijgen de Tien Geboden in berijmde vorm langzamerhand een plaats.

– Deze berijmde vormen kunnen verschillen van bisdom tot bisdom. Ze zijn niet alleen een hertaling van de Tien Geboden, ze zijn ook een interpretatie ervan. De rijmen ‘verrijken’ de oorspronkelijke tekst met uitbreidingen. Zo bv. ‘Dood niet’ en toegevoegd ‘Geef geen ergernis’. Het verbod op overspel wordt vertaald als ‘Doen nooit was onkuisheid is’.

– Reeds in het Oude Testament is er een verschil tussen de twee overgeleverde teksten (Exodus en Deuteronomium). In de verdere geschiedenis zien, en zeker in de berijmde versies, zien we nogal wat interpretaties van de Tien Geboden.

Wat die interpretaties van de Tien Geboden betreft nog het volgende:

– Voor christenen is het evident dat het respect voor de Sabbath vertaald wordt door respect voor de Zondag.

– Een speciale plaats verdient het verbod tot het maken van beelden. Dit valt helemaal weg in de berijmde versies, maar niet alleen daar. In de loop van de eeuwen heeft dit verbod trouwens geleid tot grote meningsverschillen en bittere strijd (iconoclasten tegenover de ikonodoelen: beeldenvernietigers tegenover beeldendienaars). Kijk ook maar naar het verschil tussen onze kerken en vele Protestantse kerken: de ene vol met kruis- en heiligenbeelden, de andere heel kaal). Op het kruis wordt Jezus in allerlei gestalten afgebeeld in katholieke kerken, in Protestantse kerken vindt men enkel kruisen zonder Jezus.

————— 

Hoe staat het met de Tien Geboden vandaag? Worden ze nog onderhouden? Worden ze nog aangeleerd? Velen stellen wellicht deze vraag. Voor een antwoord kijken we naar de huidige leerplannen Godsdienst.

In de lagere school vinden we in het leerplan (dat dateert uit het jaar 2000) op verschillende plaatsen een verwijzing naar de Tien Geboden. Zo vinden we bijvoorbeeld op blz. 166 in paragraaf 5 een expliciete verwijzing naar de Tien Geboden. Deze behoren tot de zogenaamde ‘Basistaal’. Daarmee duidt men aan dat de uitdrukking gekend is en de leerlingen ze kunnen gebruiken. De Tien Geboden komen ter sprake in het grote verhaal van Mozes en de Exodus. Normaal is dit in het vierde leerjaar.

Wat betreft de humaniora vonden we de volgende tekst:

Nieuw leerplan voor lessen godsdienst: “De 10 geboden kennen is ook vandaag nog belangrijk”

“Er is een vernieuwd leerplan voor de lessen rooms-katholieke godsdienst in het secundair onderwijs. Het was al twintig jaar geleden dat er nog iets veranderd was aan dat leerplan. Leerlingen zullen opnieuw meer theoretische kennis moeten hebben over het christendom.

“Terug naar de basis”, zo omschrijven de initiatiefnemers het vernieuwde leerplan. Volgens Jürgen Mettepenningen, die in naam van de bisschoppen meewerkte aan het plan, was het nodig om de tekst na 20 jaar te actualiseren: “In het onderwijs willen wij de leerling vormen als volledige persoon. Dat betekent dat we ook moeten inzetten op kwalitatief levensbeschouwelijk onderwijs. In de voorbije 20 jaar zijn de wereld, de samenleving en het onderwijs sterk veranderd.  Dus een actualisering van dat leerplan was nodig.”

Er komt opnieuw meer aandacht voor religieuze geletterdheid, ofwel: de theoretische kennis van de leerlingen moet opgekrikt worden. “Veel van onze cultuur en van de actualiteit is doordrongen van religie en levensbeschouwing. Daarom is het nodig om de kennis en de woordenschat van die levensbeschouwing te versterken, en dan vooral die van de christelijke traditie waarvan onze cultuur doordrongen is.”

Een van de opvallendste vernieuwingen is een lijst met 349 begrippen en symbolen die leerlingen tegen het einde van hun middelbare school moeten kennen. “Wij noemen dat ingrediënten. Die zaken willen wij absoluut aan bod laten komen om onze doelen te realiseren.”

Een van de begrippen op de lijst is bijvoorbeeld “de tien geboden.” Die zijn allerminst uit de tijd, zegt Mettepenningen: “De leerlingen moeten de 10 geboden kennen op het einde van hun secundair onderwijs. Die geboden zijn universeel belangrijk, niet alleen voor katholieken, maar ook voor het joodse geloof. Ze vormen een belangrijke basis en een baken om wereldwijd na te denken over ethisch handelen.”

(bron:  VRT-nieuws van 14 januari 2019, Katrien Boon, Joris Truyts)

Dit nieuwe leerprogramma zorgt er voor dat op “Thomas” (website van de KUL voor leerkrachten godsdienst) ruim aandacht wordt geschonken aan de Tien Geboden (item 241 van de lijst).

Twee belangrijke zinnen staan er groot weergegeven:

– “Het belang en de impact van de Tien Geboden op het joodse en christelijke denken en de (Westerse) cultuur kunnen nauwelijks onderschat worden”.

– “Steeds opnieuw worden we opgeroepen om de decaloog te vertalen naar de eigen tijd en zo de weg van de bevrijding voort te zetten”.

(zie www.kuleuven.be/thomas/page/tien-geboden/)

De laatste zin, over de ‘aanpassing’ aan de tijd, zal ons leiden in een volgende artikel.

————— 

Het vorige artikel werd aangekondigd dat er zou gesproken worden over de mogelijke ‘aanpassing’ van de Tien Geboden. Het overlopen van de geschiedenis kan toch wel wat vragen doen stellen.

Reeds van bij het begin zien we dat er twee teksten zijn. Hoezeer ze ook gelijkend zijn merken we toch verschillen in formulering en motivatie. Van welke tekst gaan we dan uit, van die uit Exodus of die uit Deuteronomium? Elke jurist zal er op wijzen dat een wettekst geen twee verschillende formuleringen mag kennen. Ook het vertalen naar een andere taal schept de mogelijkheid tot interpretatie.

Verder hebben we gezien hoe de woorden over onze verhouding met God en onze verhouding tot onze medemensen soms gescheiden van elkaar worden doorgegeven. De samenhang gaat daarbij wat verloren.

Reeds het Oude Testament en zeker het evangelie maakt duidelijk dat alle geboden onder de wet van de liefde tot God en de medemens staan. Heel de Bijbel roept op om niet de letter van de wet maar wel de geest ervan op de eerste plaats te stellen.

Die nadruk op de geest leidt haast vanzelfsprekend tot de gaven van Gods Geest en daarmee ook heel de deugdenleer. Zo is het verstaanbaar dat er een verschuiving ontstaat: de Tien Geboden worden geïnterpreteerd en uitgebreid door deze aandacht op de deugden.

Het is niet eenvoudig om de oorspronkelijke Tien Geboden te onthouden. Daarom is het logisch dat men tot een samenvatting komt. Om catechetische redenen zet men dan deze samenvatting op rijm. Enerzijds kan men in de berijmde versies nog wel de volgorde en verwijzing herkennen, anderzijds zijn deze versies zowel ingekort als uitgebreid. Het gaat dan om ‘verduidelijkingen’ (zweer niet … ijdel, vloek noch spot) of toevoegingen uit de deugdenleer (dood niet … geef geen ergernis).

Misschien stellen sommigen de vraag hoe dit ‘zo maar’ kan gebeuren, wie is verantwoordelijk voor deze berijmde versies? Bij nader inzien gaat het eigenlijk om een verantwoordelijkheid van de plaatselijke bisschop. De bisschop is in zijn bisdom bevoegd voor de geloofsverkondiging, dus ook voor de catechese. Hij geeft zijn goedkeuring aan de tekst. Dat deze goedkeuring geen onfeilbaarheid insluit mag duidelijk zijn.

Elke tijd heeft zijn eigen aandachtpunten en taboes. Blijkbaar paste het in sommige bisdommen beter om het verbod ‘gij zult geen echtbreuk plegen’ te vertalen met ‘doe nooit wat onkuisheid is’ en daarmee ook ‘gij zult uw zinnen niet zetten op de vrouw van uw naaste’ met ‘wees steeds kuis in uw gemoed’. Natuurlijk heeft deze ‘omtaling’ zijn zin, maar daardoor komt er wel heel veel druk te liggen op alles wat seksualiteit aangaat.

In de Tien Geboden staat volgens sommigen ‘eer uw vader en uw moeder’ centraal, en daarmee ook de zin ‘doe dit en gij zult leven’. De Tien Geboden zijn dan wegen ten leven, bedoeld om mensen gelukkig te maken (en daarom ook beter Tien Woorden als vertaling). Spijtig genoeg, zou men kunnen zeggen, kwamen ze dikwijls enkel aan bod bij biechtvieringen. Zonde tegen een gebod uit de berijmde (en bewerkte) versie werden in het verleden dan gemakkelijk als ‘zware’ zonde bestempeld. Het hoeft geen verbazing dat dit voor sommigen een beetje te veel van het goede (of kwade) is geweest.

————— 

Hiermee zijn we op het einde van onze reeks over de Tien Geboden. Blijft de vraag hoe actueel deze Tien Geboden nog zijn voor de mensen van vandaag.

Oorspronkelijk waren de Tien Geboden gericht tot een welbepaalde categorie mensen.

De Tien Woorden zijn gericht tot volwassen, mannelijke, individuele Israëlische gezinshoofden van 2500 jaar geleden. Ze moeten tijd hebben om zich met de godsdienst, met cultuur, met filosofie bezig te houden.” (Cursus Religie en Zingeving, Gent)

Het is zeker dat er voor alle mensen fundamentele leefregels in te vinden zijn. Sommigen zien er daarom reeds een vroege “Verklaring van de rechten van de mens”. Pogingen zijn trouwens ondernomen in de Verenigde Staten om de Tien Geboden als een soort grondwet op te nemen.

In de loop van de geschiedenis is een groot aantal boeken en artikels verschenen over inhoud en toepassing van de Tien Geboden, en dit zowel in het algemeen als over elk gebod afzonderlijk. Het spreekt vanzelf dat het onmogelijk is al deze verschillende benaderingen hier ter sprake te brengen.

Uiteindelijk blijven zij een ‘weg te leven’, aangevuld en verdiept en te stellen onder de wet van de liefde tot God en tot de medemens.

Teksten overnemen van mijnervaringtussengod.be

Wanneer je gedeelten van artikelen wilt overnemen van
“mijn ervaring tussen god” vragen we je deze teksten af te sluiten met een correcte, duidelijk zichtbare bronvermelding.

Deze richtlijnen zijn van toepassing op incidentele plaatsing van “mijn ervaring tussen mij & god” content op websites van derden. Indien je meer dan één tekst per maand van “mijn ervaring tussen mij & god” wilt plaatsen vragen we je contact op te nemen via onzeleermeester@outlook.com

Hoe meer je deelt des te beter voor de maatschappij,
hou in acht

  • DE ONWETENDE ONDERRICHTEN
  • IN MOEILIJKHEDEN GOEDE RAAD GEVEN
  • DE BEDROEFDE TROOSTEN
  • HET ONRECHT GEDULDIG LIJDEN
  • BELEDIGINGEN VERGEVEN


Bron: de 10 geboden https://www.kerknet.be/parochie-heilige-lieven-gent-noord/informatie/de-tien-geboden

(En)

Because we are an organization of love with volunteers working on the site you are also a volunteer to spread the love with authors law, nothing may be changed to the documents they may be distributed or you should also advertise the courses to help your fellow brother. serve with work manifested from love in everyday people

Disclaimer & copyright

The website and all parts thereof, with the exception of certain (hyper) links, are the property of “my experience between god.be”.
It is not allowed to use the site for the first time with the express written permission of “my experience between god.be”.

The information shown on this website is compiled with constant care and attention through
“my experience between me and god”. Although “my experience between me & god” makes every effort to prevent abuse, “my experience between me & god” is not responsible for information and / or messages sent by users of the website via the Internet.

Certain (hyper) links in this site lead to websites outside the domain of “my experience between me & god”, which are not owned by “my experience between me & god”, but are included purely for the information of the visitor. If these links are activated, you will leave the website of “my experience between me & god”. Although “my experience between me & god” is highly selective with regard to the sites to which reference is made, it cannot guarantee the content and functioning of services offered on them.

Most older people among us know them, the Ten Commandments.
The rules here on the site.
By the way, they are easy to remember, as they are written in rhyme in verse. But for those who might have forgotten or never learned, here’s the full text again:

Above all, love one God.

Do not swear in vain, curse or ridicule.

Sanctify the day of the Lord always.

You will honor father, mother.

Don’t kill, don’t offend.

Never do unchastity.

Flee the stealing and cheating,

also the back slap and the lie.

Always be chaste in your mind

and never covet anyone’s good.

But where do those Ten Commandments come from, who ever wrote them down for the first time? Is this rhyme that we have learned what was passed on at the time?

We will discuss these questions further in the next series of articles. We will start with the original texts of the Bible and gradually move on to discover more deeply what these “commandments” have to say to us today.

—————

Where do the Ten Commandments come from? We all know, I think, the story of Moses with the two tablets of stone. The first time he threw them to pieces out of indignation, the second time they were saved anyway. Unfortunately we don’t have those stone tables anymore… what about that now?

In the Bible we find the story of the Ten Commandments twice. The first time in the book of Exodus, chapter 20. In the previous chapter, Moses went up the mountain. After he descends, the Ten Commandments follow. No less than 17 verses are devoted to it, so the biblical version is clearly longer than our rhymed knowledge. Chapter 24 speaks of “tablets of stone” (verse 12). There then follow endless regulations and laws that God gives to Moses. But in chapter 32, the people are tired of waiting and make a golden bull image. Moses comes down the mountain with the two tables of stone (verse 15) and is so angry that he throws them to pieces (verse 19). In chapter 34 he will then be given a second chance.

A second time we find the Ten Commandments in the book of Deuteronomy, fifth chapter, verses 6 to 22. There is also talk of the two tables of stone (verse 22). The story of the destruction of the first copy is found in Chapters 9, 10-18. In the tenth chapter, verses 1 to 6, we hear of the second copy. There it is also explained that these two tablets of stone are stored in the ark of the covenant.

Later we will discuss the similarity and difference between the version of Exodus and Deuteronomy. As for the tablets of stone themselves: the ark of the covenant still has a whole history, travels (in a tent) with the people and is ultimately stored in the temple, built by Solomon. There the ark may be lost in the destruction of Jerusalem (around 588 BC) by Nebuchadnezzar as we can deduce from 2 Kings 24, 13 or 2 Kings 25, 13-15. However, there is no explicit mention of it so that we actually have a guess. In the new temple, built after the exile, there is no longer any mention of the ark. Finally, the third temple, built by Herod, is destroyed in AD 70.

Where has the ark gone with the tables of the covenant? That is the substance for many books, documentaries and films. Two stories are circulating. According to the first story, the ark would be kept in Ethiopia. According to the second story (based on the second book of the Maccabees , chapters 2,1-8), before the destruction of Jerusalem, the ark was said to have been hidden by Jeremiah in a cave. According to 2 Chronicles 35, 3, she was said to have been hidden by King Josiah in a secret room of the temple.

The only thing that is certain is that at this moment no one has seen the ark after the destruction of Jerusalem.

—————

As mentioned in the previous article, the text of the Ten Commandments appears twice in the Bible. Because perhaps not everyone can easily find this text in a Bible, we give here the version from Exodus, twentieth chapter.

2 I am Yahweh your God, who brought you out of Egypt, the house of slaves. 

3 Thou shalt have no other gods at my expense. 

4 Thou shalt not make images of gods, nor any image of any being in heaven above, in the earth below, or in the waters under the earth. 

5 Thou shalt not bow down to the earth before them, nor show them divine honor; for I, Yahweh your God, am a jealous God to those who hate me, who avenges the guilt of the fathers upon their children, to the third and fourth generation, 

6 but to those who love me and keep my commandments a God who shows goodness to the thousandth generation. 

7 Thou shalt not take the name of Jehovah thy God lightly; for Yahweh will not let those who take his name lightly go unpunished. 

8 Remember the Sabbath; it must be holy to you. 

9 You can work and do all work for six days. 

10 But the seventh day is the Sabbath to Jehovah your God. Then you must not do any work: not yourself, not your son, not your daughter, not your slave, not your slave girl, not your animals, not even the stranger who lives with you. 

11 For in six days Yahweh made the heavens, the earth, the sea, and all that is in them. But the seventh day He rested, and so blessed the Sabbath, and made it a holy day. 

12 Honor your father and your mother. Then you will live long on the ground which Yahweh your God gives you. 

13 Thou shalt not kill. 

14 You shall not commit adultery. 

15 Thou shalt not steal. 

16 Thou shalt not bear false witness against thy neighbor. 

17 Thou shalt not set thy mind on thy neighbour’s house; Thou shalt not set your mind to thy neighbour’s wife, nor to his servant, his maidservant, his ox, or his ass, or anything that belongs to him.

This text differs slightly from the Deuteronomy 5 version. Most striking is the different motivation of the Sabbath commandment (verse 10). In this version it is based on the creation story of the seven days (Gen. 1). 

The version from Deuteronomy reads:

15 Remember that you were a slave in Egypt, and that Yahweh your God brought you out of the land with a mighty hand and an outstretched arm. That is why He has commanded you to keep the Sabbath

That sounds a lot different. Exodus gives a religious, biblical reason (the seventh day that God rests). Deuteronomy gives a ‘social’ reason, the own experience of slave labor in Egypt.

There are about twenty differences in total that we will not discuss here. It is actually impossible to find out which version is the oldest – and therefore the most original. On the one hand, one would say that the social element points to an older tradition, on the other hand, there are extensions in Deuteronomy that are not found in Exodus. We will leave it to the biblical scholars to see this more clearly.

Sometimes one finds in references to the Ten Commandments that they can still be found in another place, namely in Exodus 34. There, as in the other two versions, there is talk of the two tables of stone. However, there will be no list, but a whole speech in which parts of the ten commandments known to us can be found.

—————

How many commandments are there actually? After all, we always speak of the ‘ten commandments’. In the first place, this has a biblical reason. Three times we find ‘ten commandments’ mentioned, namely in Deuteronomy 4, 13, in Deutoronomy 10, 4 and in Exodus 34, 28. The Greek translation, taken over in many languages, reads: decalogue, literally: ten ( deca ) words ( logoi ).

Actually, that is a better description of the ten ‘commandments’. After all, in Hebrew the word does not stand for ‘commandment’ but for ‘word’. Also for the sake of clarity: the ten ‘commandments’ are not all commandments, they are equally prohibited. So we would speak better of the “ten words” than of the “ten commandments,” but the power of custom may be stronger.

There is a problem with that number ‘ten’. When the Ten Commandments are mentioned in the book of Exodus, they cover 15 verses. Anyone who makes the exercise to see how many separate commandments and prohibitions can be deduced from this will notice that it is not so unambiguous. In a next article we will briefly examine how Jews, Protestants and Catholics differ in numbering. The rhyme we may have once learned is already a serious interpretation of the “ten” commandments. More about that later.

But today we want to talk about the number of commandments. Quite a few more than ten are known. We ourselves still know in our Catholic tradition the ‘five commandments of the Holy Church’. Here as a reminder:

You will honor Sundays and holidays.

Lack of meat on penance and Friday.
Keep the fast intact.

Confess your sins at least once a year.

And use the bread of the Lord around Easter.

There are more do’s and don’ts. In the Jewish tradition there are 613 precepts. Of these, 365 are prohibited and 248 commandments. The number 365 is of course reminiscent of the number of days in the year. The number of commandments, 248, is in line with what people thought about the number of bones in the human body at the time.

Breaking a commandment or prohibition is a sin. There is talk of the seven deadly sins, which are then opposed to the seven cardinal virtues. We list them again here: Principal vice versus Principal virtue: 

Pride / Humility

Greed / Generosity

Jealousy / Charity

Anger / Meekness

Unchastity / Chastity

Gluttony / Temperance

Slowness / diligence

Recently, the Vatican added the following to these deadly sins: environmental pollution, genetic engineering and reckless driving.

We also know mortal sin and daily sin. A mortal sin is a deliberate violation of God’s commandments and prohibitions, with full knowledge and full consent. Daily sin is what is not covered here. The list of deadly sins has expanded enormously over the centuries, without there really being a ‘definitive’ list. The terms “deadly sin” and “deadly sin” are often used interchangeably. And then there is also talk of ‘serious sin’ to make the whole thing more complicated.

The recent Catechism of the Catholic Church (1997) 20 states in Article 316

Grave sin destroys the divine power of love in a man’s heart, without which eternal salvation is not possible.

That is why it is also called a mortal sin.

Grave sin breaks with God, while daily sins hinder the relationship with Him alone.

When we look at the New Testament, we see that it also speaks of the “two commandments”: You shall love God with all your heart, all your soul, all your mind, and all your strength. The second, like that, you shall love your neighbor as yourself. 

————— 

It was already announced in the previous article: it is not so easy to number the text in such a way that it contains ‘ten’ commandments. There is a serious difference in the numbering between different religious denominations. 

We know our ‘ordinary count’ together with the Lutherans. This means that we make a combination of “I am the Lord your God – you shall have no other gods – you shall not make idols.” This is our first commandment.

With the Jews, the first commandment is “I am the Lord your God.” The Second Commandment “ You Shall Not Have Other Gods – You Shall Not Make Idols ”

With the Orthodox, the first commandment is “I am the Lord your God – you shall have no other gods.” The second commandment is ‘you shall not make idols’

With Anglicans, Reformed and other Protestants the rule “I am the Lord your God” is dropped, the first commandment is “you shall have no other commandments”, the second commandment “you shall not make idols.”

Along with the Lutherans, our numbering is one less behind all the others. We come together again because in the end the other divisions join our ninth and tenth commandments: “Thou shalt not covet the wife of thy fellow man – thou shalt not covet the house of thy fellow man.”

Is numbering really that important, some may wonder? Anyway, if a Protestant speaks of the fifth commandment, it can be about ‘honor your father and your mother’, which is the fourth commandment for ‘us’. And by choosing the numbering, one also talks about the content. When we had a Bible course in our deanery, it was very important to the Protestant interpreter that this commandment was “in the middle.” The commandment about honoring father and mother was a central theme to him in the Ten Commandments that connected everything else.

For Jews, “I am the Lord your God” is fundamental. The phrase is also part of the Shema that the devout Jew prays daily: “Hear, O Israel, the Lord is our God, He is the only One” ( Dt . 6, 4-9). It goes without saying that this phrase, which others view as an introduction and thus omit, is a fundamental element of the Ten Commandments.

Biblical scholars suggest that the Jewish division could actually best continue as the original one. The combination of the (for us) ninth and tenth commandments can be explained by similar turns of the sentence (thou shalt not …)

There are also other divisions to be made in the ten commandments. The first three commandments (we use the usual numbering) are about our relationship with God, the other seven commandments are about our relationship with our fellow human beings.

Another division: there are do’s and don’ts. With the first four ‘commandments’ there is one prohibition (the second: have no other gods, do not make idols), the other are ‘commandments’. The following six commandments in our numbering are all prohibited.

With that comes the question, if there are two stone tables, how were the sentences divided? What was on the first, what on the second table? Again questions for which different answers are possible. Each answer has its value, each answer is based on certain assumptions or valuations. We are not going to solve it here. 

Perhaps this time’s contribution was a bit more complicated. Next time it will be a bit easier, at least we hope.

—————

The previous contribution was about the numbering of the Ten Commandments. Perhaps somewhat theoretical for many, although the numbering can lead to a different explanation. Perhaps also for fun: there are biblical scholars who instead of the ‘ten commandments’ (as it is written in the Old Testament) speak of the ‘twelve commandments’. So their numbering is a bit different from the previous article.

The Ten Commandments were certainly very important to Ancient Israel. With all the commandments and prohibitions, they are the only ‘commandments’ that would have been given by God Himself and written on the two tablets of stone. They therefore have a unique meaning and importance. In the Old Testament there is no explicit reference to the list of the Ten Commandments later on. That does not mean that they are not known and maintained. To give just a few examples, the prohibition on making “images of silver or gold” and the commandment to keep the Sabbath occur numerous times in the Old Testament.

In the New Testament we find one place where part of the Ten Commandments occurs. The conversation with the ‘rich young man’ ends in a list of commandments.

In Mark 10, 19-20 we hear Jesus say:

No one is good but God alone.

You know the commandments:

You shall not kill

You will not commit adultery

Thou shalt not steal,

Thou shalt not bear false witness

– You will not deprive anyone, – (not in the ‘old’ ten commandments!)

Honor your father and your mother.

Matthew 19, 17-19 gives a slightly different introduction and version:

If you want to enter life, keep the commandments.

‘Which one’ he asked (- the rich young man-)

Jesus answered: The known.

You shall not kill.

You will not commit adultery.

Thou shalt not steal.

Thou shalt not bear false witness.

Honor your father and your mother and

– You will love your neighbor as yourself. – (not in the ‘old’ ten commandments!)

Luke 18, 20

You know the commandments:

You shall not commit adultery,

You shall not kill,

Thou shalt not steal

Thou shalt not bear false witness.

Honor your father and your mother.

Three times in a gospel are the commandments, three times slightly different. If we take a closer look we can determine a few things.

A first observation: The commandments are important: they are ‘known’ commandments. In Jesus’ day the commandments were also considered and ‘known’.

A second observation: the order of the commandments is different for all three. This may indicate that there was no such thing as we know today, namely a rhyme that makes it easy to remember everything in the same order.

A third observation: both Mark and Matthew feel free to add a new commandment to the list of ‘known’ commandments. One should not deprive anyone (Mark) and love one’s neighbor as yourself (Matthew).    

A fourth observation: the commandments that are mentioned all relate to the relationship with fellow human beings. Commandments or prohibitions regarding relationship to God are not mentioned here. Yet these are also important, just think of the many discussions with Jesus about the Sabbath .

When asked what the most important commandment is, we find in Mark the two parts together, both the relationship to God and the relationship to your fellow man (Mk. 12, 30-31): ‘ You shall love the Lord your God … love your neighbor as yourself ‘ .

Some thoughts on this: Knowing the commandments is important, it is the way to ‘life’ and Jesus recommends them. The order is not the most important. As Jesus makes clear, the commandments can be traced back to the great commandment of love: love to God, love to fellow human beings like love to yourself. So the commandments can be clarified, as in Mark (“thou shalt deprive no one”) or summarized as in Matthew (“Thou shalt love thy neighbor as thyself”).

In Matthew’s Sermon on the Mount, much of the fifth chapter deals with “the commandments.” ” Do not think that I have come to abolish Law and Prophets, but to bring fulfillment ” (verse 17). Hereafter these commandments are mentioned from the ten commandments, each time introduced with ‘ you have heard that it was said (to our ancestors) ‘  

Thou shalt not kill (v. 21)

You shall not commit adultery (v. 27)

You shall not take a false oath, but you shall keep your oaths before God ‘(v. 33)

Also in this fifth chapter we hear introduced in the same way, but not mentioned in the ten commandments:

Whoever divorces his wife must give her a bill of divorce (v. 31)

An eye for an eye, a tooth for a tooth (v. 38)

You will love your neighbor (and hate your enemy) (v. 43) .

Jesus keeps following it: ‘But I say to you…’ He is talking about more than the ‘technical’ application of the commandments, He then speaks about the inner side, about the right disposition of the heart.

We find some commandment mentioned elsewhere in the gospel as well. However, it would take us too far to address this in this contribution.

We can refer to John at the end of this section on the gospel and ten commandments. In the 15th chapter, Jesus says, “A new commandment I give to you, love one another; as I loved you, so love one another ”(Jn 15:34). Ultimately, the love of Jesus is the ultimate example for keeping the commandments.

————— 

In the gospels and the letters we find one of the commandments literally a few more times.

We find three texts about the commandment “ Honor your father and your mother ”.

By Mark, chapter 7, 10-13

For Moses said , Honor your father and your mother , and whoever curses his father or mother must die . And yet you learn: If anyone says to his father or mother, “All I could help you with, is Korban , which means sacrifice, then you will no longer allow him to do anything for his father or mother.” In this way you make the word of God of no effect in favor of your tradition that you pass on. And you do more such things. ”   

In Matthew, chapters 15, 4-6

For God said, Honor your father and your mother, and He who curses his father or mother must die. And yet you learn, He who says to his father or mother, Sacrifice is my possession, with which I could help you, has no more obligation to his father or mother. You have thereby made the word of God of no effect for the sake of your own tradition.     

In the letter to the Ephesians , chapters 6, 1-3, Paul writes

Children, obey your parents; that’s the way it’s supposed to be. Honor your father and your mother, says the first commandment with a promise, that it may be well with you, and that you may live long on the earth.    

Just note that the addition: “He who cursed his father or mother must die” does not belong to the ten commandments. The phrase does appear in the chapter following the Ten Commandments (Exodus 21, 15).

Mark and Matthew point to hypocrisy in keeping the commandment. The crux of the matter, respect for parents, becomes a side issue by pronouncing a formula. It is one of the many times that Jesus denounces hypocrisy.

What is interesting about the Ephesian letter is that there is a promise. Those who keep the law will be rewarded for that. More on this later.

About the commandments “Thou shalt not kill” and “Do not commit adultery” we find in the letter of James, chapters 2, 8-11 

Yet if you fulfill the royal law according to the word of Scripture, You shall love your neighbor as yourself, all is well. But if you act with partiality, you commit sin, and the law condemns you as transgressors. Anyone who keeps the whole law but stumbles at one point is guilty towards the whole. For he that said, Thou shalt not commit adultery, hath also said, Thou shalt not kill . So if you do not commit adultery but commit murder, you are still a violator of the law.    

For James it is not about one point to maintain and the rest is not. It’s about the whole.

In the Romans, Paul has two references to the Ten Commandments. The first reference is found in the 7th chapter, verse 7, as part of a long line of reasoning about the law (on the law and laws follows a later article.)

I would not know about desire if the law did not say, You must not desire. 

Important is the other passage in the Romans chapter 13, 8-10

Make sure you don’t owe anyone anything. Your only fault remains the mutual love. He who loves his neighbor has fulfilled the law. For the commandments, thou shalt not commit adultery, kill, steal, covet , and all others can be summed up in this one word: Love your neighbor as yourself. Love does not do any harm to a neighbor. Love fulfills the whole law.    

Paul omits here the commandment to honor parents, but mentions all the others. As we saw at the end in the previous article, the commandments pertaining to our relationship with our fellow man are ultimately summed up in the commandment of love to our neighbor.

It is about love, and that also in the Old Testament.

In Leviticus, chapter 19, we find a kind of discussion and application of the Ten Commandments. The relationship with others is discussed in detail. In verse 18 it says:

Love your neighbor as yourself. I am Yahweh.

In the book of Deuteronomy, chapter 6 (the Ten Commandments are in chapter 5) is the call to love God. In verse 5 we hear the well-known:

Love Yahweh your God with all your heart, with all your soul, and with all your strength.

————— 

With the story of the Ten Commandments we have come to the time of the New Testament. In addition to the gospel, Paul’s letters are important for the content of our faith. Paul often talks about the ‘Law’ against which he contrasts grace. Much of the Romans is devoted to this contradiction. The right attitude is to be guided by God’s Spirit given to us. God’s Spirit works out all that is good in us. We find a list of these in the letter to the Galatians, chapter 5, 22-23:

“But the fruit of the Spirit is love, joy, peace, patience, gentleness, goodness, faithfulness, gentleness, modesty. There is no law against such things. ”

Especially after the admission of Christianity as a religion, we find a lot of literature on the Ten Commandments. What is important here is what Saint Augustine writes in imitation of others. His work, according to some, influences the following centuries.

Augustine emphasizes the virtues, the inner attitude. In doing so, he goes a lot further than the letter of the ten commandments. The doctrine of virtue, which had already been worked out earlier in Greek philosophy, acquires a Christian character in him. Here we return the different types of virtues.

We all know the divine virtues: Faith – Hope – Love. 

Why are they ‘divine’? They can be found in Paul ‘s song of songs of love (1 Cor. 13)

Then follow the cardinal virtues, perhaps much less known:

Caution – Justice – Moderation – Courage

The word ‘cardinal’ is derived from the Latin ‘ cardo ‘, hinge, axis of rotation . Ambrose is the first to call these virtues that way.

If one combines these virtues, divine and cardinal, one comes to seven virtues. In contrast to those seven virtues, there are seven vices. These are pride, jealousy, anger, gluttony, lust, greed and listlessness. 

According to some, this emphasis on virtue is causing the Ten Commandments to fade into the background. In addition to the traditional mass, there was a preaching service in a number of places in the Middle Ages, in which catechetical elements such as the Apostolicum , Our Father, Ten Commandments and Ave Maria also had a place. The Ten Commandments were often associated with a confession of guilt. They acted as a kind of confessional mirror: how is my life doing, do I meet the standards that God sets for me?

It will not be until the Fourth Lateran Council in 1215 that an official emphasis is placed on the catechesis of the content of the faith. The Ten Commandments will come back to attention in a moment. The first Roman Catechism of 1566 will devote the third of the four chapters entirely to the Ten Commandments.

In the Reformation it was mainly Calvin who stimulated the liturgical use of the Ten Commandments. For him, however, the Ten Commandments mainly function as a rule of gratitude. In Strasbourg (1545), the congregation sang the Ten Commandments to each other after confession and proclamation of grace. Yet it was also reflected in this that the law led to knowledge of one’s own sin. Each verse ended in a call for mercy: Kyrie eleison !

This duality can also be found in the English Book of Common Prayer since 1552. After each commandment, the congregation first answers with ‘Lord, have mercy upon us ‘, to continue: ‘and incline our hearts to keep your law ‘. In the Dutch tradition, the emphasis has shifted to the knowledge of sin: the Ten Commandments, followed by a confession of sin and guilt.

The reading of the Ten Commandments is still part of the Sunday service in a number of Protestant churches.

————— 

In the Middle Ages there is a lot of attention for the Ten Commandments.

From the fourteenth century onwards, attention also turned to the Ten. The decalogue then even belonged to the sermon, so these precepts had gained much prestige and were henceforth used for the overall moral, religious instruction. The Seven Sins were therefore certainly not to the Trash convicted, but a shift in the idea had certainly plaatsgevonden.In the start were the Ten Commandments but difficult to accept as a guide for Christians because they were originally intended for the Jewish people. They were rejected because of „the increasingly hostile competition between Church and Synagogue‟.        

The Ten Commandments were indeed not yet common property (in the twelfth century), but due to the many efforts made in religious teaching, the Ten Commandments were gradually understood as a normative one. After which they were known by everyone throughout the fourteenth and fifteenth centuries.

(From the dissertation at the University of Ghent, author: Andy Campe , “Dit sijn die .x. Plaghen en die .x. Ghebode ” p. 17 and p. 18, available at www.libstore.ugent.be ) 

From then on there are many texts about the Ten Commandments. Often the text is taken literally from the Bible and commented on. Our attention is mainly focused on the lyrics in a verse form. We list a few here.

In the “ Bouc vanden crafts” (around 1370) we find the following text

You are sculdich to believe and love a God .

Sinen naem and suldi in ydelheden sweren .

That holy daghe sydi sculdich recalling or hats.

To love and honor you father and mother .

Be careful not to kill anyone ;

Ende of yemants not to be remembered.

Suver live sydi sculdich te leedene ;

And scow the false ghetughe oeck .

Otherwise bitch du and suls desire ; 

Neither yemants goet have;

Ende ook moechdi benefit,

Ende at quenched maintain wesen .

(Source: The Brugsche Livre des Mestiers and its sequels , published in 1931, digitized at DBNL

Now and then the ten commandments are expanded a bit: Honors father and mother but also the spiritual prelates, neither physically nor mentally beat anyone to death, etc. This text dates from around the 1300s and is taken from “Der Ystorien Bloeme ”

‘ by the ghebot . Honors father and mother and the oec gheestelike prelates of the Holy Church . v ste ghebot . DU and Selst niement doot garner lichameliic nor gheesteliic . That seste ghebot . DU and Selst gheen onreynicheit do. vij th ghebot . DU and Selst gheen diefte do. That vii th ghebot . DU and SELST do not speak false ghetuych against your neighbors . That ix ste ghebot . DU and Selst not begheeren onsuverheit do. That .x. ghebot . DU and Selst not begheeren which dinghen which Dijns Næsten sijn . ” 
 

 
 
 

(source: Dietsche Warande, year 1, page 237)

In “History of B. Cornelis Adriaensen van Dordrecht, Minrebroeder within die Stadt van Brugghe ”, published in 1569, the following summary is given

Deerste ghebodt / datter a Godt is / income datmen then Alleene honor must.

The second / datmen Gheens diers contrefeytinghe aenbidden mach.

The third / datmen not vergheefs sweren sal .

Tvierde / datmen den vierdach vandenhoudt seuensten dach with gheen werck sal ontheligen .

Tvijfde / datmen father income mother’s honor .

Tseste / no doot to slane .

The seuenste / gheen ouer game to doene .

The ba / not stelene .

The neghenste / gheen false ghetughenis to gheuene .

The tithe / that belongs to another is not to be coveted .

(source: History of brother Cornelis, DBNL, 2003, fol. 127v) 

In ” Bellerophon of Lust to wiisheit , Gesangh of maritime pine , Urania or Sky- Sangh ‘in 1648, the Ten Commandments even made into a song that can be sung in church.

In the seventeenth century (1648) we find Ten Commandments in short.

The Ten Commandments in short

Do Eenen God alone: bruyckt noyt his naem lichtvaerdig .

The Sabbath heyligh celebrates; u Parents serve honorably .

Death, Echte- breeckt , steal or do not want false getuygnis sweeren .

Your neighbors Do not want to be good, neither do you , nor desire .

(To be found in: “The heart upwards. Religious poetry from the seventeenth century” (1999) –Ton van Strien , Els Stronks ”, DBNL)

————— 

For the more recent history of the Ten Commandments, we will first look at the Mechelen Catechism. This is first published in 1609. In doing so, he takes over the text from Deuteronomy, albeit with some omissions.

In the Mechelen Catechism with explanation of the year 1917 we find in the thirteenth lesson the command: “Say the ten commandments of God”, whereby the bible text from Deuteronomy is quoted, with the following comment: “ Why are the ten commandments set in rhyme ? ” and in answer: ” That the believers might learn and remember them more easily (See at the end of the book) “.

At the back we find the rhymed text of the Ten Commandments as many of us still know it from the outside. The catechism’s commentary on the various commandments refers to the rhymed version. The original sixth commandment “Thou shalt not commit adultery” becomes in the rhymed version “Never do what is indecency.” Adultery is no longer mentioned in the commentary. The ninth commandment “You shall not covet your neighbour’s wife” now becomes “Always chaste in your mind”. In the school edition of the Mechelen Catechism of 1916, the reference to the original text has been omitted, only the rhyme version is commented on. It makes sense, then, for the sixth and ninth commandments to be taken together.

It is remarkable that the text of the Catechism with explanation from 1917 does have our known text , but in the school editions of 1916 the ten commandments were formulated slightly differently (lines with deviations are indicated with *); 

-Above all, love one God.

-Do not swear in vain, curse or ridicule.
“Holy well the day of the Lord. *”
Father, mother you shall honor .
-Don’t kill, don’t offend.
-Never do anything nonsense .

-Avoid stealing and cheating. *

-Avoid backbiting and lying. *

-Be chaste in your mind, too. *
-And desire no other good. *

The Mechelen Catechism is the standard work for the various dioceses. Yet we find variations that are closer to the original commandments. In the Catechism of the diocese of Ghent (date unknown and 1940), as well as in the diocese of Bruges (1906) we find:

-Above all, one loves God

– Vicious and swears neither and ridicule *

-Viert Holy Days allegader. *
-Eert father and mother. *
-Doet adultery or unchastity ever. *

Beware of stealing and living unrighteously. * –
Thou shalt not bear false witness. *

– Desires no one’s bed mate. * –
Neither anyone’s good, be it small or big *

In the diocese of Roermond from 1948, the Ten Commandments are worded as follows:

I am the Lord your God. *
You shall not worship idols, but only worship Me and love me above all.

-You shall not use the name of the Lord your God without reverence. *

– Remember to keep the Lord’s day holy. *
Honor your father and mother. *
You shall not kill. *
You shall not act unchaste. *

-You shall not steal. *

-You shall not bear false witness against your neighbor. *

-You will not covet impurity. *

-You shall not unrighteously covet what is your neighbor’s. *

So there is a lot of variation in the rhymed Ten Commandments, some closer and others farther from the original text.

However, that this rhyme can also lead to indoctrination, we find in a French version of the ten commandments. The ‘Petit Paroissial ‘ from 1943, intended for Christian youth, states:

– Un seul Dieu tu adoreras ,

Et aimeras parfaitement .

-Son saint Nom tu respecteras ,

Fuyant blaspheme et faux serment . -Le jour du Seigneur tu garderas ,

And servant Die dévotement .

– Tes père et mère honoreras ,

Tes supérieurs pareillement . **

– Meutre et scandale éviteras ,

Haine et colère mêmement .

-La purté observeras ,

Et tes actes neat entertainment .

-Le bien d ‘autrui tu ne prendras ,

No retiendras injustement . -La médisnce banniras ,

Et le mensonge également .

-And pensées, désiers , veilleras

A rester pur entièrement .

Bien d ‘autrui ne convoiteras

Pour l ‘ avoir malhonnêtement .

** Here one uses the commandment to honor father and mother to add: “as well as your superiors (supérieurs)”.

In the following article we will try to draw some conclusions after all the research.

————— 

We have been working on the Ten Commandments for several weeks now. Maybe it’s time to remember a few things.

– The ‘Ten Commandments’ are the only ‘commandments’ that, according to the Bible, are given by God Himself.

– The “Ten Commandments” would be better called the “Ten Words.” For although it says commandment and prohibition, there is nowhere a comment on punishment attached to its transgression. On the contrary, in the commandment about ‘honoring father and mother’ there is a promise: “Then you will live long and be happy in the ground which He gives you (version Deuteronomy). By the way, this is repeated in the gospel in the story of the ‘rich’ youth. There Jesus himself says: “If you want to enter into life, keep the commandments” (Mt 18:17). Another possible translation is ‘De Tien Leidraden’.

– The two stone tablets indicate the fairly obvious dichotomy: commandments in connection with God and worship on the one hand and commandments in relation to fellow man on the other. This dichotomy and the relationship between love for God and love for fellow man is fundamental in the Bible. In the Gospels we hear, “Thou shalt love the Lord thy God with all thy heart, all thy soul, and all thy mind, and thy neighbor as thyself.”

– We have pointed out that there are several possible divisions of the Ten Commandments. The numbering of the text with the aim of distinguishing ten separate commandments presents problems and is already quite an interpretation.

Over the centuries there has been sometimes more, sometimes less attention to the Ten Commandments. Instead, the virtues were discussed. This may have to do with Paul’s emphasis on the working of the Spirit, rather than following the law. Jesus himself did not come to abolish the Law (Torah) but to bring its fulfillment. The Sermon on the Mount then constantly refers to the inner experience of the Law. Just outwardly observing the Law is hypocrisy, hypocrisy, and Jesus has a particularly difficult time with that.

– Around the thirteenth century more attention was again given in catechesis to the Ten Commandments. To make them easier to remember, they are going to be put in rhyme. In the catechism, the Ten Commandments in rhymed form gradually take a place.

– These rhymes can differ from diocese to diocese. They are not only a translation of the Ten Commandments, they are also an interpretation of them. The rhymes ‘enrich’ the original text with extensions. For example, ‘Do not kill’ and added ‘Do not annoy you’. The prohibition of adultery is translated as “To do was never unchastity.”

– Already in the Old Testament there is a difference between the two surviving texts (Exodus and Deuteronomy). In further history, and certainly in the rhymed versions, we see quite a few interpretations of the Ten Commandments.

Regarding those interpretations of the Ten Commandments, the following:

– For Christians it is evident that respect for the Sabbath is translated by respect for Sunday.

– A special place deserves the ban on making images. This is completely gone in the rhymed versions, but not only there. Over the centuries, this prohibition has led to great differences of opinion and bitter strife (iconoclasts versus icon goals : image destroyers versus image servants ). Just look at the difference between our churches and many Protestant churches: one full of crucifixes and saints, the other very bare). On the cross, Jesus is depicted in various forms in Catholic churches, in Protestant churches one only finds crosses without Jesus.

————— 

What about the Ten Commandments today? Are they still being maintained? Are they still being taught? Many may ask this question. For an answer, we look at the current curricula of Religion.

In primary school we find references to the Ten Commandments in several places in the curriculum (dating back to the year 2000). For example, on page 166 in paragraph 5, we find an explicit reference to the Ten Commandments. These belong to the so-called ‘Basic Language’. This indicates that the expression is known and that the students can use it. The Ten Commandments are discussed in the great story of Moses and the Exodus. Normally this is in the fourth grade.

Regarding the humanities, we found the following text:

New Curriculum for Religion Lessons: “Knowing the 10 Commandments is Important Even Today”

“There is a renewed curriculum for the lessons of Roman Catholic religion in secondary education. It had been twenty years since anything in that curriculum had changed. Students will again need to have more theoretical knowledge about Christianity.

“Back to basics” is how the initiators describe the renewed curriculum. According to Jürgen Mettepenningen, who contributed to the plan on behalf of the bishops, it was necessary to update the text after 20 years: Education. In the past 20 years, the world, society and education have changed a lot. So an update of that curriculum was necessary. ” 

More attention is again being paid to religious literacy, in other words: the theoretical knowledge of the students must be boosted. “Much of our culture and current affairs is permeated with religion and philosophy. It is therefore necessary to strengthen the knowledge and vocabulary of that philosophy, especially that of the Christian tradition that permeates our culture.”

One of the most striking innovations is a list of 349 concepts and symbols that students should know by the end of their secondary school. “We call them ingredients. We absolutely want to address these issues in order to achieve our goals.”

For example, one of the concepts on the list is “the ten commandments.” These are by no means outdated, says Mettepenningen: “The pupils must know the 10 commandments at the end of their secondary education. These commandments are universally important, not only for Catholics, but also for the Jewish faith. They form an important basis and a beacon for thinking about ethical behavior worldwide. “

(source: VRT news of January 14, 2019, Katrien Boon, Joris Truyts ) 

This new learning program ensures that on “Thomas” (website of the KUL for teachers of religion) ample attention is paid to the Ten Commandments (item 241 of the list).

Two important sentences are displayed in large:

– “The importance and impact of the Ten Commandments on Jewish and Christian thought and (Western) culture can hardly be underestimated”.

– “Time and again we are called upon to translate the decalogue into our own time and thus to continue the path of liberation”.

(see www.kuleuven.be/thomas/page/tien-geboden/ ) 

The last sentence, on the ‘adjustment’ to time, will guide us in a subsequent article.

————— 

The previous article announced that there would be talk of the possible “adjustment” of the Ten Commandments. Going through history can still raise some questions.

From the very beginning we see that there are two texts. However similar they are, we still notice differences in formulation and motivation. Which text are we starting from, that of Exodus or that of Deuteronomy? Every lawyer will point out that a legal text may not have two different formulations. Translating into another language also creates the opportunity for interpretation.

We have also seen how the words about our relationship with God and our relationship with our fellow humans are sometimes passed on separately. The cohesion is somewhat lost.

Already the Old Testament and certainly the Gospel makes it clear that all commandments are under the law of love to God and fellow man. The whole Bible calls to put first, not the letter of the law, but the spirit of it.

This emphasis on the spirit almost naturally leads to the gifts of God’s Spirit and with it all the doctrine of virtue. Thus it is understandable that a shift is occurring: the Ten Commandments are interpreted and expanded by this attention to the virtues.

It is not easy to remember the original Ten Commandments. It is therefore logical that a summary is reached. For catechetical reasons, this summary is then put in rhyme. On the one hand, the order and reference can still be recognized in the rhymed versions, on the other hand these versions are both shortened and extended. These are ‘clarifications’ (do not swear… vain, curse or ridicule) or additions from virtue (do not kill… do not annoy).

Perhaps some ask how this can happen ‘just like that’, who is responsible for these rhymed versions? On closer inspection, it is actually a responsibility of the local bishop. In his diocese, the bishop is responsible for the proclamation of the faith, including for catechesis. He approves the text. It should be clear that this approval does not include infallibility.

Each time has its own points of interest and taboos. Apparently in some dioceses it was better to translate the prohibition ‘you shall not commit adultery’ with ‘never do what is unchastity’ and thus also ‘you shall not set your sights on the wife of your neighbor’ with ‘always be chaste in your mind ‘. Of course this ‘ translation ‘ has its meaning, but it puts a lot of pressure on everything that concerns sexuality.

According to some, the Ten Commandments focus on ‘honor your father and your mother’, and with it the phrase ‘do this and you shall live’. The Ten Commandments are ways to life, meant to make people happy (and therefore better Ten Words as a translation). Unfortunately, one might say, they were often only used at confessions. Sin against a commandment from the rhymed (and edited) version were easily labeled as ‘serious’ sin in the past. Unsurprisingly, this has been a bit too much of a good (or bad) for some.

————— 

This brings us to the end of our Ten Commandments series. The question remains how current these Ten Commandments still are for the people of today.

Originally, the Ten Commandments were addressed to a specific category of people.

“ The Ten Words are addressed to adult, male, individual Israeli family heads from 2,500 years ago. They must have time to deal with religion, with culture, with philosophy . ” (Course Religion and Meaning, Ghent)

It is certain that it contains basic precepts for all people. Some therefore already see an early “Declaration of Human Rights”. In fact, attempts have been made in the United States to include the Ten Commandments as a kind of constitution.

In the course of history a great number of books and articles have appeared on the content and application of the Ten Commandments, both in general and on each commandment individually. It goes without saying that it is impossible to address all these different approaches here.

Ultimately they remain a ‘way to live’, supplemented and deepened and put under the law of love to God and to fellow man.

Copying texts from mijn experiencetussengod.be

If you want to copy parts of articles from
“my experience between god”, we ask you to close these texts with a correct, clearly visible source reference.

These guidelines apply to occasional posting of “my experience between me & god” content on third party websites. If you want to post more than one text per month of “my experience between me & god”, we ask you to contact us at onzeleermeester@outlook.com 

The more you share, the better for society,
keep in mind

  • THE IGNORANT TEACHINGS
  • GIVE GOOD ADVICE IN DIFFICULTIES
  • THE DESTROYED COMFORTS
  • UNWARDLY SUFFERING PATIENT
  • FORGIVE OFFENSES


Source: the 10 commandments https://www.kerknet.be/parochie-heigde-lieven-gent-noord/informatie/de-tien-geboden

(Fr)

Clause de non-responsabilité et droit d’auteur

Parce que nous sommes une organisation d’amour avec des bénévoles qui travaillent sur le site , vous êtes aussi un volontaire pour répandre l’amour avec les auteurs loi, rien ne peut être changé pour les documents qu’ils peuvent être distribués ou vous devrait aussi annoncer les cours pour aider votre frère compagnon servir avec un travail manifesté par l’amour chez les gens ordinaires

Le site et toutes ses parties, à l’exception de certains (hyper) liens, sont la propriété de «mon expérience entre god.be».
Il est interdit d’utiliser le site pour la première fois avec l’autorisation écrite expresse de «mon expérience entre god.be ».

Les informations présentées sur ce site sont compilées avec un soin et une attention constants à travers
«mon expérience entre moi et Dieu». Bien que «mon expérience entre moi et Dieu» fasse tout son possible pour éviter les abus, «mon expérience entre moi et Dieu» n’est pas responsable des informations et / ou des messages envoyés par les utilisateurs du site via Internet.

Certains (hyper) liens dans ce site mènent à des sites Web en dehors du domaine de «mon expérience entre moi et Dieu», qui ne sont pas la propriété de «mon expérience entre moi et Dieu», mais sont inclus uniquement pour l’information du visiteur. Si ces liens sont activés, vous quitterez le site Web de «mon expérience entre moi et Dieu». Bien que «mon expérience entre moi et Dieu» soit très sélective en ce qui concerne les sites auxquels il est fait référence, elle ne peut garantir le contenu et le fonctionnement des services qui y sont proposés.

La plupart des personnes âgées parmi nous les connaissent, les dix commandements.
Les règles ici sur le site.
À propos, ils sont faciles à retenir, car ils sont écrits en rimes en vers. Mais pour ceux qui auraient peut-être oublié ou jamais appris, voici à nouveau le texte intégral:

Par-dessus tout, aimez un seul Dieu.

Ne jurez pas en vain, ne maudissez pas ou ne vous moquez pas.

Sanctifiez toujours le jour du Seigneur.

Vous honorerez père, mère.

Ne tuez pas, n’offensez pas.

Ne faites jamais l’impudicité.

Fuyez le vol et la tricherie,

aussi la claque dans le dos et le mensonge.

Soyez toujours chaste dans votre esprit

et ne convoitez jamais le bien de qui que ce soit.

Mais d’où viennent ces dix commandements, qui les a jamais écrits pour la première fois? Est-ce la rime que nous avons appris ce qui s’est passé à l’époque?

Nous discuterons plus en détail de ces questions dans la prochaine série d’articles. Nous commencerons par les textes originaux de la Bible et nous avancerons progressivement pour découvrir plus profondément ce que ces «commandements» ont à nous dire aujourd’hui.

—————

D’où viennent les dix commandements? Nous connaissons tous, je pense, l’histoire de Moïse avec les deux tablettes de pierre. La première fois qu’il les a mis en pièces par indignation, la deuxième fois, de toute façon, ils ont été sauvés. Malheureusement, nous n’avons plus ces tables en pierre… qu’en est-il maintenant?

Dans la Bible, nous trouvons deux fois l’histoire des dix commandements. La première fois dans le livre de l’Exode, chapitre 20. Dans le chapitre précédent, Moïse est monté sur la montagne. Après sa descente, les dix commandements suivent. Pas moins de 17 versets lui sont consacrés, donc la version biblique est clairement plus longue que nos connaissances rimées. Le chapitre 24 parle de «tablettes de pierre» (verset 12). Il y a alors des règlements et des lois sans fin que Dieu donne à Moïse. Mais au chapitre 32, les gens sont fatigués d’attendre et de faire une image de taureau en or. Moïse descend de la montagne avec les deux tables de pierre (verset 15) et est tellement en colère qu’il les met en pièces (verset 19). Au chapitre 34, il aura alors une seconde chance.

Une seconde fois, nous trouvons les dix commandements dans le livre du Deutéronome, cinquième chapitre, versets 6 à 22. On parle aussi des deux tables de pierre (verset 22). L’histoire de la destruction du premier spécimen se trouve dans les chapitres 9, 10-18. Dans le dixième chapitre, versets 1 à 6, nous entendons parler du deuxième exemplaire. Là, il est également expliqué que ces deux tablettes de pierre sont stockées dans l’arche de l’alliance.

Plus tard, nous discuterons de la similitude et de la différence entre la version d’Exode et de Deutéronome. Quant aux tablettes de pierre elles-mêmes: l’arche de l’alliance a encore toute une histoire, voyage (dans une tente) avec le peuple et est finalement stockée dans le temple, construit par Salomon. Là, l’arche peut être perdue lors de la destruction de Jérusalem (vers 588 avant JC) par Nabuchodonosor comme nous pouvons le déduire de 2 Rois 24, 13 ou 2 Rois 25, 13-15. Cependant, il n’y a aucune mention explicite de celui-ci afin que nous ayons réellement une estimation. Dans le nouveau temple, construit après l’exil, il n’est plus question de l’arche. Enfin, le troisième temple, construit par Hérode, est détruit en 70 après JC.

Où est passée l’arche avec les tables de l’alliance? Telle est la substance de nombreux livres, documentaires et films. Deux histoires circulent. Selon la première histoire, l’arche serait conservée en Ethiopie. Selon la deuxième histoire (basée sur le deuxième livre des Maccabées , chapitres 2,1-8), avant la destruction de Jérusalem, l’arche aurait été cachée par Jérémie dans une grotte. Selon 2 Chroniques 35, 3, elle aurait été cachée par le roi Josias dans une chambre secrète du temple.

La seule chose qui est certaine, c’est qu’en ce moment personne n’a vu l’arche après la destruction de Jérusalem.

—————

Comme mentionné dans l’article précédent, le texte des dix commandements apparaît deux fois dans la Bible. Parce que tout le monde ne peut peut-être pas trouver facilement ce texte dans une bible, nous donnons ici la version d’Exode, vingtième chapitre.

2 Je suis l’Eternel, votre Dieu, qui vous ai fait sortir d’Egypte, la maison des esclaves. 

3 Tu n’auras pas d’autres dieux à mes dépens. 

4 Tu ne feras aucune image de dieux, aucune image d’aucun être dans le ciel en haut, sur la terre en bas, ou dans les eaux sous la terre. 

5 Tu ne te prosterneras pas devant eux devant eux, et tu ne leur montreras pas l’honneur divin; car moi, Yahvé votre Dieu, je suis un Dieu jaloux envers ceux qui me haïssent, qui venger la culpabilité des pères sur leurs enfants, à la troisième et quatrième génération, 

6 mais à ceux qui m’aiment et gardent mes commandements, un Dieu qui fait bonté à la millième génération. 

7 Tu ne prendras pas le nom de l’Éternel, ton Dieu, à la légère; car Yahvé ne laissera pas impunis ceux qui prennent son nom à la légère. 

8 Souvenez-vous du sabbat; cela doit être saint pour vous. 

9 Vous pouvez travailler et faire tout le travail pendant six jours. 

10 Mais le septième jour est le sabbat pour Jéhovah votre Dieu. Alors vous ne devez faire aucun travail: ni vous-même, ni votre fils, ni votre fille, ni votre esclave, ni votre esclave, ni vos animaux, ni même l’étranger qui vit avec vous. 

11 Car en six jours, Yahvé a fait les cieux, la terre, la mer et tout ce qui est en eux. Mais le septième jour, Il se reposa, et ainsi bénit le sabbat, et en fit un jour saint. 

12 Honore ton père et ta mère. Alors tu vivras longtemps sur la terre que Yahvé ton Dieu te donne. 

13 Tu ne tueras pas. 

14 Tu ne commettras pas d’adultère. 

15 Tu ne voleras pas. 

16 Tu ne porteras pas de faux témoignage contre ton prochain. 

17 Tu ne penseras pas à la maison de ton prochain; Tu ne penseras ni à la femme de ton prochain, ni à son serviteur, ni à sa femme de chambre, ni à son bœuf, ni à son âne, ni à tout ce qui lui appartient.

Ce texte diffère légèrement de la version de Deutéronome 5. Le plus frappant est la motivation différente du commandement du sabbat (verset 10). Dans cette version, il est basé sur l’histoire de la création des sept jours (Gen. 1). 

La version de Deutéronome se lit comme suit:

15 Souvenez-vous que vous étiez esclave en Égypte, et que Yahvé votre Dieu vous a fait sortir du pays d’une main puissante et d’un bras étendu. C’est pourquoi il vous a ordonné d’observer le sabbat

Cela semble très différent. L’exode donne une raison religieuse et biblique (le septième jour où Dieu se repose). Le Deutéronome donne une raison «sociale», la propre expérience du travail des esclaves en Égypte.

Il y a une vingtaine de différences au total dont nous ne parlerons pas ici. Il est en fait impossible de savoir quelle version est la plus ancienne – et donc la plus originale. D’une part, on dirait que l’élément social pointe vers une tradition plus ancienne, d’autre part, il y a des extensions dans le Deutéronome qui ne se trouvent pas dans l’Exode. Nous laisserons aux savants bibliques le soin de voir cela plus clairement.

Parfois on trouve dans les références aux Dix Commandements que ceux-ci peuvent être trouvés ailleurs, à savoir dans Exode 34. Là, comme dans les deux autres versions, on parle des deux tables de pierre. Cependant, il n’y aura pas de liste, mais tout un discours dans lequel se trouvent des parties des dix commandements que nous connaissons.

—————

Combien de commandements y a-t-il réellement? Après tout, nous parlons toujours des «dix commandements». En premier lieu, cela a une raison biblique . Trois fois, nous trouvons «dix commandements» mentionnés, à savoir dans Deutéronome 4, 13, dans Deutoronome 10, 4 et dans Exode 34, 28. La traduction grecque, reprise dans de nombreuses langues, se lit comme suit: décalogue, littéralement: dix ( déca ) mots ( logoi ).

En fait, c’est une meilleure description des dix «commandements». Après tout, en hébreu, le mot ne signifie pas «commandement» mais «parole». Aussi par souci de clarté: les dix «commandements» ne sont pas tous des commandements, ils sont également interdits. Nous parlerions donc mieux des «dix mots» que des «dix commandements», mais le pouvoir de la coutume peut être plus fort.

Il y a un problème avec ce nombre «dix». Lorsque les dix commandements sont mentionnés dans le livre de l’Exode, ils couvrent 15 versets. Quiconque fait l’exercice pour voir combien de commandements et d’interdictions distincts peuvent en découler constatera que ce n’est pas si clair. Dans un prochain article, nous examinerons brièvement en quoi les juifs, les protestants et les catholiques diffèrent dans la numérotation. La rime que nous avons peut-être apprise une fois est déjà une interprétation sérieuse des «dix» commandements. Plus à ce sujet plus tard.

Mais aujourd’hui, nous voulons parler du nombre de commandements. Un peu plus de dix sont connus. Nous connaissons nous-mêmes encore dans notre tradition catholique les «cinq commandements de la sainte Église». Voici pour rappel:

Vous honorerez les dimanches et jours fériés.

Manque de viande à la pénitence et le vendredi.
Gardez le jeûne intact.

Confessez vos péchés au moins une fois par an.

Et utilisez le pain du Seigneur autour de Pâques.

Il y a plus de choses à faire et à ne pas faire. Dans la tradition juive, il y a 613 préceptes. Parmi ceux-ci, 365 sont interdits et 248 commandements. Le nombre 365 rappelle bien sûr le nombre de jours dans l’année. Le nombre de commandements, 248, correspond à ce que les gens pensaient du nombre d’os dans le corps humain à l’époque.

Briser un commandement ou une interdiction est un péché. On parle des sept péchés capitaux, qui s’opposent alors aux sept vertus cardinales. Nous les énumérons à nouveau ici: Vice principal contre vertu principale: 

Fierté / Humilité

Avidité / Générosité

Jalousie / Charité

Colère / douceur

Inchasteté / Chasteté

Gourmandise / Tempérance

Lenteur / diligence

Récemment, le Vatican a ajouté ce qui suit à ces péchés capitaux: la pollution de l’environnement, le génie génétique et la conduite imprudente.

Nous connaissons également le péché mortel et le péché quotidien. Un péché mortel est une violation délibérée des commandements et des interdictions de Dieu, en pleine connaissance et en plein consentement. Le péché de tous les jours n’est pas couvert ici. La liste des péchés capitaux s’est énormément étendue au fil des siècles, sans qu’il y ait vraiment de liste «définitive». Les termes «péché mortel» et «péché mortel» sont souvent utilisés de manière interchangeable. Et puis on parle aussi de «péché grave» pour compliquer le tout.

Le récent Catéchisme de l’Église catholique (1997) 20 stipule à l’article 316

Le péché grave détruit le pouvoir divin de l’amour dans le cœur de l’homme, sans lequel le salut éternel n’est pas possible.

C’est pourquoi on l’appelle aussi un péché mortel.

Le péché grave rompt avec Dieu, tandis que les péchés quotidiens entravent la relation avec Lui seul.

Quand nous regardons le Nouveau Testament, nous voyons qu’il parle aussi des «deux commandements»: Vous aimerez Dieu de tout votre cœur, de toute votre âme, de tout votre esprit et de toute votre force. La seconde, comme ça, tu aimeras ton prochain comme toi-même. 

————— 

Cela avait déjà été annoncé dans l’article précédent: il n’est pas si facile de numéroter le texte de telle sorte qu’il contienne «dix» commandements. Il existe une sérieuse différence de numérotation entre les différentes confessions religieuses. 

Nous connaissons notre «compte ordinaire» avec les luthériens. Cela signifie que nous faisons une combinaison de “Je suis le Seigneur votre Dieu – vous n’aurez pas d’autres dieux – vous ne ferez pas d’idoles.” Ceci est notre premier commandement.

Avec les Juifs, le premier commandement est «Je suis le Seigneur votre Dieu». Le deuxième commandement “ Vous n’aurez pas d’autres dieux – vous ne ferez pas d’idoles ”

Avec les orthodoxes, le premier commandement est “Je suis le Seigneur votre Dieu – vous n’aurez pas d’autres dieux”. Le deuxième commandement est “ Vous ne ferez pas d’idoles ”

Avec les anglicans, les réformés et les autres protestants, la règle “Je suis le Seigneur votre Dieu” est abandonnée, le premier commandement est “vous n’aurez pas d’autres commandements”, le deuxième commandement “vous ne ferez pas d’idoles”.

Avec les luthériens, notre numérotation est de moins derrière tous les autres. Nous nous réunissons de nouveau parce qu’à la fin les autres divisions rejoignent nos neuvième et dixième commandements: “Tu ne convoiteras pas la femme de ton prochain, tu ne convoiteras pas la maison de ton prochain.”

La numérotation est-elle vraiment si importante, se demandent certains? Quoi qu’il en soit, si un protestant parle du cinquième commandement, il peut s’agir «d’honorer votre père et votre mère», qui est le quatrième commandement pour «nous». Et en choisissant la numérotation, on parle aussi du contenu. Lorsque nous avions un cours biblique dans notre doyenné, il était très important pour l’interprète protestant que ce commandement soit «au milieu». Le commandement d’honorer le père et la mère était un thème central pour lui dans les dix commandements qui reliaient tout le reste.

Pour les juifs, «Je suis le Seigneur votre Dieu» est fondamental. La phrase fait également partie du Shema que le juif pieux prie quotidiennement: “Ecoute, Israël, le Seigneur est notre Dieu, Il est le Seul” ( Dt . 6, 4-9). Il va sans dire que cette phrase, que d’autres considèrent comme une introduction et donc omettre, est un élément fondamental des dix commandements.

Les érudits bibliques suggèrent que la division juive pourrait en fait mieux continuer comme celle d’origine. La combinaison des (pour nous) neuvième et dixième commandements peut être expliquée par des tours de phrase similaires (tu ne le feras pas …)

Il y a aussi d’autres divisions à faire dans les dix commandements. Les trois premiers commandements (nous utilisons la numérotation habituelle) concernent notre relation avec Dieu, les sept autres commandements concernent notre relation avec nos semblables.

Une autre division: il y a des choses à faire et à ne pas faire. Avec les quatre premiers «commandements», il y a une interdiction (la seconde: ne pas avoir d’autres dieux, ne pas faire d’idoles), les autres sont des «commandements». Les six commandements suivants dans notre numérotation sont tous interdits.

Avec cela vient la question, s’il y a deux tables en pierre, comment les phrases ont-elles été divisées? Qu’y avait-il sur la première, et sur la deuxième table? Encore une fois des questions pour lesquelles différentes réponses sont possibles. Chaque réponse a sa valeur, chaque réponse est basée sur certaines hypothèses ou évaluations. Nous n’allons pas le résoudre ici. 

Peut-être que la contribution de cette fois était un peu plus compliquée. La prochaine fois, ce sera un peu plus facile, du moins nous l’espérons.

—————

La contribution précédente portait sur la numérotation des dix commandements. Peut-être quelque peu théorique pour beaucoup, bien que la numérotation puisse conduire à une explication différente. Peut-être aussi pour le plaisir: il y a des érudits bibliques qui, au lieu des «dix commandements» (comme il est écrit dans l’Ancien Testament), parlent des «douze commandements». Leur numérotation est donc un peu différente de celle de l’article précédent.

Les dix commandements étaient certainement très importants pour l’ancien Israël. Avec tous les commandements et interdictions, ce sont les seuls «commandements» qui auraient été donnés par Dieu lui-même et écrits sur les deux tablettes de pierre. Ils ont donc une signification et une importance uniques. Dans l’Ancien Testament, il n’y a aucune référence explicite à la liste des dix commandements plus tard. Cela ne veut pas dire qu’ils ne sont pas connus et maintenus. Pour ne donner que quelques exemples, l’interdiction de faire des «images d’argent ou d’or» et le commandement d’observer le sabbat se produisent de nombreuses fois dans l’Ancien Testament.

Dans le Nouveau Testament, nous trouvons un endroit où se déroule une partie des dix commandements. La conversation avec le «jeune homme riche» se termine par une liste de commandements.

Dans Marc 10, 19-20, nous entendons Jésus dire:

Personne n’est bon sauf Dieu seul.

Vous connaissez les commandements:

Tu ne tueras pas

Tu ne commettras pas d’adultère

Tu ne voleras,

Tu ne porteras pas de faux témoignage

– Vous ne priverez personne, – (pas dans les ‘anciens’ dix commandements!)

Honorez votre père et votre mère.

Matthieu 19, 17-19 donne une introduction et une version légèrement différentes:

Si vous voulez entrer dans la vie, gardez les commandements.

‘Lequel’ a-t-il demandé (- le jeune homme riche-)

Jésus répondit: Le connu.

Tu ne tueras pas.

Vous ne commettrez pas d’adultère.

Tu ne voleras.

Tu ne porteras pas de faux témoignage.

Honore ton père et ta mère et

– Vous aimerez votre prochain comme vous-même. – (pas dans les ‘anciens’ dix commandements!)

Luc 18, 20

Vous connaissez les commandements:

Tu ne doit pas commettre d’adultère,

Tu ne tueras pas,

Tu ne voleras

Tu ne porteras pas de faux témoignage.

Honorez votre père et votre mère.

Trois fois dans un évangile sont les commandements, trois fois légèrement différents. Si nous regardons de plus près, nous pouvons déterminer plusieurs choses.

Un premier constat: les commandements sont importants: ce sont des commandements «connus». À l’époque de Jésus, les commandements étaient également considérés et «connus».

Deuxième constat: l’ordre des commandements est différent pour les trois. Cela peut indiquer qu’il n’y avait rien de tel que nous le savons aujourd’hui, à savoir une comptine qui permet de se souvenir facilement de tout dans le même ordre.

Une troisième observation: Marc et Matthieu se sentent libres d’ajouter un nouveau commandement à la liste des commandements «connus». Il ne faut priver personne (Marc) et aimer son prochain comme soi-même (Matthieu).    

Une quatrième observation: les commandements mentionnés concernent tous la relation avec les autres êtres humains. Les commandements ou interdictions concernant la relation avec Dieu ne sont pas mentionnés ici. Pourtant, ceux-ci sont également importants, pensez simplement aux nombreuses discussions avec Jésus au sujet du sabbat .

Lorsqu’on nous demande quel est le commandement le plus important, nous trouvons dans Marc les deux parties réunies, à la fois la relation avec Dieu et la relation avec votre prochain (Mc 12, 30-31): “ Vous aimerez le Seigneur votre Dieu. «Aime ton prochain comme toi-même» .

Quelques réflexions à ce sujet: connaître les commandements est important, c’est le chemin de la «vie» et Jésus les recommande. L’ordre n’est pas le plus important. Comme Jésus le dit clairement, les commandements remontent au grand commandement de l’amour: l’amour pour Dieu, l’amour pour les autres êtres humains comme l’amour pour soi-même. Ainsi les commandements peuvent être clarifiés, comme dans Marc (“tu ne priveras personne”) ou résumés comme dans Matthieu (“Tu aimeras ton prochain comme toi-même”).

Dans le sermon de Matthieu sur la montagne, une grande partie du cinquième chapitre traite des «commandements». ” Ne pensez pas que je suis venu pour abolir la loi et les prophètes, mais pour apporter l’accomplissement ” (verset 17). Ci-après, ces commandements sont mentionnés à partir des dix commandements, chaque fois introduits avec “ vous avez entendu dire qu’il a été dit (à nos ancêtres) ”  

Tu ne tueras pas (v.21)

Tu ne commettras pas d’adultère (v.27)

Vous ne ferez pas de faux serment, mais vous garderez vos serments devant Dieu ‘(v.33)

Également dans ce cinquième chapitre, nous entendons être introduits de la même manière, mais non mentionnés dans les dix commandements:

Quiconque divorce de sa femme doit lui remettre un acte de divorce (v.31)

Œil pour œil, dent pour dent (v.38)

Vous aimerez votre prochain (et détesterez votre ennemi) (v. 43) .

Jésus ne cesse de le suivre: “Mais je vous le dis …” Il parle alors plus que de l’application “technique” des commandements, Il parle ensuite du côté intérieur, du bon tempérament du cœur.

Nous trouvons également un commandement mentionné ailleurs dans l’Évangile. Cependant, il nous faudrait trop loin pour aborder cette question dans cette contribution.

Nous pouvons nous référer à Jean à la fin de cette section sur l’Évangile et les dix commandements. Au 15e chapitre, Jésus dit: «Je vous donne un commandement nouveau, aimez-vous les uns les autres; comme je vous aimais, aimez-vous les uns les autres »(Jn 15, 34). En fin de compte, l’amour de Jésus est l’exemple ultime pour garder les commandements.

————— 

Dans les évangiles et les lettres, nous trouvons un des commandements littéralement à quelques reprises.

Nous trouvons trois textes sur le commandement « Honore ton père et ta mère ».

Par Mark, chapitre 7, 10-13

Car Moïse a dit : Honore ton père et ta mère , et quiconque maudit son père ou sa mère doit mourir . Et pourtant, vous apprenez: si quelqu’un dit à son père ou à sa mère: “Tout ce que je pourrais vous aider, c’est Korban , ce qui signifie sacrifice, alors vous ne lui permettrez plus de faire quoi que ce soit pour son père ou sa mère.” De cette manière, vous rendez la parole de Dieu sans effet en faveur de votre tradition que vous transmettez. Et vous faites plus de choses de ce genre.   

Dans Matthieu, chapitres 15, 4-6

Car Dieu a dit: Honore ton père et ta mère, et celui qui maudit son père ou sa mère doit mourir. Et pourtant tu apprends, Celui qui dit à son père ou à sa mère: Le sacrifice est ma possession, avec lequel je pourrais t’aider, n’a plus d’obligation envers son père ou sa mère. Vous avez ainsi rendu la parole de Dieu sans effet au nom de votre propre tradition.     

Dans la lettre aux Éphésiens , chapitres 6, 1-3, Paul écrit

Enfants, obéissez à vos parents; c’est comme ça que c’est censé être. Honore ton père et ta mère, dit le premier commandement avec une promesse, afin que tu te sentes bien et que tu vives longtemps sur la terre.    

Notez simplement que l’addition: «Celui qui maudit son père ou sa mère doit mourir» n’appartient pas aux dix commandements. La phrase apparaît dans le chapitre suivant les dix commandements (Exode 21, 15).

Marc et Matthieu soulignent l’hypocrisie dans le respect du commandement. Le nœud du problème, le respect des parents, devient une question secondaire en prononçant une formule. C’est l’une des nombreuses fois où Jésus dénonce l’hypocrisie.

Ce qui est intéressant dans la lettre éphésienne, c’est qu’il y a une promesse. Ceux qui observent la loi en seront récompensés. Plus d’informations à ce sujet plus tard.

À propos des commandements «Tu ne tueras pas» et «Ne commets pas d’adultère», nous trouvons dans la lettre de Jacques, chapitres 2, 8-11 

Pourtant, si vous accomplissez la loi royale selon la parole de l’Écriture, vous aimerez votre prochain comme vous-même, tout va bien. Mais si vous agissez avec partialité, vous commettez le péché et la loi vous condamne en tant que transgresseurs. Quiconque respecte toute la loi mais trébuche à un moment donné est coupable envers l’ensemble. Car celui qui a dit: Tu ne commettras pas d’adultère, a aussi dit: Tu ne tueras pas . Donc, si vous ne commettez pas d’adultère mais commettez un meurtre, vous êtes toujours un contrevenant à la loi.    

Pour James, il ne s’agit pas d’un point à maintenir et le reste ne l’est pas. Il s’agit du tout.

Dans les Romains, Paul a deux références aux dix commandements. La première référence se trouve dans le 7e chapitre, verset 7, dans le cadre d’un long raisonnement sur la loi (sur la loi et les lois suit un article ultérieur).

Je ne connais pas le désir si la loi ne dit pas: il ne faut pas désirer. 

L’important est l’autre passage du chapitre 13, 8-10 des Romains

Assurez-vous de ne rien devoir à personne. Votre seul défaut reste l’amour mutuel. Quiconque aime son prochain a accompli la loi. Pour les commandements, tu ne commettras pas d’adultère, tu ne tueras pas, ne volera pas, ne convoiteras pas , et tous les autres peuvent se résumer en ce seul mot: Aime ton prochain comme toi-même. L’amour ne fait aucun mal à un voisin. L’amour accomplit toute la loi.    

Paul omet ici le commandement d’honorer les parents, mais mentionne tous les autres. Comme nous l’avons vu à la fin de l’article précédent, les commandements relatifs à notre relation avec notre prochain se résument finalement dans le commandement de l’amour envers notre prochain.

Il s’agit d’amour, et cela aussi dans l’Ancien Testament.

Dans Lévitique, chapitre 19, nous trouvons une sorte de discussion et d’application des dix commandements. La relation avec les autres êtres humains est discutée en détail. Au verset 18, il est dit:

Aimez votre voisin comme vous-même. Je suis Yahvé.

Dans le livre du Deutéronome, le chapitre 6 (les dix commandements sont au chapitre 5) est l’appel à aimer Dieu. Au verset 5, nous entendons le bien connu:

Aime Yahvé ton Dieu de tout ton cœur, de toute ton âme et de toute ta force.

————— 

Avec l’histoire des dix commandements, nous sommes arrivés au temps du Nouveau Testament. En plus de l’Évangile, les lettres de Paul sont importantes pour le contenu de notre foi. Paul parle souvent de la «loi» contre laquelle il oppose la grâce. Une grande partie des Romains est consacrée à cette contradiction. La bonne attitude est d’être guidé par l’Esprit de Dieu qui nous est donné. L’Esprit de Dieu produit tout ce qui est bon en nous. Nous en trouvons une liste dans la lettre aux Galates, chapitre 5, 22-23:

«Mais le fruit de l’Esprit est amour, joie, paix, patience, douceur, bonté, fidélité, douceur, modestie. Il n’y a pas de loi contre de telles choses.

Surtout après l’admission du christianisme en tant que religion, nous trouvons beaucoup de littérature sur les dix commandements. Ce qui importe ici, c’est ce que saint Augustin écrit à l’imitation des autres. Son travail, selon certains, influence les siècles suivants.

Augustin met l’accent sur les vertus, l’attitude intérieure. Ce faisant, il va beaucoup plus loin que la lettre des dix commandements. La doctrine de la vertu, déjà élaborée plus tôt dans la philosophie grecque, acquiert en lui un caractère chrétien. Nous retournons ici les différents types de vertus.

Nous connaissons tous les vertus divines: Foi – Espérance – Amour. 

Pourquoi sont-ils «divins»? Ils peuvent être trouvés dans le chant des chants d’amour de Paul (1 Cor.13)

Puis suivez les vertus cardinales, peut-être beaucoup moins connues:

Attention – Justice – Modération – Courage

Le mot «cardinal» est dérivé du latin « cardo », charnière, axe de rotation . Ambrose est le premier à appeler ces vertus de cette façon.

Si l’on combine ces vertus, divines et cardinales, on arrive à sept vertus. Contrairement à ces sept vertus, il y a sept vices. Ce sont l’ orgueil, la jalousie, la colère, la gourmandise, la luxure, la cupidité et l’apathie. 

Selon certains, cet accent mis sur la vertu fait passer les dix commandements à l’arrière-plan. En plus de la messe traditionnelle, il y avait un service de prédication dans un certain nombre d’endroits au Moyen Âge, qui comprenait également des éléments catéchétiques tels que l’ Apostolicum , Notre Père, les Dix Commandements et l’Ave Maria. Les dix commandements étaient souvent associés à une confession de culpabilité. Ils ont agi comme une sorte de miroir confessionnel: comment va ma vie, suis-je à la hauteur des normes que Dieu me fixe?

Ce n’est qu’au quatrième concile du Latran en 1215 que l’accent sera officiellement mis sur la catéchèse du contenu de la foi. Les dix commandements reviendront à l’attention dans un instant. Le premier catéchisme romain de 1566 consacrera entièrement le troisième des quatre chapitres aux dix commandements.

Dans la Réforme, c’est surtout Calvin qui a stimulé l’utilisation liturgique des dix commandements. Pour lui, cependant, les dix commandements fonctionnent principalement comme une règle de gratitude. A Strasbourg (1545), la congrégation se chantait les dix commandements après la confession et la proclamation de la grâce. Pourtant, cela se reflétait également dans le fait que la loi conduisait à la connaissance de son propre péché. Chaque couplet se terminait par un appel à la miséricorde: kyrie eleison !

Cette dualité se retrouve également dans le Livre anglais de la prière commune depuis 1552. Après chaque commandement, la congrégation répond d’abord par «Seigneur, aie pitié de nous », pour continuer: «et incline notre cœur à garder ta loi ». Dans la tradition néerlandaise, l’accent s’est déplacé vers la connaissance du péché: les dix commandements, suivis d’une confession du péché et de la culpabilité.

La lecture des dix commandements fait toujours partie du service du dimanche dans un certain nombre d’églises protestantes.

————— 

Au Moyen Âge, il y a beaucoup d’attention pour les dix commandements.

À partir du XIVe siècle, l’attention s’est également tournée vers les Dix. Le décalogue faisait alors même partie du sermon, de sorte que ces préceptes avaient acquis beaucoup de prestige et étaient désormais utilisés pour l’instruction morale et religieuse globale. Les Sept Péchés n’étaient donc certainement pas condamnés à la poubelle , mais un changement dans l’ idée avait certainement plaatsgevonden.Au départ, il y avait les Dix Commandements mais difficile à accepter comme guide pour les chrétiens car ils étaient à l’origine destinés au peuple juif. Ils ont été rejetés en raison de «la concurrence de plus en plus hostile entre l’Église et la synagogue».        

Les Dix Commandements n’étaient certes pas encore une propriété commune (au XIIe siècle), mais en raison des nombreux efforts consentis dans l’enseignement religieux, les Dix Commandements ont été progressivement compris comme normatifs. Après quoi, ils furent connus de tous tout au long des XIVe et XVe siècles.

(Extrait de la thèse de l’Université de Gand, auteur: Andy Campe , «Dit sijn die .x. Plaghen en die .x. Ghebode » p. 17 et p. 18, disponible sur www.libstore.ugent.be ) 

Dès lors, il existe de nombreux textes sur les dix commandements. Souvent, le texte est tiré littéralement de la Bible et commenté. Notre attention se concentre principalement sur les paroles sous forme de couplet. Nous en énumérons un certain nombre ici.

Dans le ” Bouc vanden artisanat” (vers 1370) on trouve le texte suivant

Vous êtes sculdich pour croire et aimer un Dieu .

Sinen naem et suldi dans ydelheden Sweren .

Ce saint daghe sydi sculdich rappelant ou chapeaux.

Pour aimer et honorer votre père et votre mère .

Soyez attention à ne pas de tuer qui que ce soit ;

Fin des yemants à ne pas retenir.

Suver live sydi sculdich te leedene ;

Et renfrogné le faux ghetughe oeck .

Sinon chienne du et suls désir ; 

Ni l’ un ni l’autre des goets yemants n’ont;

Avantage Ende ook Moechdi ,

Fin au maintien trempé wesen .

(Source: Le Brugsche Livre des Mestiers et ses suites , publié en 1931, numérisé à la DBNL

De temps en temps, les dix commandements sont un peu élargis: honore le père et la mère mais aussi les prélats spirituels, ne battez personne physiquement ni mentalement à mort, etc. Ce texte date des années 1300 environ et est tiré de «Der Ystorien Bloeme »

‘ par le ghebot . Honneurs père et mère et les OEC gheestelike prélats du Saint – Eglise . v ste ghebot . DU et Selst niement doot engranger lichameliic ni gheesteliic . Ce seste ghebot . DU et Selst gheen onreynicheit faire. vij th ghebot . DU et Selst gheen diefte le font. Ce vii ghebot . DU et SELST ne parlent pas de faux ghetuych contre vos voisins . Ce ix ste ghebot . DU et Selst pas begheeren onsuverheit faire. Ce .x. ghebot . DU et Selst pas begheeren qui dinghen qui Dijns Næsten sijn “. 
 

 
 
 

(source: Dietsche Warande, année 1, page 237)

Dans «History of B. Cornelis Adriaensen van Dordrecht, Minrebroeder within die Stadt van Brugghe », publié en 1569, le résumé suivant est donné

Deerste ghebodt / datter a Godt is / Income datmen alors Alleene honour doit.

La seconde / datmen Gheens Diers contrefeytinghe aenbidden mach.

Le troisième / datmen pas vergheefs sweren sal .

Tvierde / datmen den vierdach vandenhoudt seuensten dach avec gheen werck sal ontheligen .

Tvijfde / datmen père revenu honneur de la mère .

Tseste / no doot to slane .

Le jeu seuenste / gheen ouer à doene .

Le ba / pas stelene .

Le neghenste / gheen false ghetughenis to gheuene .

La dîme / qui appartient à un autre n’est pas à convoiter .

(source: Histoire du frère Cornelis, DBNL, 2003, fol.127v) 

Dans « Bellerophon of Lust to wiisheit , Gesangh of maritime pine , Urania ou Sky- Sangh ‘en 1648, les Dix Commandements ont même fait une chanson qui peut être chantée à l’église.

Jusqu’au dix-septième siècle (1648), nous trouvons dix commandements en (très) bref.

Les dix commandements en bref

Do Eenen God alone: bruyckt noyt his naem lichtvaerdig .

Le sabbat heyligh célèbre; u Les parents servent honorablement .

Mort, Echte- breeckt , voler ou ne pas vouloir de faux getuygnis sweeren .

Vos voisins ne veulent pas être bons, ni vous , ni le désir .

(À trouver dans: «Le cœur vers le haut. La poésie religieuse du XVIIe siècle» (1999) –Ton van Strien , Els Stronks », DBNL)

————— 

Pour l’histoire plus récente des Dix Commandements, nous nous pencherons d’abord sur le Catéchisme de Malines. Celui-ci a été publié pour la première fois en 1609. Ce faisant, il reprend le texte du Deutéronome, mais avec quelques omissions.

Dans le Catéchisme de Malines avec l’explication de l’année 1917, nous trouvons dans la treizième leçon le commandement: «Dites les dix commandements de Dieu», par lequel le texte biblique du Deutéronome est cité, avec le commentaire suivant: « Pourquoi les dix commandements rime? ? » et en réponse: “Pour que les croyants les apprennent et s’en souviennent plus facilement (voir à la fin du livre) “.

À l’arrière, nous trouvons le texte rimé des Dix Commandements, car beaucoup d’entre nous le connaissent encore de l’extérieur. Le commentaire du catéchisme sur les différents commandements renvoie à la version rimée. Le sixième commandement original «Tu ne commettras pas d’adultère» devient dans la version rimée «Ne fais jamais ce qui est indécence». L’adultère n’est plus mentionné dans le commentaire. Le neuvième commandement «Tu ne convoiteras pas la femme de ton prochain» devient maintenant «Toujours chaste dans ton esprit». Dans l’édition scolaire du Catéchisme de Malines de 1916, la référence au texte original a été omise, seule la version rimée est commentée. Il est donc logique que les sixième et neuvième commandements soient pris ensemble.

Il est remarquable que le texte du Catéchisme avec explication de 1917 ait notre texte connu , mais dans les éditions scolaires de 1916, les dix commandements ont été formulés légèrement différemment (les lignes avec des déviations sont indiquées par *); 

– Par-dessus tout, aimez un seul Dieu.

-Ne jurez pas en vain, malédiction ou ridicule.
“Saint bien le jour du Seigneur. *”
Père, mère tu honoreras .
-Ne tuez pas, n’offensez pas.
-Ne jamais faire quoi que ce soit d’ inexactitude .

-Évitez de voler et de tricher. *

-Évitez la médisance et le mensonge. *

-Soyez chastes dans votre esprit aussi. *
-Et ne désirez pas d’autre bien. *

Le Catéchisme de Malines est l’ouvrage standard des différents diocèses. Pourtant, nous trouvons des variantes plus proches des commandements originaux . Dans le Catéchisme du diocèse de Gand (date inconnue et 1940), ainsi que dans le diocèse de Bruges (1906), nous trouvons:

-Par dessus tout, on aime Dieu

– Vicieux et ne jure ni et ridicule *

-Viert allégador des jours saints. *
-Eert père et mère. *
-Doet adultère ou impudicité jamais. *

Méfiez-vous de voler et de vivre injustement. * –
Tu ne porteras pas de faux témoignage. *

– Ne désire le compagnon de lit de personne. * –
Personne n’est bon, qu’il soit petit ou grand *

Dans le diocèse de Roermond à partir de 1948, les dix commandements sont libellés comme suit:

Je suis le Seigneur votre Dieu *.
Vous n’adorerez pas les idoles, mais seulement M’adorerez et M’aimerez par-dessus tout.

-Vous n’utiliserez pas le nom du Seigneur votre Dieu sans révérence. *

– N’oubliez pas de sanctifier le jour du Seigneur. *
Honore ton père et ta mère. *
Tu ne tueras pas. *
Tu n’agiras pas impudiquement. *

-Vous ne volerez pas. *

-Vous ne porterez pas de faux témoignage contre votre prochain. *

-Vous ne convoitez pas l’impureté. *

-Vous ne convoitez pas injustement ce qui appartient à votre prochain. *

Il y a donc beaucoup de variations dans les dix commandements rimés, certains plus proches et d’autres plus éloignés du texte original.

Cependant, que cette rime peut aussi conduire à l’endoctrinement, on retrouve dans une version française des dix commandements. Le “ Petit Paroissial ” de 1943, destiné à la jeunesse chrétienne, déclare:

– Un seul Dieu tu adoreras ,

Et aimeras parfaitement .

-Son saint Nom tu acceptionas ,

Fuyant blasphémer et faux Serment . -Le jour du Seigneur tu garderas ,

Et le serviteur Die dévotement .

– Tes père et mère honoreras ,

Tes supérieurs pareillement . **

– Meutre et scandale éviteras ,

Haine et colère mêmement .

-La purté observeras ,

Et tes actes de divertissement soigné .

-Le bien d’autrui tu ne prendras ,

Pas de retiendras injustement . -La médisnce banniras ,

Et le mensonge also .

-Et pensées, désiers , veilleras

Un rester pur entièrement .

Bien d ‘autrui ne convoiteras

Pour l ‘ avoir malhonnêtement .

** Ici, on utilise le commandement d’honorer le père et la mère pour ajouter: «ainsi que vos supérieurs».

Dans l’article suivant, nous essaierons de tirer quelques conclusions après toutes les recherches.

————— 

Nous travaillons sur les dix commandements depuis plusieurs semaines maintenant. Il est peut-être temps de se souvenir de certaines choses.

– Les «dix commandements» sont les seuls «commandements» qui, selon la Bible, sont donnés par Dieu lui-même.

– Les «dix commandements» seraient mieux appelés les «dix mots». Car bien qu’il dise commandement et interdiction, il n’y a nulle part un commentaire sur le châtiment attaché à sa transgression. Au contraire, dans le commandement «honorer le père et la mère», il y a une promesse: «Alors vous vivrez longtemps et serez heureux dans la terre qu’Il vous donne (version Deutéronome). À propos, cela se répète dans l’évangile dans l’histoire de la jeunesse «riche». Là, Jésus lui-même dit: “Si vous voulez entrer dans la vie, gardez les commandements” (Mt 18, 17). Une autre traduction possible est «De Tien Leidraden».

– Les deux tablettes de pierre indiquent la dichotomie assez évidente: les commandements en rapport avec Dieu et le culte d’une part et les commandements en relation avec le prochain d’autre part. Cette dichotomie et la relation entre l’amour pour Dieu et l’amour pour le prochain sont fondamentales dans la Bible. Dans les Évangiles, nous entendons: «Tu aimeras le Seigneur ton Dieu de tout ton cœur, de toute ton âme, et de toute ta pensée, et ton prochain comme toi-même».

– Nous avons signalé qu’il existe plusieurs divisions possibles des dix commandements. La numérotation du texte dans le but de distinguer dix commandements distincts pose des problèmes et constitue déjà une véritable interprétation.

Au fil des siècles, on a accordé parfois plus, parfois moins d’attention aux dix commandements. Au lieu de cela, les vertus ont été discutées. Cela peut avoir à voir avec l’emphase de Paul sur l’action de l’Esprit, plutôt que de suivre la loi. Jésus lui-même n’est pas venu pour abolir la loi (Torah) mais pour en réaliser l’accomplissement. Le sermon sur la montagne se réfère alors constamment à l’expérience intérieure de la loi. N’observer la Loi qu’extérieurement est de l’hypocrisie, de l’hypocrisie, et Jésus a une période particulièrement difficile avec cela.

– Vers le XIIIe siècle, une plus grande attention était à nouveau accordée dans la catéchèse aux dix commandements. Pour les rendre plus faciles à retenir, ils vont être mis en rime. Dans le catéchisme, les dix commandements, sous forme rimée, trouvent progressivement leur place.

– Ces rimes peuvent différer d’un diocèse à l’autre. Ils ne sont pas seulement une traduction des dix commandements, ils en sont également une interprétation. Les rimes «enrichissent» le texte original avec des extensions. Par exemple, “Ne tuez pas” et “Ne vous ennuyez pas”. L’interdiction de l’adultère se traduit par «Ne jamais faire était impureté».

– Déjà dans l’Ancien Testament, il y a une différence entre les deux textes survivants (Exode et Deutéronome). Dans la suite de l’histoire, et certainement dans les versions rimées, nous voyons pas mal d’interprétations des dix commandements.

En ce qui concerne ces interprétations des dix commandements, ce qui suit:

– Pour les chrétiens, il est évident que le respect du sabbat se traduit par le respect du dimanche.

– Une place spéciale mérite l’interdiction de faire des images. Cela disparaît complètement dans les versions rimées, mais pas seulement là-bas. Au fil des siècles, cette interdiction a conduit à de grandes divergences d’opinions et d’âpres conflits (iconoclastes contre objectifs d’icônes : destructeurs d’ images contre serviteurs d’ images). Il suffit de regarder la différence entre nos églises et de nombreuses églises protestantes: l’une pleine de crucifix et de saints, l’autre très nue). Sur la croix, Jésus est représenté sous diverses formes dans les églises catholiques, dans les églises protestantes on ne trouve que des croix sans Jésus.

————— 

Qu’en est-il des dix commandements aujourd’hui? Sont-ils toujours maintenus? Sont-ils toujours enseignés? Beaucoup peuvent poser cette question. Pour une réponse, nous regardons les programmes actuels de religion.

A l’école primaire, on trouve des références aux dix commandements à plusieurs endroits du programme (remontant à l’an 2000). Par exemple, à la page 166 du paragraphe 5, nous trouvons une référence explicite aux dix commandements. Ceux-ci appartiennent à ce que l’on appelle le «langage de base». Cela indique que l’expression est connue et que les élèves peuvent l’utiliser. Les dix commandements sont discutés dans la grande histoire de Moïse et de l’Exode. Normalement, c’est en quatrième année.

Concernant les sciences humaines, nous avons trouvé le texte suivant:

Nouveau programme pour les leçons de religion: “Connaître les 10 commandements est important même aujourd’hui”

«Il existe un programme renouvelé pour les leçons de religion catholique romaine dans l’enseignement secondaire. Cela faisait vingt ans que rien dans ce programme n’avait changé. Les étudiants devront à nouveau avoir plus de connaissances théoriques sur le christianisme.

«Retour aux sources» est la manière dont les initiateurs décrivent le programme renouvelé. Selon Jürgen Mettepenningen, qui ont contribué au régime au nom des évêques, il était nécessaire de mettre à jour le texte après 20 ans:.. L’ éducation Au cours des 20 dernières années, le monde, la société et l’ éducation ont beaucoup changé donc une mise à jour ce programme était nécessaire. ” 

Une plus grande attention est à nouveau accordée à l’alphabétisation religieuse, en d’autres termes: les connaissances théoriques des élèves doivent être renforcées. “Une grande partie de notre culture et de l’actualité est imprégnée de religion et de philosophie. Il est donc nécessaire de renforcer la connaissance et le vocabulaire de cette philosophie, en particulier celui de la tradition chrétienne qui imprègne notre culture.”

L’une des innovations les plus marquantes est une liste de 349 concepts et symboles que les élèves devraient connaître à la fin de leurs études secondaires. “Nous les appelons ingrédients. Nous voulons absolument nous attaquer à ces problèmes afin d’atteindre nos objectifs.”

Par exemple, l’un des concepts de la liste est «les dix commandements». Celles-ci ne sont en aucun cas dépassées, dit Mettepenningen: «Les élèves doivent connaître les 10 commandements à la fin de leurs études secondaires. Ces commandements sont universellement importants, non seulement pour les catholiques, mais aussi pour la foi juive. Ils constituent une base importante et un phare pour la réflexion sur les comportements éthiques dans le monde. “

(source: VRT news du 14 janvier 2019, Katrien Boon, Joris Truyts ) 

Ce nouveau programme d’apprentissage garantit que sur «Thomas» (site Web de la KUL pour les professeurs de religion) une grande attention est accordée aux dix commandements (point 241 de la liste).

Deux phrases importantes sont affichées en grand format:

– «L’importance et l’impact des dix commandements sur la pensée juive et chrétienne et la culture (occidentale) ne peuvent guère être sous-estimés».

– «À maintes reprises, nous sommes appelés à traduire le décalogue dans notre temps et à continuer ainsi le chemin de la libération».

(voir www.kuleuven.be/thomas/page/tien-geboden/ ) 

La dernière phrase, sur «l’ajustement» au temps, nous guidera dans un article ultérieur.

————— 

L’article précédent annonçait qu’il serait question d’un possible «ajustement» des dix commandements. Passer par l’histoire peut encore soulever des questions.

Dès le début, nous voyons qu’il y a deux textes. Aussi similaires soient-ils, nous remarquons toujours des différences de formulation et de motivation. De quel texte partons-nous, celui de l’Exode ou celui du Deutéronome? Chaque avocat soulignera qu’un texte juridique ne peut pas avoir deux formulations différentes. Traduire dans une autre langue crée également une opportunité d’interprétation.

De plus, nous avons vu comment les mots sur notre relation avec Dieu et notre relation avec nos semblables sont parfois transmis séparément les uns des autres. La cohésion est quelque peu perdue.

Déjà l’Ancien Testament et certainement l’Évangile montrent clairement que tous les commandements sont sous la loi de l’amour envers Dieu et les semblables. Toute la Bible appelle à mettre en premier, non pas la lettre de la loi, mais son esprit.

Cette insistance sur l’esprit conduit presque naturellement aux dons de l’Esprit de Dieu et avec lui toute la doctrine de la vertu. Il est donc compréhensible qu’un changement se produise: les dix commandements sont interprétés et élargis par cette attention aux vertus.

Il n’est pas facile de se souvenir des dix commandements originaux. C’est pourquoi il est logique d’arriver à un résumé. Pour des raisons catéchétiques, ce résumé est ensuite mis en rime. D’une part, l’ordre et la référence peuvent encore être reconnus dans les versions rimées, d’autre part, ces versions sont à la fois raccourcies et étendues. Il s’agit de «clarifications» (ne pas jurer… vain, malédiction ou ridicule) ou des ajouts de la doctrine de la vertu (ne pas tuer… ne pas ennuyer).

Peut-être que certains se demandent comment cela peut arriver «comme ça», qui est responsable de ces versions rimées? En y regardant de plus près, c’est en fait une responsabilité de l’évêque local. Dans son diocèse, l’évêque est responsable de l’annonce de la foi, y compris de la catéchèse. Il approuve le texte. Il devrait être clair que cette approbation n’inclut pas l’infaillibilité.

Chaque fois a ses propres points d’intérêt et tabous. Apparemment, dans certains diocèses, il était préférable de traduire l’interdiction “ tu ne commettras pas d’adultère ” par “ ne jamais faire ce qui est impudique ” et donc aussi “ tu ne viseras pas la femme de ton voisin ” par “ soyez toujours chaste dans votre écouter ‘. Bien sûr, cette « traduction » a son sens, mais elle met beaucoup de pression sur tout ce qui concerne la sexualité.

Selon certains, les dix commandements se concentrent sur «honore ton père et ta mère», et avec lui l’expression «fais ceci et tu vivras». Les dix commandements sont alors des modes de vie, destinés à rendre les gens heureux (et donc mieux dix mots en tant que traduction). Malheureusement, pourrait-on dire, elles n’étaient souvent discutées que lors des confessions. Le péché contre un commandement de la version rimée (et modifiée) était facilement étiqueté comme un péché «grave» dans le passé. Sans surprise, cela a été un peu trop bon (ou mauvais) pour certains.

————— 

Cela nous amène à la fin de notre série des dix commandements. La question reste de savoir dans quelle mesure ces dix commandements sont encore d’actualité pour les gens d’aujourd’hui.

À l’origine, les dix commandements s’adressaient à une catégorie spécifique de personnes.

« Les dix mots s’adressent aux chefs de famille israéliens adultes, hommes et particuliers d’il y a 2 500 ans. Ils doivent avoir le temps de traiter de la religion, de la culture, de la philosophie . » (Cours Religion et Signification, Gand)

Il est certain qu’il contient des préceptes de base pour tous. Certains voient donc déjà une première «Déclaration des droits de l’homme». En fait, des tentatives ont été faites aux États-Unis pour inclure les dix commandements comme une sorte de constitution.

Tout au long de l’histoire, un grand nombre de livres et d’articles ont été publiés sur le contenu et l’application des dix commandements, à la fois en général et sur chaque commandement individuellement. Il va sans dire qu’il est impossible d’aborder ici toutes ces différentes approches.

En fin de compte, ils restent une «façon de vivre», complétée et approfondie et soumise à la loi de l’amour envers Dieu et envers son prochain.

Copie de textes de mijn experiencetussengod.be

Si vous souhaitez copier des parties d’articles de
«mon expérience entre Dieu», nous vous demandons de fermer ces textes avec une référence source correcte et clairement visible.

Ces directives s’appliquent à la publication accidentelle de contenu «mon expérience entre moi et Dieu» sur des sites Web tiers. Si vous souhaitez publier plus d’un texte par mois de «mon expérience entre moi et Dieu», nous vous demandons de nous contacter à onzeleermeester@outlook.com 

Plus vous partagez, mieux c’est pour la société,
gardez à l’esprit

  • LES ENSEIGNEMENTS IGNORANTS
  • DONNER DE BONS CONSEILS EN DIFFICULTÉS
  • LE CONFORT DÉTRUIT
  • PATIENT MAL SOUFFRANT
  • PARDONNER LES INFRACTIONS


Source: les 10 commandements https://www.kerknet.be/parochie-heigde-lieven-gent-noord/informatie/de-tien-geboden